استاندارد "روش تست استاندارد ASTM F1978-22 برای اندازه گیری مقاومت به سایش پوشش های اسپری حرارتی فلزی با استفاده از ساینده Taber" منتشر شده توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) یک روش آزمایشی برای تعیین مقاومت به سایش پوشش های فلزی تولید شده توسط فرآیندهای اسپری حرارتی بر روی سطوح صاف فلزی. این روش تست به عنوان وسیله ای برای مشخص کردن پوشش های مورد استفاده در ایمپلنت های جراحی طراحی شده است.
در این روش از دستگاه ساینده تابر استفاده می شود که ترکیبی از غلتش و اصطکاک ایجاد می کند و باعث سایش سطح روسازی می شود. سایش به عنوان کاهش وزن تجمعی اندازه گیری می شود. این روش آزمایشی محدود به نمونه های صاف و سخت است که به طور قابل توجهی با آب واکنش نشان نمی دهند و بین دمای اتاق و 100 درجه در هوا دچار تغییر فاز یا واکنش شیمیایی نمی شوند.
برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:
این روش آزمایشی از یک دستگاه ساینده تابر با چرخ های کالیبر H-22 (علامت تجاری) و جرم سر ساینده 250 گرم بدون وزنه اضافی استفاده می کند. یک نمونه با استفاده از عمل چرخشی و اصطکاکی تحت شرایط فشار کنترل شده و عمل ساینده ساییده می شود. نمونه آزمایشی که بر روی پلت فرم دوار نصب شده است، بر روی یک محور عمودی در برابر چرخش کشویی دو چرخ ساینده می چرخد. چرخ ها باید به گونه ای نصب شوند که هنگام تماس با نمونه آزمایشی در حال چرخش در جهت مخالف بچرخند. یکی از چرخ های ساینده نمونه را به سمت بیرون به سمت حاشیه، و دیگری به سمت داخل به سمت مرکز مالش می دهد، در حالی که یک سیستم خلاء، بقایای سایش را در طول آزمایش حذف می کند. علائم سایش حاصل، الگویی از قوس های متقاطع را در مساحتی به مساحت تقریبی 30 سانتی متر مربع تشکیل می دهند. نمونه ها ساییده می شوند، با اولتراسونیک تمیز می شوند، خشک می شوند، خنک می شوند و برای تعداد مشخصی (2، 2، 5 و 10) چرخه چرخش تجمعی وزن می شوند. نمونه ها پس از هر بار تکرار وزن می شوند و کاهش وزن معیار ساییدگی نمونه است.
این روش تست وسیله ای برای ارزیابی مقاومت پوشش اسپری حرارتی در برابر ریزش ذرات فراهم می کند. چنین ریزش ذرات ممکن است در حین قرار دادن ایمپلنت با جراحی یا در نتیجه ریز حرکت ایمپلنت پس از قرار دادن رخ دهد.
این روش تست سایش می تواند برای تجزیه و تحلیل کنترل کیفیت یک پوشش مفید باشد و می تواند برای ارزیابی اثرات متغیرهای پردازش مانند آماده سازی بستر قبل از پوشش، بافت سطح، متغیرهای تکنیک پوشش یا عملیات پس از پوشش استفاده شود.
این روش تست سایش برای نمونه های صفحه تخت با اندازه کافی است که چرخ های ساینده از سطح نمونه جدا نمی شوند. برای دستگاه هایی با اشکال یا اندازه های دیگر توصیه نمی شود.
ساینده تابر مورد استفاده در این آزمایش ها دارای جرم 250 گرم و سر ساینده بدون وزن اضافی است و از قسمت های زیر تشکیل شده است:
نمونه های آزمایش سایش باید مربع یا دایره های تقریباً 10 سانتی متری به قطر 10 سانتی متر، حداقل 1,6 میلی متر اما نه بیشتر از 6,5 میلی متر ضخامت، با 6,5 میلی متر در وسط باشند تا بتوان نمونه را در نگهدارنده نمونه ساینده تابر ثابت کرد. باید یک سوراخ در قطر وجود داشته باشد. برای بسترهای غیر از تیتانیوم، وزن نمونه آزمایشی با توجه به ظرفیت ترازوی تحلیلی در نظر گرفته می شود.
پوشش به گونه ای اعمال می شود که نماینده پوشش استفاده شده در ایمپلنت جراحی تمام شده باشد.
حداقل هفت نمونه تهیه می‌شود. اگر قرار است بیش از یک پوشش ارزیابی شود، برای هر پوشش حداقل شش نمونه باید تهیه شود و حداقل یک مجموعه باید شامل هفت نمونه باشد. از مجموعه هفت نمونه، یک نمونه برای تعیین زمان مورد نیاز برای تمیز کردن اولتراسونیک انتخاب می‌شود. یک نمونه به صورت تصادفی از هر گروه شش نمونه‌ای برای اندازه‌گیری کاهش وزن ناشی از تمیز کردن اولتراسونیک کنار گذاشته می‌شود. این نمونه (نمونه خالی) وزن می‌شود، به صورت اولتراسونیک تمیز می‌شود، خشک می‌شود، خنک می‌شود و دوباره وزن می‌شود.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام شده است، سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، از استاندارد استاندارد «استاندارد روش تست استاندارد ASTM F1978-22 برای اندازه‌گیری مقاومت به سایش» پیروی می‌کند. پوشش های اسپری حرارتی فلزی با استفاده از ساینده تابر. همچنین خدمات گواهینامه و تست تعریف شده را ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
