ISO 2528 Su Buharı İletim Oranının (WVTR) Belirlenmesi - Gravimetrik (Tabak) Yöntemi

Uluslararası Standartlar Teşkilatı (ISO) tarafından yayınlanan “ISO 2528 Levha malzemeleri - Su buharı iletim oranının (WVTR) belirlenmesi - Gravimetrik (tabak) yöntemi” standardında, levha malzemelerin su buharı iletim hızının belirlenmesi için bir yöntem açıklanmaktadır. İletim hızının günde 1 g/m2’den az olması bekleniyorsa veya 3 mm’den kalın malzemeler için bu yöntem genellikle önerilmez. Bu gibi durumlarda ISO 9932 standardında belirtilen yöntem tercih edilir. Yöntem, sıcak mumdan zarar gören veya kullanılan test koşulları altında önemli ölçüde küçülen film malzemelerine uygulanamaz. Bazı amaçlar için buruşmuş malzemenin iletim hızını belirlemek gerekebilir, bunun için bir prosedür standart ekinde yer almaktadır (Ek A).

Bu standardın amaçları doğrultusunda su buharı iletim hızı (WVTR), belirtilen sıcaklık ve nem koşulları altında birim zamanda birim alandan iletilen su buharı kütlesini ifade eder. Günde metrekare başına gram olarak ifade edilir. Su buharı iletim hızı, bileşen malzemenin kalınlığına, bileşimine, homojenliğine ve geçirgenliğine ve testin gerçekleştirildiği sıcaklık ve bağıl nem koşullarına bağlıdır.

Prensip olarak test yapılırken, bir kurutucu madde içeren ve test edilecek malzeme ile kapatılan kaplar kontrollü bir atmosfere yerleştirilir. Bu kaplar uygun zaman aralıklarında tartılır ve su buharı iletim hızı, bu artış zaman aralığına orantılı hale geldiğinde kütle artışından belirlenir.

Çok sayıda kağıt değerlendirilecekse, örnekler ISO 186 standardına uygun olarak seçilmelidir. Özellikle su buharı iletim hızının yüksek olduğu biliniyorsa, test parçalarının hazırlanmasından önce, numunelerin malzemeye bağlı olarak ilgili ISO standartlarına uygun olarak koşullandırılması önerilir.

Test parçaları hazırlanırken, tüm hasarlı alanlardan kaçınarak, kesme şablonu veya test parçası kesici yardımıyla numuneden, genellikle 90 mm çapında en az üç dairesel test parçası kesilir (test edilecek her yüz için). Test parçaları, test atmosferine maruz kalacak tarafın kolayca tanımlanabileceği şekilde işaretlenir. Malzeme higroskopikse veya daha fazla doğruluk gerekiyorsa, en az iki boş test parçası hazırlanır. Levha malzemesi çözücüler içeren bir işlemle hazırlanmışsa, sonuçlar test parçalarındaki kalan çözücüden etkilenebilir. Test parçaları kalan çözücüyü gidermek için işlenirse, bu işlemin ayrıntıları test raporuna eklenmelidir.

Bulaşıkların hazırlanma yöntemi, bir kapak veya halka şablonunun kullanılmasına göre biraz farklılık gösterir. Bulaşıklar ve şablonlar her zaman dikkatlice temizlenip kurutularak başlanır. Kurutucu tabağa koyulur, ardından test parçası gerekli yüzü yukarı bakacak şekilde tabağa koyulur ve ardından mumlama şablonu koyulur ve test parçası ile tabak arasında buhar geçirmez bir mum contası yapılır. Farklı şablon tiplerinin ayrıntıları standartta verilmiştir. Kurutucunun su buharını emmesini en aza indirmek için

Mum ve bir kapak şablonu kullanılırken, her bir kap, test parçasının son pozisyonunun 3 mm ila 4 mm altına kadar kurutucu ile doldurulur ve vurarak düzeltilir. Mum su banyosunda eritilir ve dağıtım cihazı doldurulur.

Test parçası konumuna ortalayarak yerleştirilir, ardından mum şablonu yerleştirilir. Erimiş mum, mum şablonunun üst yüzeyine ulaşana kadar oluğa doğru ilerletilir ve soğuduktan sonra, küçük bir gaz aleviyle hava kabarcıkları ve saç çatlakları giderilerek birleştirme tamamlanır. Bu işleme yardımcı olmak için mumun üzerinden ılık bir spatula geçirilebilir, böylece soğutma sırasında oluşmuş olabilecek büzülme çatlakları kapatılır.

Mum şablonu çıkarılır ve birleştirmenin tatmin edici olduğundan emin olmak için tertibat incelenir. Mumlama şablonunun kolayca çıkmasını sağlamak için, önce kenarın etrafına ince bir vazelin tabakası sürülmeli ve test parçasını kirletebilecek fazlalık silinmelidir.

Tertibat, kabın numarasına karşılık gelen numaralandırılmış bir kapakla örtülür.

Su buharı iletim oranı (WVTR), ambalajlamada, özellikle gıda veya ilaçların kuru ve raf ömürlerinin uzun kalmasını sağlar. İnşaatta, malzemelerin yalıtımı ve küf oluşumunu etkileyebilecek nem girişini ne kadar iyi önlediğini değerlendirmeye yardımcı olur. Elektronikte, neme duyarlı bileşenleri korumak için kritik öneme sahiptir. Tekstilde, giysilerdeki ve koruyucu ekipmanlardaki nefes alabilirlikle ilgilidir.

Su buharı iletim oranının belirlenmesinde en yaygın iki yöntemden biri gravimetrik (tabak) yöntemidir. Diğeri, enstrümantal (kızılötesi veya elektrolitik sensörler) yöntemidir.

Gravimetrik (tabak) yönteminde, bir tabak kısmen bir kurutucu madde ile (susuz kalsiyum klorür gibi) doldurulur ve test malzemesi (film veya levha gibi) üzerine kapatılır. Tüm düzenek nemli bir ortama yerleştirilir. Su buharı malzemeden geçerken kurutucu tarafından emilir. Zamanla ağırlıktaki artış, ne kadar nemin geçtiğini gösterir.

Kapalı kap, kontrollü bir ortam odasına yerleştirilir (tipik olarak 23 derece sıcaklık ve yüzde 50 bağıl nem). Dış ortam nemlidir ve kabın içi, kurutma nedeniyle kurudur.

Nemli havadan gelen su buharı test malzemesinden geçer ve kurutucu tarafından emilir. Buhar bardağa girdikçe, bardağın ağırlığı artar. Bardak düzenli aralıklarla (örneğin, her 24 saatte bir) tartılır. Ağırlık kazanma oranı, su buharı iletim oranını temsil eder.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “ISO 2528 Levha malzemeleri - Su buharı iletim oranının (WVTR) belirlenmesi - Gravimetrik (tabak) yöntemi” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.