روش تست استاندارد ASTM B799-95 برای تخلخل در پوشش های طلا و پالادیوم با بخار اسید سولفوریک/دی اکسید گوگرد

در استاندارد «روش تست استاندارد ASTM B799-95 برای تخلخل در پوشش‌های طلا و پالادیوم با اسید سولفوریک / بخار دی اکسید گوگرد» که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است، مشخص شده است که تخلخل پوشش‌های طلا و پالادیوم به ویژه آبکاری و آبکاری فلزات مورد استفاده در کنتاکت های الکتریکی، تجهیزات و روش آزمایشی برای تعیین تعیین می شود

این روش تست برای نشان دادن اینکه سطح تخلخل کمتر یا بیشتر از مقداری است که کاربر، از تجربه، برای کاربرد مورد نظر قابل قبول می‌داند، طراحی شده است.

روش های دیگری برای تست تخلخل در عمل وجود دارد. به عنوان مثال، "روش تست استاندارد ASTM B735-16 برای تخلخل در پوشش های طلا بر روی بسترهای فلزی توسط بخار اسید نیتریک"، "ASTM B741-95 روش تست استاندارد برای تخلخل در پوشش های طلا روی بسترهای فلزی با الکترووگرافی کاغذی"، "ASTM B798- 95 روش تست استاندارد ژل برای تخلخل در پوشش‌های طلا یا پالادیوم روی بسترهای فلزی با الکترووگرافی حجیم و ASTM B809-95 Moist روش تست استاندارد تخلخل در پوشش‌های فلزی با بخار گوگرد (شکوفه‌های گوگرد) یک "راهنمای استاندارد B765-03 برای انتخاب تست های تخلخل و نقص ناخالص برای آبکاری های الکتریکی و پوشش های فلزی مرتبط" نیز در رابطه با انتخاب تست های تخلخل برای آبکاری های الکتریکی و پوشش های فلزی مرتبط منتشر شده است.

بسیاری از اصطلاحات مورد استفاده در این روش تست در استاندارد "اصطلاحات استاندارد ASTM B542-13 برای کنتاکت های الکتریکی و موارد استفاده آنها" و اصطلاحات مربوط به پوشش های فلزی در استاندارد "اصطلاح استاندارد ASTM B374-21 برای آبکاری الکتریکی" تعریف شده است. تعاریف زیر برای این استاندارد اعمال می شود:

• محصولات خوردگی محصولات واکنشی هستند که از منافذ بیرون زده یا چسبیده به سطح پوشش پس از قرار گرفتن در معرض تست بخار حاصل می شوند.
• سطح اندازه گیری (یا سطح قابل توجه) سطحی است که برای وجود تخلخل بررسی می شود. سطوح قابل توجه یا مناطق اندازه گیری قطعه مورد آزمایش باید در نقشه قطعه یا با ارائه نمونه های مشخص شده مناسب نشان داده شود. برای اهداف مشخصات، سطوح قابل توجه یا مناطق اندازه گیری عموماً به عنوان بخش هایی از سطح تعریف می شوند که برای سرویس یا عملکرد قطعه مهم هستند، مانند ویژگی های تماس یا ممکن است منبع محصولات خوردگی یا فیلم های لکه ای باشند که با عملکرد قطعه تداخل می کنند. قسمت
• پوشش‌های فلزی شامل پوشش‌ها یا سایر لایه‌های فلزی اعمال شده بر روی بستر هستند. پوشش ها ممکن است از یک لایه فلزی یا ترکیبی از لایه های فلزی تشکیل شوند.
• تخلخل وجود هر گونه ناپیوستگی، ترک یا سوراخ در پوشش است که فلز زیرین متفاوتی را در معرض دید قرار می دهد.
• صفحه زیرین یک لایه پوشش فلزی بین لایه زیرین و بالاترین لایه یا لایه ها است. ضخامت یک صفحه فرعی معمولاً بیشتر از 0,8 میکرومتر (30 میکرون) است.

در روش آزمایش از اسید سولفوریک غلیظ استفاده می شود که گاز دی اکسید گوگرد را با توجه به واکنش تعادلی منتشر می کند. زمان قرار گرفتن در معرض ممکن است بسته به درجه تخلخلی که قرار است در معرض قرار گیرد متفاوت باشد. واکنش گاز با یک فلز پایه قابل فرسایش در نواحی منافذ باعث تولید محصولات واکنشی می شود که به صورت لکه های مجزا در سطح طلا یا پالادیوم ظاهر می شوند. لکه های جداگانه با کمک ذره بین یا میکروسکوپ استریو کم مصرف شمارش می شوند.

این روش تست برای پوشش‌های حاوی 95 درصد یا بیشتر طلا یا پالادیوم بر روی بسترهای متشکل از مس، نیکل و آلیاژهای آنها که معمولاً در تماس‌های الکتریکی استفاده می‌شوند، مناسب است.

این تست تخلخل شامل واکنش های خوردگی است که در آن محصولات مناطق معیوب را در پوشش ها شناسایی می کنند. از آنجایی که ممکن است شیمی و خواص این محصولات مشابه آن‌هایی نباشد که در محیط‌های طبیعی یا خدماتی یافت می‌شوند، این روش تست برای تخمین عملکرد الکتریکی کنتاکت‌ها توصیه نمی‌شود، مگر اینکه ابتدا با تجربه خدمات ارتباط برقرار شود.

روکش‌های طلا اغلب برای تماس‌های کانکتورهای الکتریکی قابل جدا شدن و سایر دستگاه‌ها مشخص می‌شوند. الکترودپوزیت ها شکل طلایی هستند که بیشتر در تماس ها استفاده می شود، اما همچنین به عنوان هسته یا آبکاری فلز و به عنوان جوش روی سطح تماس استفاده می شود. اشراف ذاتی طلا آن را قادر می سازد در برابر تشکیل لایه های اکسید عایق مقاومت کند که می تواند از عملکرد تماس قابل اعتماد جلوگیری کند.

پوشش‌های پالادیوم گاهی اوقات به عنوان جایگزین طلا، هم به‌عنوان رسوبات الکتریکی و هم به‌عنوان فلزی که روی کنتاکت‌های الکتریکی و سطوح قطعات الکتریکی مشابه قرار می‌گیرند، مشخص می‌شوند. این روش آزمایش به ویژه برای تعیین تخلخل در پوشش‌های پالادیوم مناسب است، زیرا در صورت رعایت شرایط آزمایش مشخص، اتمسفر واکنشی مورد استفاده به پالادیوم حمله نمی‌کند. در مقابل، پوشش های پالادیوم توسط اسید نیتریک و سایر عوامل اکسید کننده قوی مورد حمله قرار می گیرند، بنابراین نمی توان از استاندارد ASTM B735-16 برای تعیین تخلخل در چنین پوشش هایی استفاده کرد.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام شده است، سازمان ما با کادری آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، «روش تست استاندارد ASTM B799-95 برای تخلخل در پوشش‌های طلا و پالادیوم» را توسعه داده است. با اسید سولفوریک / بخار دی اکسید گوگرد". همچنین خدمات تست تعریف شده در "استاندارد" را ارائه می دهد.