استاندارد «DIN 16945 رزین‌های واکنش، واکنش‌دهنده‌ها و توده‌های رزین واکنش - رویه‌های آزمون»، که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) تدوین شده است، روش‌های آزمون برای آزمایش رزین‌ها، سخت‌کننده‌ها و شتاب‌دهنده‌ها و رزین‌های کاتالیز شده را شرح می‌دهد. این استاندارد برای آزمایش بازدارنده‌های واکنش، واکنش‌دهنده‌ها (سخت‌کننده‌ها، شتاب‌دهنده‌ها و موارد مشابه) و مواد قالب‌گیری واکنشی طراحی شده است.
واکنش‌دهنده‌ها یا سخت‌کننده‌ها مواد شیمیایی هستند که توسط شتاب‌دهنده‌ها یا گرما فعال می‌شوند و ژل شدن و پخت ماتریس رزین وینیل استر رزین پلی‌استر را تسریع می‌کنند. آنها واکنش‌های اتصال عرضی بین رزین و مونومرهای واکنش‌پذیر مانند استایرن را آغاز می‌کنند. متیل اتیل کتون پراکسید در دمای اتاق برای پخت پلی‌استرها و وینیل استرها فعال است. بنزوئیل پراکسید در دمای بالاتر از ۸۰ درجه فعال است و همچنین به همراه شتاب‌دهنده‌های آمین در دمای محیط برای سیستم‌های سخت‌کننده استفاده می‌شود. در صورت لزوم، گونه‌های بدون فتالات توصیه می‌شوند.
رزین‌های اپوکسی نوعی از ترکیبات شیمیایی هستند که صنعت ساخت و ساز را متحول کرده‌اند. خواص پلیمری فوق‌العاده متنوع آنها، آنها را برای طیف گسترده‌ای از کاربردها در ساخت و ساز ایده‌آل می‌کند. به دلیل مقاومت شیمیایی، حرارتی و رطوبتی استثنایی و قابلیت چسبندگی آنها، به عنوان چسب، پوشش، پلیمرهای مقاوم در برابر خوردگی، درزگیر و موارد مشابه مفید هستند. بنابراین، استفاده از رزین‌های اپوکسی مزایای زیادی دارد. این مواد همچنین برای کمک به تعمیر و نگهداری سازه‌های بتنی طراحی شده‌اند.
رزین‌های اپوکسی ترکیبات شیمیایی هستند که به دسته خاصی از پلیمرها و پیش‌پلیمرها تعلق دارند. این مواد با سخت‌کننده‌های رزین اپوکسی و عوامل پخت مانند ترکیبات فنلی، پلی‌آمین‌ها یا آمینوآمیدها واکنش می‌دهند تا ماده‌ای بادوام تشکیل دهند. به همین دلیل، مواد شیمیایی ساختمانی مبتنی بر رزین اپوکسی از بسیاری از تولیدکنندگان امروزه در صنعت ساخت و ساز بسیار محبوب هستند.
اپوکسی اصطلاح گسترده‌ای است که شامل مجموعه‌ای از ترکیبات واکنش‌پذیر، به‌ویژه آن‌هایی که دارای حلقه اکسیران یا اپوکسی هستند، می‌شود. متعلق به یک حلقه سه عضوی است که شامل یک اتم اکسیژن با دو اتم کربن متصل به یکدیگر است. مولکول‌های اپوکسید موجود در آن، تفاوت‌هایی را بر اساس مولکولی ایجاد می‌کنند و انواع مختلفی از رزین‌های اپوکسی را تولید می‌کنند.
این رزین‌ها کاملاً متنوع هستند زیرا انواع مختلفی از ساختارهای شیمیایی اپوکسی را می‌توان تولید کرد، حتی اگر از واکنش شیمیایی یکسانی استفاده شود. این رزین‌های اپوکسی با اصلاح‌کننده‌ها و عوامل پخت ترکیب می‌شوند تا خواصی را برای طیف وسیعی از کاربردهای ساختمانی فراهم کنند.
ویژگی‌های اصلی توسط روش‌های آزمون تعریف‌شده در استاندارد DIN 16498 تعیین می‌شوند:
رزین‌های اپوکسی به راحتی قابل پخت هستند و با انواع مختلف زیرلایه سازگارند. آنها می‌توانند به راحتی سطح را به طور موثر خیس کنند و این امر آن را برای استفاده‌های متعدد مناسب می‌سازد. آنها همچنین می‌توانند پلیمرهای مختلفی مانند پلی‌استرهای غیراشباع و پلی‌یورتان را اصلاح کنند تا خواص شیمیایی و فیزیکی آنها را بهبود بخشند.
رزین‌های اپوکسی در محدوده دمایی ۵۰ تا ۱۰۰ درصد قالب‌گیری می‌شوند و سطوح ویسکوزیته بالاتری دارند. عوامل پخت و کاتالیزورها، مانند سخت‌کننده‌ها یا شتاب‌دهنده‌ها، می‌توانند مستقیماً یا از طریق یک عمل کاتالیزوری با رزین‌ها واکنش دهند.
انواع رزین اپوکسی عبارتند از:
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای شرکت‌ها در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «رزین‌های واکنش، واکنش‌دهنده‌ها و توده‌های رزین واکنش - رویه‌های آزمایش DIN 16945» نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
