EN 16171 لجن، زباله های بیولوژیکی تصفیه شده و خاک - تعیین عناصر با استفاده از طیف سنجی جرمی پلاسمای جفت القایی (ICP-MS)

استاندارد اروپایی «EN 16171 لجن، زباله‌های بیولوژیکی تصفیه‌شده و خاک - تعیین عناصر با استفاده از طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت‌شده القایی (ICP-MS)» روشی را برای تعیین عناصر زیر در هضم اسید نیتریک یا تیزاب سلطانی لجن، زباله‌های بیولوژیکی تصفیه‌شده و خاک مشخص می‌کند: آلومینیوم، آنتیموان، آرسنیک، باریم، بریلیم، بیسموت، بور، کادمیوم، کلسیم، سریم، سزیم، کروم، کبالت، مس، دیسپروزیم، اربیم، یوروپیم، گادولینیوم، گالیم، ژرمانیوم، طلا، هافنیوم، هولمیوم، ایندیوم، ایریدیوم، آهن، لانتانیم، سرب، لیتیوم، لوتتیم، منیزیم، منگنز، جیوه، مولیبدن، نئودیمیوم، نیکل، پالادیوم، فسفر، پلاتین، پتاسیم، پرازئودیمیوم، رنیوم، رودیوم، روبیدیوم، روتنیم، ساماریوم، اسکاندیم، سلنیوم. سیلیکون، نقره، سدیم، استرانسیم، گوگرد، تلوریم، تربیم، تالیوم، توریم، تولیم، قلع، تیتانیوم، تنگستن، اورانیوم، وانادیوم، ایتربیم، ایتریم، روی و زیرکونیوم.

محدوده عملیاتی بستگی به ماتریس و تداخل هایی دارد که با آن مواجه می شویم. حد تشخیص روش بین 0,1 میلی گرم بر کیلوگرم ماده خشک و 2,0 میلی گرم بر کیلوگرم ماده خشک برای اکثر عناصر است. در شرایطی که احتمال جلوگیری از تشخیص وجود دارد یا در مورد اثرات حافظه، حد تشخیص بالاتر است.

روش شرح داده شده در این استاندارد برای عناصر ارائه شده در جدول A1 (لجن)، جدول A2 (کمپوست) و جدول A3 (خاک) در استاندارد تایید شده است. در صورتی که کاربر کاربرد آن را تأیید کند، این روش برای سایر عناصر ذکر شده در بالا نیز معتبر است.

لجن، ضایعات بیولوژیکی تصفیه شده، یا هضم خاک با اسید نیتریک یا رگیا آبی توسط ICP-MS تجزیه و تحلیل می شود تا یک تعیین چند عنصری از آنالیت ها به دست آید. این روش یون های تولید شده توسط پلاسمای جفت شده القایی رادیویی را اندازه گیری می کند. گونه های آنالیت حاصل در محلول هضم نبولیزه شده و آئروسل حاصل توسط گاز آرگون به پلاسما منتقل می شود. یون های تولید شده توسط دماهای بالای پلاسما به گاز پلاسما وارد می شوند و از طریق یک رابط وارد یک طیف سنج جرمی می شوند، بر اساس نسبت جرم به بار آنها طبقه بندی می شوند و با یک آشکارساز (به عنوان مثال، ضرب کننده الکترون کانالی) اندازه گیری می شوند.

تلاش ها ارزیابی می شوند و اصلاحات قابل اعمال اعمال می شوند. تصحیح تداخل شامل جبران یون‌های پس‌زمینه است که توسط گاز پلاسما، معرف‌ها و اجزای ماتریس نمونه ایجاد می‌شود. اطلاعات دقیق در مورد تداخل طیفی و غیر طیفی در استاندارد EN ISO 17294-1 گنجانده شده است.

از نظر تداخل‌های طیفی، تداخل‌های عنصری هم‌بار از ایزوتوپ‌های عناصر مختلف ناشی می‌شوند که نزدیک به نسبت جرم به بار اسمی هستند و به دلیل تفکیک ناکافی طیف‌سنج جرمی مورد استفاده، قابل تفکیک نیستند. تداخل مولکولی ایزوباریک و یون با بار مضاعف در ICP-MS به ترتیب توسط یون های متشکل از بیش از یک اتم یا بار رخ می دهد. تداخل‌های غیر طیفی به تداخل‌های فیزیکی، فرآیندهای نبولیزاسیون و انتقال نمونه و راندمان انتقال یون مربوط می‌شوند. اگر یک جزء ماتریس باعث تغییر در کشش سطحی یا ویسکوزیته شود، فرآیندهای نبولیزاسیون و انتقال ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند. تغییرات در ترکیب ماتریس می تواند باعث سرکوب یا افزایش قابل توجه سیگنال شود.

معرفهای تعیین عناصر کمیاب و فوق کمیاب باید از خلوص کافی برخوردار باشند. غلظت آنالیت ها یا مواد مزاحم در معرف ها و آب باید در مقایسه با کمترین غلظتی که باید تعیین شود ناچیز باشد.

معرف های اصلی مورد استفاده در آزمایش ها عبارتند از:

• آب درجه 3696 مشخص شده در استاندارد EN ISO 1
• نیتریک اسید
• اسید هیدروکلریک
• محلول های سهام استاندارد تک عنصری
• محلول های استوک استاندارد آنیون
• راه حل های سهام استاندارد چند عنصری
• راه حل های کالیبراسیون چند عنصری
• محلول استاندارد داخلی

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته‌اش برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، لجن EN 16171، زباله‌های بیولوژیکی تصفیه‌شده و خاک - طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت شده القایی (ICP- MS) همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "تعیین عناصر با استفاده از )" را ارائه می دهد.