
در استاندارد ISO 20433 که توسط سازمان بینالمللی استاندارد (ISO) تهیه شده است، روشهای آزمایش به منظور تعیین میزان رنگ انتقال یافته از سطح چرم رنگی به سطوح دیگر با مالش با یک پارچه نخی سفید تعریف شده است. بر اساس این استاندارد، دو روش تست، یکی با یک پد آبشستگی خشک و دیگری با یک پد آبشستگی مرطوب توضیح داده شده است. این روش های تست برای انواع چرم های رنگی قابل اجرا هستند. درمان های سطحی و همچنین پردازش چرم بر میزان انتقال رنگ تأثیر می گذارد. بنابراین، روش های آزمایش قبل و بعد از این روش ها اعمال می شود.

تست ترک برای نشان دادن رنگ یک محصول چرمی یا مقاومت مواد در برابر مالش و لکه شدن اعمال می شود. در این آزمایش ها از دستگاه های خاصی برای تعیین ثبات رنگ در برابر ترک استفاده می شود.
وقتی دو چرم روی هم ساییده میشوند، انتقال رنگ میتواند از یکی به دیگری رخ دهد. این اثر پذیرفته شده است و آزمایش باید تحت این شرایط انجام شود تا ثبات رنگ ضعیف و انتقال رنگ مشخص شود. ارزیابی با قضاوت در مورد رنگی که در پارچه پوشش مرجع و روی مقیاسهای خاکستری مشهود است، انجام میشود.
درجه ثبات رنگ وسیله ای برای ارزیابی تغییر رنگ یک بستر یا انتقال آن از یک زیرلایه به ماده مرجع مجاور، رنگ چند الیافی، طی روش های آزمایشی شرح داده شده در آن استاندارد است. درجه بندی معمولاً با استفاده از مقیاس خاکستری انجام می شود و در مقیاس 1 تا 5 گزارش می شود. درجه 1 نشان دهنده یک تغییر جدی است، در حالی که درجه 5 نشان دهنده عدم تغییر قابل مشاهده است. با درجه ثبات رنگ، تغییر رنگ و رنگ آمیزی رنگ ارزیابی می شود.
انتقال رنگ از سطح پارچه رنگ شده یا چاپ شده (محصول چرمی) با مالیدن روی پارچه یا سطح چرمی دیگر نامطلوب است. هرچه رنگ بیشتری منتقل شود، چرم بیشتر فرو می رود. در کرک کردن وضعیت فرقی نمی کند. ثبات رنگ میزان رنگ انتقال یافته از سطح چرم رنگی به سطوح دیگر را با مالش تعیین می کند.
سازمان ما همچنین خدمات تست ثبات رنگ در برابر ترک خوردگی محصولات و مواد چرمی را در چارچوب استاندارد ISO 20433 با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته از جمله مطالعات تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل ارائه میکند، ارائه میکند. در بخش های مختلف
