
ترکیبات آلی و ترکیبات معدنی اساس شیمی را تشکیل می دهند. تفاوت اصلی بین ترکیبات آلی و معدنی در این است که ترکیبات آلی همیشه حاوی کربن هستند در حالی که بیشتر ترکیبات معدنی فاقد کربن هستند. همچنین تقریباً تمام ترکیبات آلی حاوی پیوندهای کربن-هیدروژن هستند. با این حال، برای اینکه یک ترکیب آلی در نظر گرفته شود، تنها حاوی کربن کافی نیست، بلکه باید حاوی کربن و هیدروژن باشد. شیمی آلی و معدنی دو رشته از رشته های اصلی شیمی هستند.

مولکول های مرتبط با موجودات زنده آلی هستند. اینها شامل اسیدهای نوکلئیک، چربی ها، قندها، پروتئین ها، آنزیم ها و سوخت های هیدروکربنی است. همه مولکولهای آلی حاوی کربن، تقریباً همه حاوی هیدروژن و بسیاری از آنها حاوی اکسیژن هستند. به عنوان مثال، DNA، قند سفره یا ساکارز، بنزن، متان و اتانول یا الکل دانه مواد آلی هستند.
مواد معدنی شامل نمک ها، فلزات، مواد ساخته شده از عناصر منفرد و سایر ترکیباتی هستند که حاوی کربن متصل به هیدروژن نیستند. برخی از مولکول های معدنی در واقع حاوی کربن هستند. به عنوان مثال، نمک خوراکی یا کلرید سدیم، دی اکسید کربن، الماس (کربن خالص)، نقره و گوگرد مواد معدنی هستند.
در حالی که اکثر ترکیبات آلی موجود در شیمی توسط موجودات زنده تولید می شوند، ممکن است مولکول ها توسط فرآیندهای دیگر تشکیل شوند. تابش خورشیدی می تواند انرژی برای تولید ترکیبات آلی از ترکیبات کربن غیر آلی فراهم کند.
رایج ترین واقعیتی که ترکیبات آلی را از ترکیبات معدنی متمایز می کند این است که ترکیبات آلی عمدتاً از فعالیت یک موجود زنده به وجود می آیند. با این حال، ترکیبات معدنی از فرآیندهای طبیعی به دست می آیند که هیچ ارتباطی با هیچ موجود زنده ای روی زمین ندارند یا در نتیجه آزمایشاتی که در آزمایشگاه ها انجام می شود.
تفاوت اصلی بین ترکیبات آلی و معدنی عبارتند از:
سازمان ما همچنین خدمات تعیین مواد آلی/غیر آلی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
