EN 12617 Produkty i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych - Metody badań

Europejska norma „EN 12617 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Metody badań” składa się z podrozdziałów opracowanych pod tym samym tytułem. Mianowicie,

• Norma „EN 12617-1 Część 1: Oznaczanie skurczu liniowego polimerów i systemów ochrony powierzchni (SPS)” jest jedną z serii podnorm dotyczących wyrobów i systemów do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych. W niniejszej normie opisano metodę określania skurczu liniowego bezrozpuszczalnikowych, wieloskładnikowych żywic reaktywnych utwardzanych na zimno. Metoda ta nie nadaje się do wyrobów gumowych i szybko utwardzających się. Wyroby gumowe i elastyczne wykazują właściwości relaksacyjne i mogą rozkładać naprężenia na podłoże. Aby przetestować produkty o bardzo szybkim utwardzaniu, czas przydatności do użycia musi być wystarczająco długi, aby wymieszać i przygotować próbki testowe. Dla celów niniejszej normy, oprócz terminów i definicji zawartych w normie EN 1504-1, stosuje się następujące definicje:
  • Kurczenie się oznacza redukcję długości lub objętości materiału podczas utwardzania.
  • Wartość skurczu wyraża stosunek szerokości szczeliny w mm do pierwotnej długości 1 m po utwardzeniu.
• Norma „EN 12617-2 Część 2: Skurcz wyrobów do iniekcji pęknięć na bazie spoiw polimerowych: skurcz objętościowy” opisuje metodę określania skurczu objętościowego wyrobów formułowanych z użyciem spoiw polimerowych utwardzanych termicznie, głównie spoiw epoksydowych i poliestrowych, utwardzanych w temperaturze otoczenia lub niższej. Metodę tę stosuje się w przypadku produktów do wstrzykiwania pęknięć, wytwarzanych przy użyciu spoiwa polimerowego utwardzanego termicznie. Podczas testów całkowity skurcz objętościowy obliczany jest jako procentowa zmiana gęstości po utwardzeniu układu polimerowego w temperaturze 21 stopni plus/minus 2 stopnie względem produktu końcowego. Gęstość po polimeryzacji (utwardzeniu) mierzona jest poprzez pomiar wyporności próbki zanurzonej w oleju silikonowym w temperaturze 21 stopni plus/minus 2 stopnie.
• Norma „EN 12617-3 Część 3: Oznaczanie skurczu liniowego we wczesnym wieku spoiw konstrukcyjnych” opisuje metodę oznaczania skurczu liniowego we wczesnym wieku spoiw konstrukcyjnych w zakresie norm EN 1501-1 i EN 1504-4. W niniejszej normie opisano procedury pomiaru skurczu liniowego wyjściowego żelu polimerowego w postaci nieskrępowanych cienkich wstęg o grubości mniejszej niż 10 mm. Na przykład, jest on przeznaczony do pomiaru kurczliwości komórek na wczesnym etapie cyklu życia, do 24 godzin.

Zasadniczo test wygląda następująco: świeżo zmieszaną próbkę polimeru umieszcza się w płytkiej stalowej formie korytowej, której wnętrze jest poddane obróbce zapobiegającej przywieraniu polimeru. Matryca ma przesuwne końce, które mocują się do polimeru i mogą się swobodnie poruszać, gdy polimer się rozszerza lub kurczy. Przetworniki przemieszczenia liniowego zamontowane na końcach umożliwiają pomiar skurczu. Czujniki temperatury zamontowane w formie umożliwiają pomiar temperatury formy i polimeru.

• Norma „EN 12617-4 Część 4: Oznaczanie skurczu i rozszerzalności” opisuje procedurę pomiaru stabilności wymiarowej (tj. ruchu skurczowego i rozszerzalnościowego) spowodowanego zmianami zawartości wilgoci w zaprawach hydraulicznych lub betonach albo w zaprawach lub betonach z cementu polimerowo-hydraulicznego, zgodnie z definicją zawartą w normie EN 1504-1. Norma ta obejmuje dwie różne metody: procedurę swobodnego przemieszczania się i procedurę ograniczonego przemieszczania się. Zasady niniejszej normy stosuje się do zapraw murarskich, zapraw do zapraw i betonu lub systemów betonowych o maksymalnej wielkości ziarna kruszywa 10 mm.

Pierwsza metoda służy do pomiaru nieograniczonego ruchu liniowego próbek pryzmatycznych o wymiarach 40 mm × 40 mm × 160 mm na skutek zanurzenia w wodzie (rozszerzanie) lub suszenia (kurczenie się) w okresie od 24 godzin do 56 dni po odlaniu. Druga metoda polega na pomiarze utraty przyczepności i tendencji do pękania po nałożeniu na betonowe podłoże o wymiarach 300 mm × 300 mm × 100 mm i poddaniu go zanurzeniu w wodzie (rozszerzaniu) lub wysuszeniu (kurczeniu).

Aby chronić beton przed wnikaniem wilgoci, konieczne jest zastosowanie odpowiednich środków hydroizolacyjnych. Infiltracja wody może powodować korozję zbrojenia i inne formy jego pogorszenia. Konstrukcje betonowe zaprojektowane tak, aby spełniać lub przekraczać wymagania dotyczące nośności, mają prawdopodobnie dłuższą żywotność.

Nasza organizacja zatrudnia wykwalifikowaną kadrę, która śledzi rozwój nauki i techniki na całym świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN 12617 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych – Metody badań”.