ASTM F1044-05 Standardowa metoda testowa do badania ścinania powłok z fosforanu wapnia i powłok metalicznych

Norma „ASTM F1044-05 Standardowa metoda badania ścinania powłok z fosforanu wapnia i powłok metalicznych” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania ścinania ciągłych powłok z fosforanu wapnia i powłok metalicznych przylegających do gęstego metalu podłoża w temperaturze otoczenia. Za pomocą tej metody badawczej ocenia się stopień przyczepności powłok do podłoża lub wewnętrzną spójność powłoki przy ścinaniu równoległym do płaszczyzny powierzchni.

• Metoda cięcia powłok z fosforanu wapnia lub powłok metalicznych polega na poddaniu próbki składającej się z powlekanego i niepowlekanego elementu działaniu obciążenia ścinającego. Badane komponenty można bezpośrednio połączyć ze sobą za pomocą środków termomechanicznych, na przykład poprzez spiekanie lub spajanie dyfuzyjne, albo skleić ze sobą za pomocą kleju polimerowego. Klej może mieć postać folii lub luzem, ale musi mieć wytrzymałość na ścinanie nasypową co najmniej 34,5 MPa lub minimalną wymaganą wytrzymałość przyczepności lub spójności powłoki, w zależności od tego, która wartość jest większa. Obciążenie ścinające przykłada się równolegle do płaszczyzny powłoki za pomocą maszyny rozciągającej, która może określić maksymalną wytrzymałość połączenia powłoki z powierzchnią podłoża.
• Metoda ścinania w przypadku powłok zawierających wyłącznie metale (metoda ścinania na zakładkę) polega na poddaniu porowatego obszaru powlekanego pojedynczemu obciążeniu ścinającemu, zwykle przy użyciu odpowiedniego kleju polimerowego lub kleju cementu kostnego i stanowiska badawczego w maszynie do rozciągania, oraz określeniu maksymalnego wymaganego naprężenia ścinającego do uzyskania separacji, czyli polega na określeniu wytrzymałości na ścinanie spoiny warstwowej lub wytrzymałości powłoki na ścinanie.

Metoda badania ścinania jest zalecana do badania ścinania fosforanu wapnia i kombinacji metal/podłoże i może dostarczyć informacji na temat przyczepności lub wytrzymałości kohezyjnej powłok pod jednoosiowym naprężeniem ścinającym.

Ta metoda badawcza może być przydatna do porównawczej oceny przyczepności lub wytrzymałości kohezyjnej różnych typów powłok. Informacje opracowane przy użyciu tej metody testowania mogą być przydatne do pewnych celów kontroli jakości i projektowania.

Metody badawczej nie należy uważać za dostarczającą wartości wewnętrznych do bezpośredniego zastosowania podczas wykonywania obliczeń, takich jak określanie zdolności powłoki do wytrzymywania określonych naprężeń środowiskowych.

Zmienne procesowe, takie jak przygotowanie podłoża do powlekania wstępnego, tekstura powierzchni, zmienne dotyczące techniki powlekania lub obróbka cieplna po powlekaniu lub ciepło, mogą mieć znaczący wpływ na wyniki testu ścinania. Oceniana próbka musi być reprezentatywna dla rzeczywistego zastosowania powłoki.

Maszyny używane do testowania muszą spełniać wymagania normy „ASTM E4-13 Standardowe praktyki dotyczące weryfikacji siłowej maszyn testujących”. Obciążenia stosowane do określenia wytrzymałości na ścinanie i granicy plastyczności muszą mieścić się w zakresie obciążenia maszyny wytrzymałościowej zgodnie z definicją w niniejszej normie.

Do przenoszenia obciążenia przykładanego do próbek przez maszynę wytrzymałościową można zastosować różne typy sprzęgieł. Aby zapewnić osiowe naprężenie ścinające, ważne jest, aby oś próbki pokrywała się z linią środkową głowic maszyny wytrzymałościowej, a płaszczyzna badania powłoki była równoległa do obciążenia osiowego. Każde odchylenie od tego wymagania (tj. jakiekolwiek obciążenie mimośrodowe) spowoduje naprężenia zginające, które nie są uwzględniane w zwykłych obliczeniach naprężenia (siła / pole przekroju poprzecznego).

W przypadku metody wyrównanego interfejsu dla powłok fosforanowo-wapniowych lub powłok metalicznych rysunki typowego urządzenia mocującego do stanowiska badawczego, adaptera do podłączenia urządzenia tnącego do maszyny ciągnącej oraz schemat układu badawczego przedstawiono na rysunkach w ramach normy .

Tylko w metodzie nacinania powłok metalicznych na rysunkach w normie przedstawiono uchwyt mocujący do próby nacinania na zakładkę i elementy mocujące do próby nacinania na zakładkę.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza badania określone w normie „ASTM F1044-05 Standardowa metoda testowa dla badania cięcia powłok fosforanowo-wapniowych i powłok metalicznych”. Świadczy także usługi.