
استاندارد «ABNT NBR 16040 فتالاتها - تعیین نرمکنندههای فتالیک با استفاده از کروماتوگرافی گازی» که توسط انجمن استانداردهای فنی برزیل (ABNT) تدوین شده است، دو روش برای تعیین نرمکنندههای استرهای انیدرید فتالیک که میتوانند در ترکیب PVC انعطافپذیر و سایر مواد با استفاده از کروماتوگرافی گازی وجود داشته باشند، شرح میدهد: روش A و روش B. روش A از استخراج سوکسله استفاده میکند، در حالی که روش B از روش محلول تتراهیدروفوران (THF) استفاده میکند.

فتالاتها به عنوان نرمکننده در انواع پلیمرها استفاده میشوند و کاربردهای آنها حول پوششهایی مانند لاک، جلادهنده و رنگ متمرکز است. افزودن فتالات به این مواد تا حدودی انعطافپذیری میدهد و تمایل آنها به شکستن را کاهش میدهد. فتالاتهای مشتقشده از الکلهای حاوی ۱ تا ۴ اتم کربن به عنوان نرمکننده برای پلاستیکهای سلولزی مانند سلولز استات، نیتروسلولز و سلولز استات بوتیرات استفاده میشوند و کاربردهای گستردهای از جمله در لاک ناخن دارند.
بسیاری از انواع فتالاتها با آلکیدها و رزینهای اکریلیک مورد استفاده در رنگهای روغنی و امولسیونی نیز سازگار هستند. سایر سیستمهای پلیمری نرمشده شامل پلیوینیل بوتیرال (بهویژه اشکالی که برای ساخت شیشههای چندلایه استفاده میشوند)، PVA و کوپلیمرهایی مانند PVCA هستند. آنها همچنین با نایلون، پلی استایرن، پلی اورتان و برخی لاستیکها سازگار هستند، اما استفاده از آنها در این موارد بسیار محدود است.
فتالاتها میتوانند ترکیباتی را که همگی برای ساخت پوششهای رودهای برای داروهای قرص و کپسول استفاده میشوند، نرم کنند. این پوششها داروها را از اسیدیته معده محافظت میکنند، اما به آنها اجازه میدهند تا در روده آزاد و جذب شوند.
استفاده از انواع مختلف فتالاتها با غلظت بالای ۰.۱ درصد وزنی در اسباببازیها و محصولات مراقبت از کودکان در کشورهای اتحادیه اروپا ممنوع است. برخی از فتالاتها به عنوان مواد تشکیلدهنده لوازم آرایشی به شدت محدود و اغلب ممنوع هستند.
هیچ ممنوعیت رسمی برای استفاده از آنها در لوازم آرایشی در ایالات متحده وجود ندارد، اما فتالاتها عمدتاً به محصولات در تماس با مواد غذایی محدود میشوند. در چین، محدودیت برای فتالاتهای خاص در اسباببازیهای پلاستیکی ۰.۱ درصد از ترکیب مواد است، در حالی که کسری از آن در لوازم آرایشی ممنوع است.
به طور خلاصه، فتالاتها، که به عنوان مختلکنندههای غدد درونریز شناخته میشوند و در محصولات مصرفی روزانه یافت میشوند، نگرانکننده هستند. برای جلوگیری از مواجهه، به ویژه در جمعیتهای آسیبپذیر، به قوانین بینالمللی هماهنگ نیاز است.
نرمکننده مادهای است که به مواد اضافه میشود تا آنها را نرمتر و انعطافپذیرتر کند، انعطافپذیری آنها را افزایش دهد، ویسکوزیته آنها را کاهش دهد یا اصطکاک را در حین جابجایی در حین تولید کاهش دهد. نرمکنندهها اغلب به پلیمرها و پلاستیکها، مانند PVC، اضافه میشوند تا فرآوری مواد اولیه را در طول تولید تسهیل کنند یا نیازهای کاربردی محصول نهایی را برآورده سازند. نرمکنندهها به ویژه برای کاربردپذیری پلیوینیل کلراید (PVC)، پرکاربردترین پلاستیک، اهمیت دارند. در غیاب نرمکنندهها، PVC سخت و شکننده است؛ با استفاده از نرمکنندهها، برای محصولاتی مانند سایدینگ وینیل، سقف، کفپوش وینیل، ناودان، لولهکشی و عایق/پوشش سیم برق مناسب است.
روشهای آنالیز مورد استفاده در تعیین پلاستیسایزر عمدتاً شامل اسپکتروفتومتری، اسپکتروفتومتری فلورسانس، کروماتوگرافی گازی، کروماتوگرافی مایع، کروماتوگرافی گازی-طیفسنجی جرمی و طیفسنجی جرمی مایع است.
استرهای اسید فتالیک یا فتالاتها، ترکیبات شیمیایی مصنوعی هستند که سالهاست شناخته شدهاند. کاربرد گسترده فتالاتها منجر به حضور فراگیر آنها در محیط زیست شده و همچنین تهدیدی جدی برای موجودات زنده از جمله انسان محسوب میشود. بنابراین، تعیین فتالاتها در ماتریسهای محیطی مختلف برای شناخت اثرات بالقوه آنها بر اکوسیستمهای مختلف و سلامت انسان ضروری است.
تعیین فتالاتها در ماتریسهای طبیعی پیچیده نیازمند نمونهبرداری گسترده، آمادهسازی دقیق نمونه، شناسایی، اعتبارسنجی و تعیین مقدار با استفاده از روشهای تحلیلی معتبر است. روشهای استخراج رایج عبارتند از استخراج مایع-مایع، استخراج فاز جامد، استخراج جامد-مایع، میکرواستخراج فاز جامد، استخراج با واسطه سوکسله، استخراج دیاکسید کربن فوق بحرانی و روشهای مشابه. جدا از روشهای استخراج، سیستمهای کروماتوگرافی نیز به کار میروند، به ویژه کروماتوگرافی گازی، کروماتوگرافی مایع، کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا یا کروماتوگرافی مایع با کارایی بسیار بالا. در دستگاههای تحلیلی، رایجترین آشکارسازهای مورد استفاده عبارتند از طیفسنجی جرمی، طیفسنجی جرمی پشت سر هم، آشکارساز یونیزاسیون شعلهای و طیفسنجی جرمی زمان پرواز.
کروماتوگرافی گازی نوعی کروماتوگرافی رایج است که در شیمی تجزیه برای جداسازی و آنالیز ترکیباتی که میتوانند بدون تجزیه تبخیر شوند، استفاده میشود. کاربردهای معمول این روش شامل آزمایش خلوص یک ماده خاص یا جداسازی اجزای مختلف یک مخلوط است. کروماتوگرافی گازی فرآیند جداسازی ترکیبات در یک مخلوط با تزریق یک نمونه گاز یا مایع به یک فاز متحرک، که معمولاً گاز حامل نامیده میشود، و عبور گاز از یک فاز ساکن است.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ABNT NBR 16040 فتالاتها - تعیین نرمکنندههای فتالیک با استفاده از کروماتوگرافی گازی» به مشاغل ارائه میشود.
