
استاندارد انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) با عنوان "ASTM D3278-21 روشهای آزمایش استاندارد برای نقطه اشتعال مایعات با استفاده از دستگاه فنجان بسته در مقیاس کوچک" روشهای آزمایشی را توصیف میکند که از یک دستگاه فنجان بسته در مقیاس کوچک برای تعیین اینکه آیا یک ماده در دمای مشخص شده (روش A: اشتعال/بدون اشتعال) یا کمترین دمای پایانی که در آن ماده اشتعال میکند (روش B) استفاده میکنند. این روشهای آزمون برای رنگها، لعابها، لاکها، جلادهندهها، حلالها و محصولات مرتبط با نقطه اشتعال بین ۰ تا ۱۱۰ درجه سانتیگراد و ویسکوزیته کمتر از ۱۵۰۰۰ میلیمتر مربع بر ثانیه در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد کاربرد دارند.

آزمایش در دماهای بالاتر یا پایینتر امکانپذیر است، اما حساسیت آن هنوز مشخص نشده است. مواد چسبناکتر را میتوان مطابق با پیوست استاندارد (پیوست A4) آزمایش کرد. پراکسیدهای آلی را میتوان به صورت مناسب در پیوست استاندارد که اقدامات احتیاطی ایمنی مربوطه را شرح میدهد (پیوست A59.) آزمایش کرد.
وزارت کار ایالات متحده (OSHA، ارتباطات خطر)، وزارت حمل و نقل ایالات متحده و آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) در مقررات منتشر شده خود، استاندارد ASTM D3278-21 را به عنوان یکی از چندین روش قابل قبول برای تعیین نقطه اشتعال مایعات میپذیرند.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
هنگام انجام روش A (آزمایش با فلش/بدون فلش)، یک نمونه آزمایشی ۲ میلیلیتری با سرنگ به داخل ظرف آزمایش دستگاه انتخابشده وارد میشود که در دمای آزمایش مشخصشده تنظیم و نگهداری میشود. پس از یک دقیقه، منبع احتراق اعمال میشود و مشخص میشود که آیا جرقه رخ داده است یا خیر.
هنگام استفاده از روش B (آزمایش نقطه اشتعال محدود یا واقعی)، این روش اساساً روش A را چندین بار تکرار میکند و با تغییر مکرر دمای آزمایش و نمونه آزمایش، نقطه اشتعال را به طور مکرر تعیین میکند. یک نمونه آزمایشی ۲ میلیلیتری به ظرف آزمایش دستگاه انتخابشده که در نقطه اشتعال مورد انتظار نگه داشته شده است، وارد میشود. پس از یک دقیقه، منبع احتراق اعمال میشود و مشخص میشود که آیا جرقه رخ داده است یا خیر. نمونه آزمایش از ظرف آزمایش خارج میشود، ظرف آزمایش و درب آن تمیز میشوند و دمای آزمایش بسته به اینکه آیا قبلاً جرقه رخ داده است یا خیر، 2 درجه کمتر یا بیشتر تنظیم میشود. یک نمونه آزمایشی جدید معرفی و آزمایش میشود. این روش تا زمانی که نقطه اشتعال در 5 درجه تعیین شود، تکرار میشود. سپس این روش با فواصل 5 درجه تکرار میشود تا نقطه اشتعال با دقت 0,5 درجه تعیین شود. بنابراین، اندازهگیری دوم انجام میشود و میانگین دو اندازهگیری به عنوان نقطه اشتعال ثبت میشود.
نقطه اشتعال، واکنش یک نمونه آزمایشی را به گرما و منبع احتراق در شرایط آزمایشگاهی کنترل شده اندازهگیری میکند. این تنها یکی از چندین ویژگی است که باید هنگام ارزیابی خطر کلی اشتعالپذیری یک ماده در نظر گرفته شود. نقطه اشتعال توسط سازمانهای نظارتی برای شناسایی و طبقهبندی مواد قابل اشتعال و احتراق در مقررات حمل و نقل و ایمنی استفاده میشود. برای تعاریف دقیق این دستهها، باید به آییننامه مربوطه مراجعه شود. نقطه اشتعال میتواند وجود احتمالی ناخالصیها یا آلایندههای بسیار فرار و قابل اشتعال را در یک مایع خاص، مانند وجود حلالهای باقیمانده در روغنهای خشک شونده تصفیه شده با حلال، نشان دهد.
این روشهای تست نقطه اشتعال تعادلی از نمونه کوچکتر (56 میلیلیتر) و زمان تست کوتاهتر (22 دقیقه) نسبت به روشهای تست غیرتعادلی سنتی، مانند روشهای تست شرح داده شده در «روش تست استاندارد ASTM D93-20 برای نقطه اشتعال با تستر برچسبدار» و «روشهای تست استاندارد ASTM D2-1 برای نقطه اشتعال با تستر بسته Pensky-Martens» استفاده میکنند.
روشهای آزمایش شرح داده شده در «روشهای آزمایش استاندارد ASTM D3828-07 برای نقطه اشتعال توسط دستگاه آزمایش بسته در مقیاس کوچک»، «روش آزمایش استاندارد ASTM D8174-18 برای تعیین نقطه اشتعال محدود پسماندهای مایع توسط دستگاه آزمایش بسته در مقیاس کوچک» و «ISO 3679 تعیین نقطه اشتعال - روش اشتعال-غیر اشتعال و نقطه اشتعال توسط دستگاه آزمایش بسته در مقیاس کوچک» مشابه هستند و از دستگاه یکسانی استفاده میکنند.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخشهای مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «ASTM D3278-21 روشهای استاندارد آزمایش برای نقطه اشتعال مایعات توسط دستگاه فنجان بسته در مقیاس کوچک» نیز وجود دارد.
