EN 13529 Ochrona i naprawa konstrukcji betonowych – Odporność na silne działanie substancji chemicznych

Europejska norma „EN 13529 Wyroby i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Odporność na silne działanie chemiczne” opisuje metodę określania odporności systemów ochrony powierzchni na silne działanie chemiczne.

Zasadniczo odporność powłoki na silne działanie środków chemicznych ocenia się poprzez wystawienie jednej strony powłoki ochronnej na działanie cieczy testowej.

Należy pobrać reprezentatywną, jednorodną próbkę badanego materiału zgodnie z opisem w normie EN ISO 15528 „Farby, lakiery i surowce do farb i lakierów – Pobieranie próbek”. Próbkę należy również zbadać i przygotować zgodnie z opisem w normie EN ISO 1513 „Farby i lakiery – Przygotowanie próbek do badań”.

Próbki to płyty betonowe o minimalnych wymiarach 300 mm x 200 mm x 40 mm, produkowane zgodnie z normą EN 1766, z betonu próbnego o maksymalnym uziarnieniu kruszywa 8 mm. Płyty betonowe są przygotowywane i przechowywane zgodnie z normą EN 1766. Powierzchnię przygotowuje się poprzez piaskowanie zgodnie z normą EN 1766. Po przechowywaniu płyty betonowe muszą być przechowywane przez co najmniej 7 dni w temperaturze 21°C ± 2°C i wilgotności względnej 60% ± 10% przed nałożeniem powłoki, zgodnie z normą EN 1766.

Próbki są powlekane, utwardzane i przechowywane zgodnie z instrukcjami producenta. Grubość powłoki należy mierzyć zgodnie z normą EN ISO 2808. Możliwe jest stosowanie płyt bez zbrojenia. Możliwe jest również stosowanie płyt z klatką zbrojeniową, zgodnie z Załącznikiem C do normy prEN 1062-7. Po badaniu mostkowania rys można natychmiast przeprowadzić badanie odporności na silne działanie chemiczne, używając tych samych próbek. Aby sprawdzić odporność powłoki na pęknięcie w betonie, stosuje się komorę kesonową typu dzwonowego. Jest ona umieszczana bezpośrednio nad wycięciem w płycie.

Jeden lub dwa pierścienie o wysokości około 20 mm i średnicy 100 mm, wykonane z nieporowatego materiału odpornego na działanie cieczy testowej, są przytwierdzane do powłoki za pomocą chemicznie odpornego uszczelniacza lub kleju, aby utrzymać ciecz testową. Przed zalaniem cieczy testowej mierzy się początkową twardość powłoki. W przypadku użycia dwóch pierścieni, można użyć dwóch różnych cieczy testowych. Poziom cieczy testowej powinien sięgać 10 mm.

Badanie można przeprowadzić z ciśnieniem 1 bara lub bez niego. Podczas badania z ciśnieniem, komora kesonowa typu dzwonowego jest zabezpieczona i podawane jest do niej powietrze pod ciśnieniem 1 bara. Podczas badania bez ciśnienia, połączony pierścień musi być przykryty pokrywą, aby zapobiec parowaniu płynu testowego. Czas trwania badania zależy od zastosowania określonego w normie prEN 1504-2. Zazwyczaj wynosi on 1, 3, 7, 28 lub 90 dni. Standardowa temperatura badania wynosi 21 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza; inne temperatury badania mogą zostać uzgodnione między stronami.

Płyny testowe mogą zostać wybrane z informacyjnego załącznika A lub zgodnie z ustaleniami stron zaangażowanych w badanie.

Po wystawieniu na działanie substancji chemicznej, ciecz badawcza jest usuwana, a powierzchnia jest osuszana odpowiednim materiałem chłonnym lub szmatką papierową, a próbki badane są poprzez porównanie z nienaświetloną częścią próbki:

• Pęcherze zgodnie z normą ISO 4628-2
• Złuszczanie zgodnie z normą ISO 4628-5
• Pękanie zgodnie z normą ISO 4628-4
• Zmiany optyczne (np. kolor, połysk) mierzy się zgodnie z normą ISO 4628-1, a jeśli to możliwe, mierzy się również przyczepność lub twardość (test wciskania Buchholza zgodnie z normą EN ISO 2815 lub twardość Shore’a zgodnie z normą EN ISO 868, zależnie od rodzaju powłoki).
• Penetracja cieczy testowej przez powłokę.

Grubość powłoki mierzy się zgodnie z normą EN ISO 2808. Badanie wykonuje się po 1 godzinie i 24 godzinach od usunięcia cieczy testowej.

Krótko mówiąc, norma EN 13529 jest niezbędna, ponieważ określa wymagania dotyczące właściwości użytkowych systemów powłokowych stosowanych do ochrony konstrukcji betonowych w obszarach narażonych na agresję chemiczną, szczególnie w środowiskach takich jak strefy wtórnego zabezpieczenia (wały), zakłady chemiczne, oczyszczalnie ścieków i podobne konstrukcje. Główne powody, dla których ta norma jest ważna, to:

• Zapewnienie odporności chemicznej: Chroni beton przed degradacją, gwarantując, że systemy powłok wytrzymają działanie szerokiej gamy substancji chemicznych (takich jak kwasy, zasady, rozpuszczalniki, oleje).
• Bezpieczeństwo i ochrona środowiska: Powłoki przetestowane zgodnie z normą EN 13529 pomagają chronić glebę, wody gruntowe i szersze środowisko, zapobiegając wyciekom substancji chemicznych z uszkodzonego lub przepuszczalnego betonu.
• Trwałość konstrukcji: Odpowiednie powłoki ograniczają korozję i degradację konstrukcji, wydłużając żywotność obiektów i zmniejszając długoterminowe koszty konserwacji.
• Zgodność i zarządzanie ryzykiem: Stanowi uznany punkt odniesienia dla jakości i wydajności, który pomaga właścicielom obiektów spełniać wymogi prawne i regulacyjne, zwłaszcza w branżach, w których powstrzymywanie substancji chemicznych ma kluczowe znaczenie.
• Standardowe procedury testowe: Norma EN 13529 określa spójną metodologię testowania i porównywania produktów, pomagając producentom, projektantom i wykonawcom podejmować świadome decyzje.

Podstawowe badania określone dla systemów powłokowych w normie EN 13529 obejmują:

• Badanie odporności chemicznej: Powłoki są poddawane działaniu różnych substancji chemicznych (np. kwasów, zasad, rozpuszczalników, paliw) przez określony czas (zazwyczaj 28 dni). Kontrola wizualna pozwala ocenić powstawanie pęcherzy, pęknięć i przebarwień. Ponadto ocenia się przyczepność, twardość lub zmianę masy po ekspozycji oraz to, czy powłoka zachowuje integralność pod wpływem naprężeń chemicznych.
• Badanie przyczepności: Badania rozciągania przeprowadza się przed i po ekspozycji na substancje chemiczne zgodnie z normą EN ISO 4624. Badanie to pozwala upewnić się, że powłoka pozostaje związana z podłożem betonowym.
• Badanie przepuszczalności cieczy: Sprawdza przepuszczalność powłoki, aby zapewnić ochronę przed wnikaniem szczególnie agresywnych substancji.
• Badanie zdolności mostkowania pęknięć: Ocenia zdolność powłoki do mostkowania pęknięć dynamicznych lub statycznych w podłożu. Jest to szczególnie ważne w przypadku powłok w konstrukcjach narażonych na ruch lub zawalenie.
• Badanie odporności na temperaturę: powłoki są testowane w różnych temperaturach, aby mieć pewność, że ich wydajność nie ulegnie pogorszeniu w środowiskach gorących lub zimnych.
• Badanie odporności na ścieranie: Badanie to jest istotne w miejscach o dużym natężeniu ruchu lub w obszarach przemysłowych.

Aby spełnić normę EN 13529, powłoka musi:

• Nie powinien wykazywać znaczących uszkodzeń lub pogorszenia jakości po wystawieniu na działanie substancji chemicznych.
• Należy zachować minimalną wytrzymałość wiązania (zwykle co najmniej 1,5 MPa po narażeniu).
• Musi pozostać nieprzepuszczalny dla cieczy.
• Musi zachować swoją funkcjonalność (np. mostkowanie pęknięć), jeśli takie właściwości są zgłaszane.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN 13529: Wyroby i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Odporność na silną agresję chemiczną”.