
نوع خاصی از دستگاه کالریمتر برای تشخیص میزان خودگرم شدن یک ماده استفاده می شود. این روش کالریمتری سرعت شتاب نامیده می شود. نمونه گام به گام تا دمای ایزوترمال با استفاده از روش موسوم به جستجوی گرمایشی-آماده به کار گرم می شود. Heating-standby-search یک روش اندازه گیری است که در دستگاه های کالری سنج با توجه به کالری سنج شتاب دهنده استفاده می شود. در هر مرحله همدما، سرعت تغییر دمای نمونه بدون ورودی توسط گرمکن های کالریمتر کنترل می شود. اگر چنین افزایش دما تشخیص داده شود، به عنوان خودگرم شدن نمونه تعریف می شود. به محض اینکه سرعت خودگرمایی از آستانه گرمازایی فراتر رفت، یک واکنش تجزیه تشخیص داده می شود.

به طور کلی، نرخ خودگرمایی به عنوان اختلاف بین حداکثر دمای پس از گرم کردن و دمای سلول اول تقسیم بر زمان رسیدن به 5 درجه محاسبه می شود.
تجزیه و تحلیل حرارتی به عنوان یک روش کارآمد برای تجزیه و تحلیل واکنش های تخریب حرارتی انواع مختلف مواد شناخته شده است. این تکنیک به طور گسترده در زمینه های مختلف استفاده می شود. در این میان، علم آتش، که در آن مواد پلیمری بسیار رایج است، به دلیل واکنشهای احتراق مکرر در این تحلیلها، مشکل خاصی دارد. آنالیز حرارتی بسته به ماده مورد مطالعه خواص متفاوتی دارد. به عنوان مثال، مواد پلیمری تحت واکنش های تخریب متفاوتی قرار می گیرند که به شدت به تعریف شرایط مرزی آنالیز حرارتی وابسته است. استانداردهای زیر که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) منتشر شده است، نحوه تنظیم این شرایط مرزی را شرح می دهد:
در مورد مقدار توده نمونه اولیه، ناهماهنگی هایی بین استانداردها وجود دارد. به عنوان مثال، استانداردها توده نمونه بین 10 تا 100 میلی گرم برای TG و بین 2 تا 40 میلی گرم برای DSC را توصیه می کنند. این تفاوت باعث نتایج متفاوتی از آزمایش ها می شود. همچنین تأثیر روی نتایج ضخامت نمونه، گاز حامل و نرخ گرمایش، با توجه به تخریب حرارتی و ترمو اکسیداتیو پلیمرها را نشان میدهد. با این حال، اثر خودگرم شدن را همانطور که برای مواد خطرناک است تجزیه و تحلیل نمی کند.
سازمان ما همچنین خدمات تست خود گرمایشی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
