استاندارد «DIN 51399-2 آزمایش روان‌کننده‌ها - تعیین محتوای عناصر در افزودنی‌ها، سایش و سایر آلاینده‌ها - بخش 2: طیف‌سنجی فلورسانس اشعه ایکس با پراکندگی طول موج (XRF)» که توسط موسسه استانداردسازی آلمان (DIN) تدوین شده است، روشی آزمایشی را برای تعیین محتوای عناصر موجود در روغن‌های روان‌کننده که ممکن است از محتوای افزودنی‌ها، سایش یا مواد خارجی ناشی شوند، شرح می‌دهد. در این آزمایش‌ها از طیف‌سنجی فلورسانس اشعه ایکس با پراکندگی طول موج (XRF) استفاده می‌شود.
طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس با پراکندگی طول موج (WDXRF) یک تکنیک غیرمخرب است. این روش برای تعیین اجزای معدنی نمونه‌ها بسیار شناخته شده است. با این حال، اگرچه می‌تواند اطلاعاتی در مورد اجزای آلی و برهمکنش‌های آنها ارائه دهد، اما داده‌های طیفی ناحیه پراکندگی پرتو ایکس به طور گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. فلورسانس پرتو ایکس با پراکندگی طول موج یکی از دو ابزار کلی فلورسانس پرتو ایکس است که برای کاربردهای آنالیز عنصری استفاده می‌شود. در طیف‌سنج‌های فلورسانس پرتو ایکس با پراکندگی طول موج، همه عناصر موجود در نمونه به طور همزمان برانگیخته می‌شوند.
انرژی‌های مختلف تابش مشخصه ساطع شده از نمونه توسط یک کریستال آنالیز کننده یا تک رنگ ساز در جهات مختلف پراکنده می‌شوند (شبیه به اثر یک منشور که نور مرئی با رنگ‌های مختلف را در جهات مختلف پراکنده می‌کند). با قرار دادن آشکارساز در یک زاویه خاص، می‌توان شدت پرتوهای ایکس با طول موج مشخص را اندازه‌گیری کرد. طیف‌سنج‌های متوالی از آشکارسازی استفاده می‌کنند که روی یک گونیامتر در یک محدوده زاویه‌ای حرکت می‌کند تا شدت طول موج‌های مختلف را اندازه‌گیری کند. طیف‌سنج‌های همزمان به مجموعه‌ای از سیستم‌های تشخیص ثابت مجهز هستند که در آن هر سیستم، تابش یک عنصر خاص را اندازه‌گیری می‌کند. مزایای اصلی سیستم‌های فلورسانس پرتو ایکس با پراکندگی طول موج، وضوح بالا و حداقل همپوشانی طیفی است.
از اپتیک اشعه ایکس می‌توان برای توسعه ابزار دقیق فلورسانس اشعه ایکس با پراکندگی طول موج استفاده کرد. برای دستگاه‌های XRF مرسوم، اندازه‌های معمول نقاط کانونی روی سطح نمونه از چند صد میکرومتر تا چند میلی‌متر متغیر است.
طیف‌سنجی پراکندگی طول موج بر اساس اصل پراش کار می‌کند. وقتی پرتوهای ایکس ساطع شده از نمونه وارد طیف‌سنجی پراکندگی طول موج می‌شوند، به بلوری با پارامترهای شبکه بلوری خاص برخورد می‌کنند. این باعث می‌شود که پرتوهای ایکس دچار پراش (خمیدگی) شوند و میزان خمیدگی پرتوهای ایکس به انرژی آنها بستگی دارد.
طیف‌سنجی پراکندگی طول موج یک تکنیک مکمل برای طیف‌سنجی پراکندگی انرژی برای انجام آنالیز اشعه ایکس مواد به منظور تعیین ترکیب عنصری آنها است. آنالیز عنصری با استفاده از طیف‌سنجی پراکندگی انرژی دارای کاستی‌های متعددی مانند سطوح بالای پس‌زمینه و تفکیک‌پذیری انرژی نسبتاً ضعیف است. این امر منجر به محدودیت‌های تشخیص ضعیف‌تر و عدم توانایی در جداسازی عناصر با پیک‌های انرژی مشابه می‌شود. طیف‌سنجی پراکندگی طول موج بر این محدودیت‌ها غلبه می‌کند. این روش تفکیک انرژی بسیار بالاتری دارد، به طوری که پیک‌های نزدیک به هم به راحتی قابل جداسازی هستند و سطوح پس‌زمینه تمیزتری دارد، به طوری که محدودیت‌های تشخیص آن نسبت به طیف‌سنجی پراکندگی طول موج به تنهایی بسیار بهبود یافته است. این امر، تعیین مقدار و شناسایی عناصر را بهبود می‌بخشد.
طیف‌سنجی پراکندگی طول موج همچنین حساسیت بسیار بالاتری نسبت به عناصر با عدد اتمی پایین دارد و امکان تشخیص بسیار بهتر عناصر پایین‌تر را فراهم می‌کند. در نتیجه، اطمینان بسیار بالاتری در شناسایی عناصر شناسایی شده در هر تجزیه و تحلیل مشخص فراهم می‌کند.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان کارهای متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای شرکت‌ها در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «DIN 51399-2 آزمایش روان‌کننده‌ها - تعیین محتوای عنصری در افزودنی‌ها، سایش و سایر آلاینده‌ها - بخش 2: طیف‌سنجی فلورسانس اشعه ایکس با پراکندگی طول موج (XRF)» نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
