روش تست سد غشایی OECD TG 435 در شرایط آزمایشگاهی برای تحریک پوست

استاندارد "روش تست مانع غشایی OECD TG 435 در شرایط آزمایشگاهی برای تحریک پوست" منتشر شده تحت دستورالعمل های OECD در مورد رفتار تجاری مسئولانه برای شرکت های چند ملیتی (راهنماهای OECD) یک روش آزمایش مانع غشایی در شرایط آزمایشگاهی را توصیف می کند که برای شناسایی مواد شیمیایی خورنده استفاده می شود. این روش آزمایشی از یک غشای مصنوعی استفاده می کند که برای واکنش به مواد شیمیایی خورنده به روشی مشابه پوست حیوانات طراحی شده است.

روش آزمایش مانع غشایی در شرایط آزمایشگاهی می تواند برای آزمایش جامدات، مایعات و امولسیون ها استفاده شود. با این حال، مواد آبی با مقادیر pH در محدوده 4,5 تا 8,5 معمولاً برای آزمایش مناسب نیستند.

روش تست توصیف شده امکان شناسایی مواد شیمیایی و مخلوط‌های خورنده و طبقه‌بندی فرعی مواد خورنده را همانطور که در سیستم هماهنگ جهانی طبقه‌بندی و برچسب‌گذاری مواد شیمیایی مجاز است، می‌دهد. این طبقه بندی بر اساس زمان نفوذ ماده از طریق مانع غشایی است.

این سیستم تست از دو جزء تشکیل شده است:

• یک سد زیستی ماکرومولکولی مصنوعی
• یک سیستم تشخیص شیمیایی (تشخیص ماده آزمایشی)

هنگام اعمال این سیستم آزمایشی، تعداد مناسبی از تکرارها برای هر ماده آزمایشی و کنترل های مربوط به آن تهیه می شود. زمان اعمال ماده آزمایشی به مانع غشایی ثبت شده و به صورت مبهم است. زمان (بر حسب دقیقه) بین استفاده از ماده آزمایش به مانع غشا و نفوذ مانع برای تعیین خورندگی ماده آزمایش استفاده می شود.

خورندگی پوست به طور سنتی با استفاده از ماده شیمیایی آزمایشی بر روی پوست حیوانات زنده و ارزیابی میزان آسیب بافت پس از یک دوره زمانی مشخص تعیین می‌شود. علاوه بر استاندارد OECD TG 435، تعدادی دیگر از روش‌های آزمایش آزمایشگاهی به عنوان جایگزینی برای روش استاندارد پوست خرگوش در داخل بدن (OECD TG 404) که برای شناسایی مواد شیمیایی خورنده استفاده می‌شود، اتخاذ شده‌اند. دستورالعمل های OECD استفاده از روش های آزمایش آزمایشگاهی معتبر و پذیرفته شده را توصیه می کند.

در این رویکرد مدولار، نتایج مثبت حاصل از روش‌های آزمایش آزمایشگاهی برای طبقه‌بندی یک ماده شیمیایی به عنوان خورنده بدون نیاز به آزمایش حیوانی استفاده می‌شود. به این ترتیب، هدف آن جلوگیری از استفاده از حیوانات در آزمایشات و جلوگیری از درد و ناراحتی است که ممکن است در صورت استفاده از حیوانات برای این منظور ایجاد شود.

این روش آزمایش آسیب سد غشایی ناشی از مواد شیمیایی آزمایشی خورنده را پس از اعمال ماده شیمیایی آزمایشی به سطح مانع غشای ماکرومولکولی مصنوعی از طریق «سیستم تشخیص شیمیایی»، احتمالاً توسط همان مکانیسم‌های تحریکی که در پوست زنده عمل می‌کند، تشخیص می‌دهد.

نفوذ یا شکست سد غشا را می توان با تعدادی از روش ها یا سیستم های تشخیص شیمیایی اندازه گیری کرد، از جمله تغییر رنگ رنگ نشانگر pH یا ویژگی دیگری از محلول نشانگر در زیر سد.

باید مشخص شود که مانع غشایی برای استفاده مورد نظر خود معتبر است، یعنی مرتبط و قابل اعتماد است. این شامل حصول اطمینان از سازگاری آماده‌سازی‌های مختلف از نظر ویژگی‌های بازدارنده‌شان است، مانند توانایی حفظ یک مانع در برابر مواد شیمیایی غیرخورنده، توانایی طبقه‌بندی خواص خورندگی مواد شیمیایی در میان زیرمجموعه‌های خورندگی سیستم جهانی هماهنگ برای طبقه‌بندی و برچسب زدن مواد شیمیایی طبقه بندی اختصاص داده شده بر اساس زمان لازم برای عبور یک ماده شیمیایی از سد غشایی و نفوذ به محلول نشانگر است.

قبل از استفاده معمول از روش آزمایش مانع غشایی آزمایشگاهی، آزمایشگاه‌ها باید با این استاندارد مطابقت داشته باشند و صلاحیت فنی خود را با طبقه‌بندی صحیح مواد واجد شرایط پیشنهادی نشان دهند. در مواردی که یک ماده فهرست شده در دسترس نیست یا قابل توجیه است، ممکن است از ماده دیگری که اطلاعات مرجع in vivo و in vitro کافی برای آن موجود است استفاده شود.

آزمایش ها باید در دمای محیط (محدوده 17-25 درجه) انجام شود و قطعات باید با شرایط مشخص شده در استاندارد مطابقت داشته باشند.

قبل از انجام آزمایش سد غشایی، یک آزمایش سازگاری شیمیایی انجام می شود تا مشخص شود آیا ماده شیمیایی آزمایش شده توسط سیستم تشخیص مواد شیمیایی قابل تشخیص است یا خیر. اگر سیستم تشخیص شیمیایی ماده شیمیایی آزمایشی را تشخیص ندهد، روش آزمایش مانع غشایی برای ارزیابی خورندگی بالقوه آن ماده شیمیایی آزمایشی مناسب نیست و باید از روش آزمایش متفاوتی استفاده شود. سیستم تشخیص مواد شیمیایی و شرایط مواجهه مورد استفاده برای آزمایش سازگاری باید منعکس کننده قرار گرفتن در معرض در آزمایش سد غشایی بعدی باشد.

اگر برای روش آزمایش مناسب است، یک ماده شیمیایی آزمایشی که توسط آزمایش سازگاری واجد شرایط است، باید تحت آزمایش دسته بندی مقیاس زمانی قرار گیرد، که یک آزمایش غربالگری برای تمایز بین اسیدها یا بازهای ضعیف و قوی است. به عنوان مثال، در روش آزمون مرجع معتبر، از آزمون طبقه‌بندی مقیاس زمانی استفاده می‌شود تا مشخص کند که کدام دو مقیاس زمانی باید بسته به اینکه آیا ذخایر اسیدی یا قلیایی قابل توجهی شناسایی شده‌اند، استفاده شود. بسته به ذخیره اسیدی یا قلیایی ماده شیمیایی مورد آزمایش، باید از دو مقیاس زمانی مختلف برای تعیین خورندگی و سیستم هماهنگ جهانی برای طبقه‌بندی و برچسب‌گذاری مواد شیمیایی زیررده خورندگی پوست استفاده شود.

سد غشایی از دو جزء تشکیل شده است: یک ژل آبی ماکرومولکولی پروتئین دار و یک غشای نگهدارنده نفوذپذیر. ژل پروتئینی باید نسبت به مایعات و جامدات غیرقابل نفوذ باشد اما می تواند فرسایش یافته و قابل نفوذ باشد. سد غشایی کاملاً ساخته شده باید در شرایط از پیش تعیین شده ای ذخیره شود که نشان داده شده است از تخریب ژل جلوگیری می کند، مانند خشک شدن، رشد میکروبی، برش یا ترک خوردن، که عملکرد آن را کاهش می دهد. دوره نگهداری قابل قبول باید تعیین شود و پس از این مدت از آماده سازی سد غشایی استفاده نشود. غشای نگهدارنده نفوذ پذیر، پشتیبانی مکانیکی از ژل پروتئین دار را در طول فرآیند ژل شدن و قرار گرفتن در معرض ماده شیمیایی آزمایشی فراهم می کند. غشای نگهدارنده باید از افتادگی یا جابجایی ژل جلوگیری کند و باید به راحتی در برابر همه مواد شیمیایی مورد آزمایش نفوذپذیر باشد.

از نظر سیستم تشخیص مواد شیمیایی، محلول نشانگر، که همان محلول مورد استفاده برای آزمایش سازگاری است، باید به حضور یک ماده شیمیایی آزمایش پاسخ دهد. باید از رنگ نشانگر PH یا ترکیبی از رنگ ها مانند کرزول قرمز و متیل نارنجی استفاده شود که در پاسخ به حضور ماده شیمیایی آزمایش، تغییر رنگ را نشان می دهد.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و مطالعات متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "روش تست مانع غشایی OECD TG 435 In vitro برای تحریک پوست" را با کارکنان آموزش دیده و متخصص ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته