EN 13859 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Definicje i charakterystyka podłoży

EN 13859 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Definicje i charakterystyka podłoży

Norma europejska „ EN 13859 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Definicje i specyfikacje podłoży” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

EN 13859 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Definicje i charakterystyka podłoży

  • Norma EN 13859-1 Część 1: Podkłady pod dachy nieciągłe opisuje właściwości elastycznych arkuszy do podkładów pod dachy nieciągłe. Norma ta definiuje wymagania i metody badań oraz umożliwia ocenę zgodności wyrobu z wymaganiami tej normy.

W przypadku charakterystyk produktu, średnia arytmetyczna obliczona z serii wyników badań musi mieścić się w zadeklarowanej tolerancji dla danej charakterystyki. O ile niniejsza norma nie stanowi inaczej, 95% pojedynczych wyników musi mieścić się w zadeklarowanej tolerancji. W przypadku badań przeprowadzanych w celach innych niż wstępne badanie typu lub zakładowa kontrola produkcji, badania mające na celu określenie charakterystyk produktu określonych w niniejszej normie muszą rozpocząć się w ciągu jednego miesiąca od daty dostawy od producenta.

Wymiary, dokładność i masa na jednostkę powierzchni muszą być zgodne z wartościami deklarowanymi przez producenta zgodnie z niniejszą normą. Tolerancje podano w tabeli zawartej w normie.

Próbki do badań pobiera się zgodnie z normą EN 13416. Długość, szerokość, płaskość i masę powierzchniową podłoży należy określić zgodnie z normami EN 1848-1 i EN 1849-1 dla płyt bitumicznych oraz EN 1848-2 i EN 1849-2 dla wszystkich innych płyt.

W przypadku konieczności określenia reakcji na ogień, produkt musi zostać przebadany i sklasyfikowany zgodnie z normą EN 13501-1. W przypadku badania zgodnie z normą EN ISO 11925-2, produkty muszą zostać przebadane w warunkach ekspozycji na płomienie powierzchniowe.

Odporność na przenikanie wody klasy W1 określa się zgodnie z normą EN 1928 metodą A z pewnymi modyfikacjami. Odporność na przenikanie wody klasy W2 określa się zgodnie z normą EN 13111 przy użyciu trzech próbek testowych.

Właściwości przepuszczalności pary wodnej należy określić zgodnie z normą EN 1931, używając pięciu próbek badawczych. Właściwości przepuszczalności pary wodnej należy określić zgodnie z normą EN ISO 12572, używając ustalonych warunków C i pięciu próbek badawczych.

Właściwości rozciągające produktów składanych należy badać zgodnie z normą EN 12311-1. Produkty składane należy badać zgodnie z normą EN 12311-1 bez tych zmian.

  • Norma EN 13859-2 Część 2: Podkłady ścienne opisuje właściwości elastycznych paneli do podkładów ściennych, stosowanych w celu zapobiegania przedostawaniu się wiatru i wody pod zewnętrzną okładzinę ścienną. Norma ta definiuje wymagania i metody badań oraz umożliwia ocenę zgodności produktu z wymaganiami tej normy.

W przypadku charakterystyk produktu, średnia arytmetyczna obliczona z serii wyników badań musi mieścić się w zadeklarowanej tolerancji dla danej charakterystyki. O ile niniejsza norma nie stanowi inaczej, 95% pojedynczych wyników musi mieścić się w zadeklarowanej tolerancji. W przypadku badań przeprowadzanych w celach innych niż wstępne badanie typu lub zakładowa kontrola produkcji, badania mające na celu określenie charakterystyk produktu określonych w niniejszej normie muszą rozpocząć się w ciągu jednego miesiąca od daty dostawy od producenta.

Wymiary, dokładność i masa na jednostkę powierzchni muszą być zgodne z wartościami deklarowanymi przez producenta zgodnie z niniejszą normą. Tolerancje podano w tabeli zawartej w normie.

Próbki do badań pobiera się zgodnie z normą EN 13416. Długość, szerokość, płaskość i masę powierzchniową podłoży należy określić zgodnie z normami EN 1848-1 i EN 1849-1 dla płyt bitumicznych oraz EN 1848-2 i EN 1849-2 dla wszystkich innych płyt.

W przypadku konieczności określenia reakcji na ogień, produkt musi zostać przebadany i sklasyfikowany zgodnie z normą EN 13501-1. W przypadku badania zgodnie z normą EN ISO 11925-2, produkty muszą zostać przebadane w warunkach ekspozycji na płomienie powierzchniowe.

Odporność na przenikanie wody klasy W1 określa się zgodnie z normą EN 1928 metodą A z pewnymi modyfikacjami. Odporność na przenikanie wody klasy W2 określa się zgodnie z normą EN 13111 przy użyciu trzech próbek testowych.

Stabilność wymiarową bada się zgodnie z normą EN 1107-1 dla płyt bitumicznych oraz EN 1107-2 dla wszystkich pozostałych materiałów. Elastyczność w niskich temperaturach należy badać zgodnie z normą EN 1109. Odporność na starzenie sztuczne należy określać zgodnie z Załącznikiem C do niniejszej normy. Sprawność promieniowania cieplnego należy badać zgodnie z normą EN 15976.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą EN 13859 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Definicje i właściwości podłoży.

WhatsApp