EN 15816 Modyfikowane polimerami powłoki bitumiczne o dużej grubości do hydroizolacji – odporność na deszcz

Europejska norma „EN 15816 Powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami do celów hydroizolacji – Odporność na deszcz” opisuje procedurę określania odporności na deszcz powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do celów hydroizolacji.

Na potrzeby niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie EN 15814. Odporność na deszcz odnosi się również do odporności powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami na szkodliwe działanie deszczu.

Zasadniczo test ten pokazuje odporność na deszcz grubej, świeżo nałożonej powłoki bitumicznej modyfikowanej polimerami. Czas, w którym powłoka może być uznana za odporną na deszcz w warunkach budowlanych, może znacznie różnić się od czasu określonego w laboratorium. Dlatego zmierzone wartości nadają się przede wszystkim do porównywania odporności na deszcz różnych produktów.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

• Zraszacz: standardowa stożkowa dysza wykonana ze stopu miedzi i cynku, gwint rurowy zgodny z normą ISO 228-1, stożek zraszacza o kącie 85 stopni, wydajność przepływu 9 l/min przy ciśnieniu roboczym 3 barów, komercyjny regulator ciśnienia z manometrem wskazującym ciśnienie próbne plus/minus 0,1 bara, uchwyt na próbkę umożliwiający umieszczenie jej pod kątem 45 stopni do płaszczyzny zraszacza.
• Uchwyt dyszy do umieszczenia dyszy: Dyszę należy umieścić tak, aby pionowa odległość między dyszą a środkiem powierzchni próbki wynosiła 25 cm.
• Podłączenie do sieci wodociągowej, węże, złącza.
• Stoper
• Próbki: Podłoże betonowe o gładkiej lub szlifowanej powierzchni o klasie wytrzymałości na ściskanie nie mniejszej niż C20/25 wg normy EN 206-1, na które można nałożyć powłokę o powierzchni ok. 150 mm x 150 mm.

Do badań wymagane są co najmniej dwie próbki. Próbki powinny mieć wymiary około 150 mm x 150 mm. Po nałożeniu powłoki próbki należy przechowywać w normalnym klimacie, w temperaturze 23°C plus/minus 2°C i przy wilgotności względnej 50% plus/minus 5%, zgodnie z normą ISO 554, przez okres określony przez producenta, nie dłuższy jednak niż 8 godzin.

Testy należy przeprowadzać w temperaturze 25°C plus/minus 5°C. Próbki należy badać po kondycjonowaniu. Przed testem ciśnienie wody należy ustawić na 2 bary plus/minus 0,1 bara przy przepływie wody. Mierzy się temperaturę wody. Dwie próbki bada się jednocześnie w dwóch urządzeniach testowych lub bezpośrednio po sobie w tym samym urządzeniu. Próbki umieszcza się w uchwycie pod bieżącą wodą i uruchamia stoper. Test trwa 15 minut. Podczas testu sprawdza się kolor wody przepływającej przez próbki pod kątem odbarwienia. W razie potrzeby test powtarza się z użyciem innych próbek.

Woda przepływająca przez próbki testowe nie może zmieniać koloru podczas badania, a powłoka nie może ulegać pogorszeniu (np. erozji powierzchniowej, gromadzeniu się wody w materiale). W przypadku pogorszenia, badanie należy powtórzyć na pozostałych próbkach, stosując dłuższy okres kondycjonowania, aż co najmniej dwie próbki przejdą badanie pomyślnie. Wynikiem badania powinien być najkrótszy okres kondycjonowania (0,5 godziny), w którym dwie próbki nie wykażą zmiany koloru. Jest to czas, w którym świeżo nałożona gruba powłoka bitumiczna modyfikowana polimerami może zostać uznana za odporną na deszcz, zgodnie z definicją zawartą w niniejszej specyfikacji badania. Okres ten nie powinien przekraczać 8 godzin.

Norma EN 15816 jest ważna z kilku powodów, szczególnie w kontekście zapewnienia jakości materiałów hydroizolacyjnych, takich jak płyty bitumiczne, plastikowe czy gumowe, stosowanych w budownictwie. Główne powody jej znaczenia to:

• Ocena odporności na uszkodzenia mechaniczne: Niniejsza norma określa metodę badania odporności membran hydroizolacyjnych (takich jak papy bitumiczne, folie z tworzyw sztucznych lub membrany syntetyczne) na uszkodzenia mechaniczne. Ma to kluczowe znaczenie dla zapewnienia nienaruszalności membran przez cały okres ich montażu i użytkowania, szczególnie w miejscach narażonych na spadające przedmioty lub ruch pieszy.
• Zapewnia jakość powierzchni: Zapewnia systematyczną metodę oceny widocznych defektów membran hydroizolacyjnych (np. dziur, pęknięć, pęcherzy, wtrąceń, przebarwień). Defekty te mogą zagrażać integralności i wydajności systemów hydroizolacyjnych.
• Zapewnia długotrwałą wodoodporność: Jeśli membrana hydroizolacyjna jest łatwo uszkadzana przez uderzenia, woda może przedostać się do konstrukcji i spowodować kosztowne szkody. Norma EN 15816 pomaga temu zapobiec, wyznaczając standard trwałości.
• Wspiera porównywanie produktów i kontrolę jakości: Producenci wykorzystują tę normę do oceny i porównania odporności na uderzenia różnych materiałów. Pomaga ona również budowniczym, inżynierom i projektantom dobrać odpowiedni produkt do konkretnych zastosowań (np. dachów, piwnic, tuneli).
• Obowiązkowe oznakowanie CE (zgodnie z CPR): Niniejsza norma jest częścią zharmonizowanych norm dotyczących elastycznych płyt hydroizolacyjnych zgodnie z dyrektywą w sprawie wyrobów budowlanych (CPR). Produkty przetestowane zgodnie z tą normą mogą być oznakowane CE, co potwierdza zgodność z wymogami bezpieczeństwa i właściwości użytkowych Unii Europejskiej.
• Pomaga zapobiegać uszkodzeniom konstrukcji: Norma zapewnia odporność materiałów hydroizolacyjnych na uderzenia, dzięki czemu można zapobiegać problemom takim jak przecieki, korozja, pleśń i pogarszanie się stanu konstrukcji.
• Kluczowe znaczenie dla akceptacji produktu: Producenci, projektanci i instalatorzy opierają się na normie EN 15816, aby ustalić, czy dostarczony produkt spełnia kryteria jakości wizualnej przed montażem. Norma ta często stanowi element kontroli produkcji w zakładzie i kontroli materiałów przychodzących.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa ze wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą EN 15816 dotyczącą „Grubowarstwowych powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do hydroizolacji – Odporność na deszcz”.