EN 12004 Kleje do płytek ceramicznych

Europejska norma „EN 12004 Kleje do płytek ceramicznych” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 12004-1 Część 1: Wymagania, ocena i weryfikacja ciągłości właściwości użytkowych, klasyfikacja i oznakowanie” ma zastosowanie do następujących trzech rodzajów klejów do płytek ceramicznych:
  • Cementowa masa do układania płytek wewnątrz i na zewnątrz
  • Dyspersje do układania płytek wewnątrz pomieszczeń na ścianach i podłogach
  • Te z żywicą reakcyjną.

Norma ta zawiera terminologię dotyczącą wyrobów, metod pracy, cech zastosowań itp. dla klejów do płytek ceramicznych. Norma ta określa wymagania dotyczące właściwości klejów do płytek ceramicznych. Norma obejmuje również odpowiednie metody badań, oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych oraz zasady klasyfikacji, nazewnictwa i znakowania klejów do płytek ceramicznych. Norma ta nie podaje jednak kryteriów ani zaleceń dotyczących projektowania i montażu płytek ceramicznych. Kleje do płytek ceramicznych można stosować również do innych rodzajów płytek (np. z kamienia naturalnego i aglomerowanego), o ile nie wpływają negatywnie na te materiały.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Metoda cienkiej warstwy polega na układaniu płytek na płaskiej powierzchni przy użyciu kleju. Klej zazwyczaj nakłada się kielnią, aż do uzyskania jednej warstwy, a następnie rozprowadza się go ząbkowaną pacą, aby uzyskać odpowiednią grubość i równość.
• Powierzchnia mocowania oznacza płaską, twardą powierzchnię, na której mocowana jest płytka.
• Płytki ścienne i podłogowe to płytki wykonane z ceramiki, kamieni naturalnych i aglomerowanych.
• Klej cementowy to mieszanina spoiw hydraulicznych, kruszyw i dodatków organicznych zmieszana z wodą lub płynnym dodatkiem bezpośrednio przed użyciem.
• Kleje dyspersyjne są mieszaniną gotowych do użycia spoiw organicznych w postaci wodnej dyspersji polimerowej, dodatków organicznych i wypełniaczy mineralnych.
• Klej na bazie żywicy reaktywnej jest mieszaniną jednego lub więcej składników.
• Kielnia ząbkowana to narzędzie o zębach umożliwiających nakładanie kleju w postaci serii żeberek o jednakowej grubości na powierzchnię mocowania lub na spód płytki.
• W metodzie pływającej klej nanosi się wyłącznie na powierzchnię mocowania, zwykle za pomocą kielni w celu uzyskania równomiernej warstwy, a następnie rozprowadza się go ząbkowaną kielnią.
• Metoda pływająca i maślana, klej nanosi się na powierzchnię mocowania i spodnią stronę płytki.

• Określenie okresu otwartego
• Określenie poślizgu
• Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie klejów na bazie cementu
• Oznaczanie wytrzymałości na ścinanie klejów dyspersyjnych
• Oznaczanie wytrzymałości na ścinanie klejów na bazie żywic reaktywnych
• Oznaczanie odkształceń poprzecznych klejów na bazie cementu

Kleje do płytek ceramicznych można stosować również do innych rodzajów płytek (np. z kamienia naturalnego i aglomerowanego), jeśli nie powodują negatywnego wpływu na kamień. Norma ta może obejmować niebezpieczne materiały i procesy. Osoby posługujące się tą normą powinny być zaznajomione ze standardowymi praktykami laboratoryjnymi. Niniejsza norma nie ma na celu omówienia wszystkich kwestii bezpieczeństwa, jakie mogą się pojawić w związku z jej stosowaniem. Użytkownik jest odpowiedzialny za wdrożenie odpowiednich praktyk bezpieczeństwa i higieny pracy oraz za zapewnienie zgodności z obowiązującymi przepisami prawnymi.

Z kleju przeznaczonego do badań pobiera się próbki o masie co najmniej 15605 kg, zgodnie z normami EN ISO 1067 i EN 2. Standardowe warunki testowe to temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent, a prędkość powietrza w obszarze testowym powinna być mniejsza niż 0,2 m/s. Tolerancje okresu kondycjonowania dla wszystkich próbek testowych podano w tabeli podanej w normie. Wszystkie materiały testowe są kondycjonowane w standardowych warunkach przez co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem testów. Testowany klej musi mieć podany termin przydatności. Przed przystąpieniem do kondycjonowania należy sprawdzić płytki, aby upewnić się, że nie były używane, są czyste i suche. Typ płytek powinien być taki, jaki określono w szczegółowych procedurach testowych zawartych w niniejszej normie.

Podłoże testowe musi mieć grubość co najmniej 35 mm, zawartość wilgoci mniejszą niż 3 procent masy (metoda karbidowa) i absorpcję wody na powierzchni od 4 cm0,5 do 3 cm1,5 po 3 godzinach. Wytrzymałość na rozciąganie musi wynosić co najmniej 1,5 N/mm2. Powierzchnia testowa powinna mieć wykończenie podobne do tego, jakie uzyskuje się za pomocą drewnianej kielni, a w momencie badania powinna być czysta i wolna od kurzu.

Jeżeli producent kleju zaleca dane podłoże do stosowania płytek ceramicznych, po uzgodnieniu można zastosować inne podłoża. Aby wykazać kompatybilność z innymi opcjonalnymi podłożami, klej należy nanieść na wybrane podłoże zgodnie z metodą badania czasu otwartego. Wymaganie uważa się za spełnione, jeżeli uzyskany wynik wynosi co najmniej 0,5 N/mm2 lub gdy w podłożu wystąpi przerwa w spójności.

• Norma „EN 12004-3 Część 3: Terminologia, wymagania, identyfikacja i znakowanie” opisuje dodatkowe wymagania dotyczące klejów do płytek ceramicznych. Niniejsza norma dotyczy materiałów cementowych do płytek podłogowych wewnętrznych i zewnętrznych, dyspersji i żywic reaktywnych do płytek podłogowych, ściennych i podłogowych wewnątrz pomieszczeń. W normie podano terminologię dotyczącą wyrobów, metod pracy i cech użytkowych klejów do płytek ceramicznych. Norma ta nie podaje jednak kryteriów ani zaleceń dotyczących projektowania i montażu płytek ceramicznych.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 12004 Kleje do płytek ceramicznych”.