
پراکسید هیدروژن (یا پراکسید هیدروژن) یک ترکیب شیمیایی است که برای پردازش شیر یا تمیز کردن و خالصسازی تجهیزات استفاده میشود. هدف از این تجزیه و تحلیل، شناسایی آثار احتمالی پراکسید هیدروژن در شیر و محصولات لبنی است. پراکسید هیدروژن یک ماده نگهدارنده غیر سمی است و می توان آن را به راحتی و بدون باقی ماندن هیچ گونه اثری پاک کرد. عموماً از پراکسید هیدروژن به عنوان نگهدارنده استفاده می شود و مقادیر زیادی شیر گرفته شده از مناطق تولید به مناطق صنعتی منتقل می شود و در نتیجه تلفات ناشی از حمل و نقل ضعیف کاهش می یابد. در این حمل و نقل، استفاده از پراکسید هیدروژن در غلظت های کم (بین 0.01 تا 0.08 درصد) به ویژه در مناطق دارای آب و هوای گرم توصیه می شود.

رویکرد کلی این است که هر نگهدارنده شیر، از جمله پراکسید هیدروژن، دارای این خواص است:
پراکسید هیدروژن قادر است تمام این نیازها را برآورده کند.
مشخص شده است که کیفیت نگهداری شیر عملآوریشده با پراکسید هیدروژن در مقایسه با شیر بدون پراکسید هیدروژن اضافهشده، بهطور قابلتوجهی بهبود مییابد. سازمان غذا و کشاورزی (FAO) غلظت پراکسید هیدروژن 0.04-0.05٪ را برای نگهداری شیر تا 24 ساعت کافی میداند. اساساً، FAO مخالف استفاده از هرگونه مواد نگهدارنده در شیر است و استفاده از آنها را فقط در شرایط استثنایی توصیه میکند. در کشورهایی که سیستمهای فرآوری شیر بسیار توسعهیافتهای ندارند، غلظت پذیرفتهشده بین 0.01-0.08٪ است. مشخص شده است که عملآوری شیر با 0.05٪ پراکسید هیدروژن در دمای 24 درجه سانتیگراد به مدت 8 ساعت تأثیر قابلتوجهی بر ویتامینهای گروه B یا ویتامینهای محلول در چربی ندارد و فقط ارزش غذایی پروتئین را کمی کاهش میدهد. با این حال، عملآوری طولانیمدت و غلظتهای بالای پراکسید هیدروژن باعث ایجاد تغییراتی در پروتئین شیر میشود. علاوه بر این، اکسیداسیون اسید اسکوربیک به طور معکوس با مقدار پراکسید هیدروژن اضافهشده تغییر میکند. ویتامینهای شیر به حداقل تحت تأثیر عملآوری پراکسید هیدروژن قرار میگیرند. فقط اسید اسکوربیک بهطور قابلتوجهی تحت تأثیر قرار میگیرد.
سازمان ما همچنین خدمات تجزیه و تحلیل پراکسید هیدروژن را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته تکنولوژیکی، از جمله مطالعات آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
