
رنگهای آزو بزرگترین گروه رنگهای خوراکی مصنوعی هستند که ۷۰ درصد رنگهای آلی تولید شده در جهان را شامل میشوند. همچنین رایج ترین رنگ های آزو در صنایع غذایی را رنگ های زرد (زرد غروب و تارترازین) و رنگ های قرمز (آزوروبین و آلورا قرمز) می دانند.

رنگهای آزو بزرگترین گروه رنگهای مصنوعی با گروه عاملی آزو (NN) یا کروموفور هستند، بنابراین میتوان آنها را در رنگهای مصنوعی با ساختار حلقهای معطر یافت.
رنگهای آزو در صنایع غذایی و همچنین در صنایع دارویی، آرایشی، نساجی و چرم کاربرد فراوانی دارند. رنگ های آزو، اگر به صورت سیستمیک جذب شوند، توسط سلول های کبد و باکتری های سطح پوست از طریق میکرو فلور روده متابولیزه می شوند. این متابولیسم منجر به آمین های معطر می شود که خطرناک هستند. در دهه 1930، برخی از مشتقات آزو به طور مستقیم پس از تغذیه برای کبد و مثانه سرطان زا بودند.
رنگهای آزو مهمترین دسته رنگها هستند و بیش از نیمی از تولید سالانه جهان را تشکیل میدهند. سمیت رنگ های آزو از اواخر دهه 1800 به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. بر اساس این مطالعات، عامل سرطان زا ممکن است خود رنگ یا متابولیت رنگ باشد. برای رنگ های نامحلول در آب اما محلول در حلال، مانند رنگ های حلال و رنگ های پراکنده، رنگ معمولا سرطان زا است. این یک متابولیت رنگ است که برای رنگ های محلول در آب سرطان زا است. رنگهای آزو محلول در آب دسته بسیار مهمی از رنگها برای رنگرزی منسوجات آبدوست مانند پنبه و ریون ویسکوز هستند. پنبه پرمصرف ترین پارچه نساجی در جهان است، بنابراین تناژ این رنگ های محلول در آب بسیار زیاد است.
دو روش اصلی برای جلوگیری از سرطان زایی چنین رنگ هایی وجود دارد. روش اول استفاده از آنالوگ های غیر سرطان زا آمین های مذکور مانند بنزیدین یا مشتقات آن است. روش دوم این است که اطمینان حاصل شود که تمام متابولیت های ممکن رنگ محلول در آب هستند.
ترکیبات آزو علاوه بر عملکردهای رنگی مشخص، به عنوان عوامل ضد باکتری، ضد ویروسی، ضد قارچی و سیتوتوکسیک نیز موثر هستند.
شرکت ما همچنین خدمات تجزیه و تحلیل رنگهای آزو را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فنآوری، از جمله مطالعات تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، ارائه میکند.
