ISO 2592 نفت و فرآورده‌های مرتبط - تعیین نقاط اشتعال و آتش - روش فنجان باز کلیولند

استاندارد «ISO 2592 نفت و فرآورده‌های مرتبط - تعیین نقاط اشتعال و آتش - روش فنجان باز کلیولند» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، روشی را برای تعیین نقاط اشتعال و آتش فرآورده‌های نفتی با استفاده از دستگاه فنجان باز کلیولند شرح می‌دهد. این روش برای فرآورده‌های نفتی با نقطه اشتعال در محفظه باز بین 2719 تا 79 درجه قابل اجرا است، به جز نفت کوره که اغلب با روش محفظه بسته شرح داده شده در استاندارد "ISO 400 تعیین نقطه اشتعال - روش محفظه بسته پنسکی-مارتنز" آزمایش می‌شوند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• نقطه اشتعال، پایین‌ترین دمای بخش آزمایش است که با فشار اتمسفر استاندارد ۱۰۱.۳ کیلوپاسکال اصلاح شده است و در آن، اعمال شعله آزمایشی باعث احتراق بخار بخش آزمایش تحت شرایط آزمایش مشخص شده می‌شود.
• نقطه اشتعال، پایین‌ترین دمای نمونه آزمایش است که با فشار بارومتریک ۱۰۱.۳ کیلوپاسکال اصلاح شده است و در آن، اعمال شعله آزمایشی باعث می‌شود بخار نمونه آزمایش مشتعل شود و حداقل ۵ ثانیه تحت شرایط آزمایش مشخص شده، به سوختن ادامه دهد.

در اصل، ظرف آزمایش تا سطح مشخصی با نمونه آزمایش پر می‌شود. دمای بخش آزمایش را می‌توان ابتدا با سرعت ۵ درجه در دقیقه تا ۱۷ درجه در دقیقه و سپس با نزدیک شدن به نقطه اشتعال، با سرعت آهسته و یکنواخت (۵ درجه در دقیقه تا ۶ درجه در دقیقه) افزایش داد. یک شعله آزمایشی کوچک در محدوده دمایی مشخص شده از روی ظرف آزمایش عبور داده می‌شود.

پایین‌ترین دمایی که در آن اعمال شعله آزمایشی باعث احتراق بخار بالای سطح مایع می‌شود، به عنوان نقطه اشتعال در فشار بارومتریک محیط در نظر گرفته می‌شود. برای تعیین نقطه اشتعال، آزمایش تا زمانی که اعمال شعله آزمایشی باعث شعله‌ور شدن و سوختن بخار بالای نمونه آزمایشی به مدت حداقل ۵ ثانیه شود، ادامه می‌یابد. نقطه اشتعال و نقطه سوختن شعله که در فشار بارومتریک محیط به دست می‌آیند، با استفاده از یک فرمول به فشار اتمسفر استاندارد اصلاح می‌شوند.

مواد شیمیایی و مواد اصلی مورد استفاده در آزمایش عبارتند از:

• حلال تمیز کننده. برای پاک کردن بقایای نمونه از ظرف آزمایش و درب آن استفاده می‌شود. انتخاب حلال به ماده‌ای که قبلاً آزمایش شده و دوام باقیمانده بستگی دارد. حلال‌های آروماتیک با فراریت کم (بدون بنزن) می‌توانند برای حذف آثار روغن استفاده شوند و حلال‌های ترکیبی می‌توانند برای حذف رسوبات صمغی مؤثر باشند.
• مایعات تأیید. از مواد مرجع گواهی‌شده یا استانداردهای کاری ثانویه استفاده می‌شود.
• پشم فولادی. این می‌تواند هر درجه‌ای از پشم باشد که بتواند رسوبات کربن را بدون آسیب رساندن به ظرف آزمایش از بین ببرد.

تجهیزات مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:

• دستگاه فنجان باز کلیولند که در پیوست استاندارد (پیوست الف) مشخص شده است. در صورت استفاده از تجهیزات خودکار، لازم است اطمینان حاصل شود که نتایج به‌دست‌آمده در محدوده دقت استاندارد این سند هستند، ظرف آزمایش و دستگاه شعله آزمایش با الزامات ابعادی و مکانیکی اساسی مشخص‌شده در این استاندارد مطابقت دارند و رویه‌های شرح داده‌شده در این استاندارد رعایت می‌شوند. در صورت استفاده از تسترهای خودکار، کاربر باید تمام دستورالعمل‌های سازنده را برای تنظیم و کار با دستگاه رعایت کند. در موارد اختلاف، نقطه اشتعال تعیین شده دستی به عنوان آزمون داوری پذیرفته می‌شود.
• سپر برای پوشاندن حداقل سه طرف ظرف آزمایش. این دستگاه ممکن است شامل یک محافظ جریان هوای داخلی باشد.
• دستگاه اندازه‌گیری دما که باید الزامات دقت را برآورده کند و پاسخ آن مطابق با پیوست استاندارد (پیوست ب) باشد.
• فشارسنجی که فشار مطلق را با دقت تا 0,1 کیلوپاسکال و وضوح 0,5 کیلوپاسکال اندازه‌گیری می‌کند. فشارسنج‌های از پیش اصلاح‌شده، مانند آن‌هایی که در ایستگاه‌های هواشناسی و فرودگاه‌ها استفاده می‌شوند، برای اندازه‌گیری سطح دریا استفاده نمی‌شوند.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، نمونه‌برداری برای تجزیه و تحلیل مطابق با رویه‌های مندرج در استانداردهای ISO 3170، ISO 3171 یا استاندارد معادل آن انجام می‌شود. نمونه‌ها در ظروف دربسته و مناسب با ماده مورد نمونه‌برداری قرار می‌گیرند و برای اهداف ایمنی، فقط تا ۸۵ تا ۹۵ درصد ظرفیت ظرف نمونه پر می‌شوند. نمونه‌ها در شرایطی نگهداری می‌شوند که اتلاف بخار و افزایش فشار به حداقل برسد. لازم است از نگهداری نمونه ها در دمای بالاتر از 85 درجه خودداری شود.

نمونه‌برداری جزئی در دمای حداقل ۵۶ درجه پایین‌تر از نقطه اشتعال مورد انتظار انجام می‌شود. اگر قرار باشد بخشی از نمونه اصلی قبل از آزمایش ذخیره شود، ظرف تا بیش از 56 درصد ظرفیت آن پر می‌شود. اگر حجم نمونه به کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت ظرف برسد، نتایج تعیین نقطه اشتعال ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

در نمونه‌هایی که حاوی آب حل نشده هستند، نتایج نقطه اشتعال ممکن است تحت تأثیر وجود آب قرار گیرد. اگر نمونه حاوی آب حل نشده باشد، قبل از مخلوط کردن، مقداری از آن بدون آب جدا می‌شود.

برای نمونه‌هایی که در دمای محیط مایع هستند، نمونه‌ها قبل از برداشتن نمونه‌ی آزمایشی با تکان دادن ملایم با دست مخلوط می‌شوند و این کار باعث به حداقل رساندن از دست رفتن اجزای فرار می‌شود. نمونه‌هایی که در دمای محیط نیمه جامد یا جامد هستند، در ظروف خود در یک حمام گرمایش یا فر تا دمای ۵۶ درجه زیر نقطه اشتعال مورد انتظار گرم می‌شوند. فشار بالا نباید در ظرف ایجاد شود. نمونه نباید بیش از حد گرم شود زیرا این امر ممکن است منجر به از بین رفتن اجزای فرار شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «ISO 2592 نفت و فرآورده‌های مرتبط - تعیین نقاط اشتعال و آتش - روش فنجان باز کلیولند» نیز وجود دارد.