
نفوذپذیری گاز سرعت عبور گاز از غشا پس از رسیدن گاز به تعادل در پلیمر است. زمان تاخیر زمانی است که طول می کشد تا گاز از سمت تغذیه غشا به سمت نفوذ عبور کند و برای محاسبه انتشار استفاده می شود. نفوذپذیری یک پارامتر بسیار مهم برای توصیف نرخ انتقال گاز تحت فشار در رابطه با حرکت مولکول گاز در منافذ است.

اندازهگیری نفوذپذیری گاز غشاهای پلیمری، علیرغم مشکلات تجربی مرتبط با ایجاد یک جریان حالت پایدار، ساده است. روش ها و تجهیزات مختلفی برای اندازه گیری نفوذپذیری توسعه داده شده است. برای بدست آوردن گازهای خالص نفوذپذیر، یا میزان افزایش فشار نفوذپذیری در گیرنده حجم/دمای ثابت یا حجم گاز نفوذپذیر در فشار ثابت اندازه گیری می شود.
استانداردی توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) برای اندازهگیری نفوذپذیری گاز منتشر شده است: روش تست استاندارد ASTM D1434-82 برای تعیین خواص نفوذپذیری گاز فیلمها و پوششهای پلاستیکی. روش تست تشریح شده در این استاندارد شامل تعیین نرخ انتقال حالت پایدار گاز از طریق پلاستیک به شکل فیلم، ورق، ورقه ورقه و کاغذ یا پارچه با پوشش پلاستیکی است. با این روش تست، میزان انتقال گاز، نفوذپذیری و در صورت وجود مواد همگن، نفوذپذیری تعیین می شود.
دو رویه در این استاندارد ارائه شده است:
نفوذپذیری گاز به دمای برهمکنش و خواص پلیمر و جزء نفوذپذیر بستگی دارد. در طول فرآیند جذب، مولکولهای ماده نفوذپذیر میتوانند در سطح مشترک جذب یا بازیابی شوند.
فرآیند نفوذ شامل انتشار مولکول های نفوذپذیر از طریق یک غشاء یا رابط است. نفوذپذیری از طریق انتشار (انتقال یا انتشار) عمل می کند. نفوذپذیری از غلظت بالا به غلظت کم در سطح رابط حرکت می کند. یک ماده می تواند با وجود غشای نیمه تراوا نیمه تراوا باشد. فقط مولکول ها یا یون هایی با ویژگی های خاص می توانند از چنین غشایی عبور کنند.
نفوذپذیری پدیدهای است که در مواد مختلفی از جمله فلزات، سرامیکها و پلیمرها یافت میشود . با این حال، فلزات به دلیل ساختار بلوری و تخلخل خود، در مقایسه با سرامیکها و پلیمرها نفوذپذیری بسیار کمتری دارند.
سازمان ما همچنین خدمات تجزیه و تحلیل نفوذپذیری گاز را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
