رنگ‌ها و لاک‌های ISO 11890 - تعیین محتوای ترکیبات آلی فرار (VOC)

استاندارد ISO 11890 رنگ‌ها و جلاها - تعیین میزان ترکیبات آلی فرار (VOC)، منتشر شده توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) ، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد ISO 11890-1 بخش 1: روش افتراقی یکی از مجموعه استانداردهای نمونه‌برداری و آزمایش رنگ‌ها، لاک‌ها و محصولات مرتبط است. این استاندارد روشی را برای تعیین محتوای ترکیبات آلی فرار (VOC) رنگ‌ها، لاک‌ها و مواد اولیه آنها توصیف می‌کند. این استاندارد زمانی قابل استفاده است که محتوای VOC مورد انتظار بیش از 15 درصد جرمی باشد. هنگامی که محتوای VOC مورد انتظار بیش از 0,1 درصد جرمی و کمتر از 15 درصد جرمی باشد، باید از استاندارد ISO 11890-2 استفاده شود. این روش فرض می‌کند که ماده فرار، آب یا آلی است. با این حال، ترکیبات معدنی فرار دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند و ممکن است لازم باشد با روش مناسب دیگری اندازه‌گیری و در محاسبات لحاظ شوند.

در اصل، پس از آماده‌سازی نمونه، مقدار ماده غیرفرار طبق استاندارد ISO 3251 تعیین می‌شود و مقدار آب با استفاده از تکنیک تیتراسیون با استفاده از معرف کارل فیشر طبق استاندارد ISO 760 تعیین می‌گردد. سپس مقدار ترکیبات معاف، در صورت وجود، با استفاده از روش مشخص شده در استاندارد ISO 11890-2 تعیین می‌شود. سپس مقدار VOC نمونه محاسبه می‌گردد.

برای هر کاربرد خاص، روش آزمون مشخص شده در این استاندارد باید با اطلاعات تکمیلی تکمیل شود. موارد اطلاعات تکمیلی در پیوست این استاندارد (پیوست الف) گنجانده شده است.

یک نمونه معرف از محصول مورد آزمایش، یا در مورد یک سیستم چند لایه، از هر محصول، مطابق با استاندارد ISO 15528 گرفته می‌شود. هر نمونه بررسی شده و مطابق با استاندارد ISO 1513 برای آزمایش آماده می‌شود و نمونه نهایی در حالت آماده برای استفاده برای آزمایش آماده می‌شود.

• استاندارد "ISO 11890-2 بخش 2: روش کروماتوگرافی گازی" برای تعیین VOCها و SVOCهایی که محتوای VOC یا SVOC مورد انتظار آنها بیش از 0,01 درصد جرمی تا 100 درصد جرمی باشد، معتبر است. هنگامی که VOCها بیش از 15 درصد جرمی باشند، از روش ارائه شده در ISO 11890-1 استفاده می‌شود.

این استاندارد زمانی قابل اجرا است که سیستم حاوی VOC و SVOC باشد، زیرا نتیجه VOC استاندارد ISO 11890-1 ممکن است تحت تأثیر SVOC قرار گیرد. برای محتوای VOC کمتر از 0,1 درصد، از روش فضای فوقانی شرح داده شده در استاندارد ISO 17895 به عنوان جایگزین استفاده می‌شود. استانداردهای ISO 11890-1 و ISO 17895 را نمی‌توان برای تعیین محتوای SVOC استفاده کرد. برخی از اجزای مواد پوشش‌دهنده و مواد اولیه ممکن است در طول تجزیه و تحلیل تجزیه شوند و منجر به سیگنال‌های VOC یا SVOC جعلی شوند. هنگام تعیین VOC یا SVOC برای مواد پوشش‌دهنده و مواد اولیه، این سیگنال‌ها مصنوعات روش هستند و نادیده گرفته می‌شوند. این روش فرض می‌کند که ماده فرار آب یا آلی است. با این حال، سایر ترکیبات معدنی فرار ممکن است وجود داشته باشند و باید با روش مناسب دیگری اندازه‌گیری و در محاسبات در نظر گرفته شوند. روش شرح داده شده در اینجا برای تعیین محتوای آب قابل استفاده نیست. اگر اسیدها یا بازهای آلی و نمک‌های مربوط به آنها در ماده پوشش یا مواد اولیه وجود داشته باشند، مقدار اندازه‌گیری شده با این روش ممکن است به دلیل تغییرات در تعادل اسید یا باز دقیق نباشد.

پس از آماده‌سازی نمونه، VOCها، SVOCها و NVOCها با استفاده از تکنیک کروماتوگرافی گازی از هم جدا می‌شوند. بسته به نوع نمونه، از سیستم تزریق نمونه گرم یا سرد استفاده می‌شود. تزریق گرم روش ترجیحی است. پس از شناسایی ترکیبات، به عنوان مثال، توسط GC-MS، آنها بر اساس پاسخ‌های نسبی خاص ترکیب خود با استفاده از یک استاندارد داخلی با استفاده از GC-FID از نواحی پیک تعیین مقدار می‌شوند. مواد ناشناخته در برابر یک استاندارد جایگزین، که ممکن است با استاندارد داخلی یکسان باشد، تعیین مقدار می‌شوند. محاسبه‌ای برای تعیین محتوای VOC یا SVOC نمونه انجام می‌شود.

برای هر کاربرد خاص، اطلاعات مورد نیاز ترجیحاً باید بین طرفین درگیر توافق شود و می‌تواند به طور کامل یا جزئی از یک استاندارد بین‌المللی یا ملی یا استاندارد دیگری که مربوط به محصول مورد آزمایش است، استخراج شود. اطلاعات مورد نیاز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ترکیبات آلی که باید تعیین شوند
• شرایط آزمایشی مورد استفاده
• معیارهای طبقه‌بندی برای VOC یا SVOC
• ترکیبات معاف از ترکیبات آلی مشخص شده
• روش محاسبه مورد استفاده

به طور خلاصه، استاندارد ISO 11890 به اطمینان از اندازه‌گیری دقیق و مداوم محتوای VOC کمک می‌کند، که برای موارد زیر مهم است:

• حفاظت از محیط زیست: ترکیبات آلی فرار (VOCs) در آلودگی هوا و تشکیل ازن و مه دود در سطح زمین نقش دارند که برای سلامت انسان و محیط زیست مضر هستند. تنظیم محتوای آنها در پوشش‌ها به کاهش این اثرات کمک می‌کند.
• انطباق با مقررات: بسیاری از کشورها و مناطق، مقررات سختگیرانه‌ای برای محدود کردن میزان VOC در رنگ‌ها و پوشش‌ها دارند. استاندارد ISO 11890 روشی شناخته‌شده بین‌المللی برای تأیید انطباق با این مقررات را در اختیار تولیدکنندگان و تنظیم‌کنندگان مقررات قرار می‌دهد.
• ثبات تجارت و صنعت: تولیدکنندگان در سراسر کشورها را قادر می‌سازد تا:
  • اندازه‌گیری و گزارش مداوم سطح VOC.
  • محصولات را به طور دقیق برچسب گذاری کنید.
  • فروش بین‌المللی بدون نیاز به آزمایش مجدد برای رعایت استانداردهای ملی مختلف.

به طور خلاصه، استانداردهای ISO 11890 ضروری تلقی می‌شوند زیرا روش‌های استانداردی را برای تعیین محتوای ترکیبات آلی فرار (VOC) در رنگ‌ها، لاک‌ها و محصولات مرتبط ارائه می‌دهند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 11890 رنگ‌ها و لاک‌ها - تعیین محتوای ترکیبات آلی فرار (VOC) ارائه می‌دهیم.