Norma europejska „EN 318 Płyty drewnopochodne – Oznaczanie zmian wymiarów związanych ze zmianami wilgotności względnej” opisuje metodę oznaczania zmian wymiarów płyt drewnopochodnych spowodowanych zmianami wilgotności względnej powietrza.
Ponieważ zmiany wilgotności względnej zasadniczo wpływają na zawartość wilgoci w panelu i prowadzą do zmian jego wymiarów, próbki testowe są mierzone po wystawieniu na działanie różnych poziomów wilgotności względnej. Równowagowa zawartość wilgoci w produktach panelowych zależy od historii zmian wilgotności. Dla danej wilgotności względnej, wyższa równowagowa zawartość wilgoci osiągana jest podczas desorpcji niż podczas adsorpcji, co powoduje efekt histerezy (zależność stanu układu od jego historii). Aby uzyskać rzeczywistą zmianę wymiarów, pomiary wykonuje się w zakresie od 65 do 85% wilgotności względnej podczas adsorpcji i od 65 do 30% wilgotności względnej podczas desorpcji.
Standardowe wymiary próbek do badań wynoszą 300 mm plus/minus 2 mm i grubość 50 mm plus/minus 2 mm, choć możliwe jest również użycie dłuższych próbek. Z każdego panelu wycina się dwa zestawy po cztery próbki w każdym kierunku, co daje łącznie 16 próbek na panel. Norma EN 326-1 ma zastosowanie do ogólnych warunków pobierania próbek do badań.
Aby zapewnić, że pomiary będą wykonywane za każdym razem w tym samym miejscu, próbki testowe powinny być przygotowane z odpowiednimi oznaczeniami. Oznaczenia umieszcza się na linii środkowej próbki testowej, 50 mm od jej końców i w jej środku. Oznaczenia tuszem na powierzchni próbki testowej są uważane za wystarczające. Można zastosować inne rodzaje oznaczeń, jeśli okażą się dokładne.
Odpowiedni układ odniesienia składa się z płytek szklanych o grubości co najmniej 1 mm przyklejonych do końców badanego elementu. Alternatywny układ odniesienia składa się z metalowych guzików rozmieszczonych w odstępach około 25 mm od każdego końca, w odległości 250 mm od siebie. Guziki mogą być mocowane mechanicznie lub przyklejane do powierzchni badanego elementu. Klej nie może być na bazie wody ani higroskopijny. Można zastosować inne układy odniesienia, jeśli udowodniono, że zapewniają one dokładne wyniki.
Dwa zestawy próbek testowych są przetwarzane oddzielnie, a każdy z nich jest kondycjonowany w trzech etapach. Próbki testowe są kondycjonowane do stałej masy w każdym etapie wymienionym w tabeli. Następnie mierzone są długość, grubość i masa.
Masę stałą uznaje się za osiągniętą, gdy wyniki dwóch kolejnych ważeń, przeprowadzonych w odstępach 24-godzinnych, nie różnią się od masy badanego elementu o więcej niż 0,1%. Podczas kondycjonowania próbek należy mierzyć i rejestrować warunki klimatyczne co najmniej raz na godzinę.
Po okresie kondycjonowania należy zmierzyć na próbkach następujące parametry:
Wszystkie pomiary muszą być przeprowadzane w atmosferze kondycjonującej lub w ciągu 5 minut od wyjęcia próbek testowych z komory kondycjonującej.
Po przeprowadzeniu badania próbki muszą zostać wysuszone zgodnie z normą EN 322, a następnie zważone.
W świecie budownictwa i obróbki drewna precyzja jest priorytetem. Materiały muszą być odporne na wahania warunków środowiskowych, nie tracąc przy tym integralności strukturalnej ani walorów estetycznych. Właśnie tutaj pojawia się norma EN 318, która odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu niezawodności płyt drewnopochodnych. Norma ta określa znormalizowaną metodę pomiaru reakcji płyt, takich jak sklejka, płyta wiórowa i płyta pilśniowa, na zmiany wilgotności. Pomaga ona producentom, inżynierom i wykonawcom dobierać materiały, które zachowują się stabilnie w rzeczywistych warunkach.
Norma EN 318 pozostaje kamieniem węgielnym dla przemysłu drzewnego. Nadal wpływa na światowe przepisy budowlane, kładąc nacisk na zrównoważony rozwój, ponieważ produkty drewniane są coraz częściej preferowane ze względu na ich przyjazność dla środowiska.
Drewno jest higroskopijne, co oznacza, że pochłania i uwalnia wilgoć z powietrza. Wilgotność względna, czyli stosunek ilości pary wodnej w powietrzu do maksymalnej ilości, jaką może ono pomieścić, może się znacznie różnić w domach, biurach lub budynkach na zewnątrz. Nagły spadek wilgotności względnej może spowodować kurczenie się paneli i powstawanie pęknięć lub szczelin w podłogach lub szafkach. Z kolei wysoka wilgotność może powodować pęcznienie, wypaczanie się podłóg lub blokowanie się drzwi.
Norma EN 318 rozwiązuje te problemy poprzez pomiar zmian wymiarowych, a w szczególności liniowego rozszerzania się lub kurczenia wzdłuż długości i szerokości paneli. Dane te są niezbędne do:
Bez takich badań produkty drewniane mogą nie spełniać swoich funkcji, co może prowadzić do kosztownych napraw lub stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa w zastosowaniach nośnych.
Krótko mówiąc, norma EN 318 mierzy wpływ wilgoci na płyty drewnopochodne, kładąc podwaliny pod bezpieczniejsze i trwalsze środowisko budowlane. Zarówno dla wykonawcy dostarczającego materiały, jak i instalatora podłóg laminowanych, zrozumienie tej normy umożliwia podejmowanie świadomych decyzji. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na materiały odnawialne, norma ta, łącząca obróbkę drewna z nowoczesną inżynierią, będzie nadal niezastąpiona.
Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym kontekście świadczymy również usługi badawcze zgodnie z normą EN 318 „Płyty drewnopochodne – Oznaczanie zmian wymiarów związanych ze zmianami wilgotności względnej”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
