Sklejka EN 636 – Właściwości

Europejska norma „EN 636 Sklejka – Specyfikacja” określa wymagania dotyczące sklejki przeznaczonej do zastosowań ogólnych (zastosowania niekonstrukcyjne) oraz konstrukcyjnych w warunkach suchych, wilgotnych lub zewnętrznych, zgodnie z definicją zawartą w normie „EN 313-2 Sklejka – Klasyfikacja i terminologia – Część 2: Terminologia”. Norma ta określa również system klasyfikacji oparty na właściwościach gięcia.

Niniejsza norma jest cytowana w normie EN 13986 dotyczącej zastosowań w budownictwie. Norma ta ma zastosowanie do wszystkich rodzajów sklejki, w tym sklejki fornirowanej i nakładanej, w stosownych przypadkach, ale nie obejmuje materiałów ani procesów stosowanych do produkcji sklejki nakładanej i nakładanej. Nie obejmuje również żadnych materiałów ani procesów stosowanych w celu zwiększenia trwałości biologicznej.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Sklejka do użytku suchego to sklejka przeznaczona do użytkowania w warunkach charakteryzujących się wilgotnością względną powietrza 20°C i wilgotnością względną powyżej 65% przez zaledwie kilka tygodni w roku. Warunki te odpowiadają klasie użytkowania 1 zgodnie z normą EN 1995-1-1. Płyty tego typu nadają się do użytkowania w klasie użytkowania 1 zgodnie z normą EN 335-3.
• Sklejka do stosowania w środowisku wilgotnym to sklejka przeznaczona do stosowania w środowiskach charakteryzujących się wilgotnością 20°C i wilgotnością względną powietrza przekraczającą 85% przez zaledwie kilka tygodni w roku. Warunki te odpowiadają klasie użytkowania 2 zgodnie z normą EN 1995-1-1. Takie płyty nadają się do stosowania w klasach użytkowania 1 i 2 zgodnie z normą EN 3353. Ten rodzaj sklejki nadaje się do zastosowań zewnętrznych w warunkach osłoniętych (np. za okładziną lub pod poszyciem dachu), ale może również wytrzymać krótkotrwałe działanie warunków atmosferycznych (np. podczas budowy). Nadaje się również do zastosowań wewnętrznych, gdzie wilgotność użytkowa przekracza tę występującą w warunkach suchych.
• Sklejka do użytku zewnętrznego to sklejka przeznaczona do stosowania w warunkach klimatycznych, w których wilgotność przekracza 2. klasę użytkowania. Warunki te odpowiadają 3. klasie użytkowania zgodnie z normą EN 1995-1-1. Ten rodzaj płyty nadaje się do stosowania w klasach użytkowania 1, 2 i 3 normy EN 335-3. Sklejka ta jest odporna na warunki atmosferyczne oraz działanie wody w stanie ciekłym lub pary wodnej w wilgotnym, ale wentylowanym miejscu.

Każda sklejka, niezależnie od czynników składowych (np. rodzaju, liczby warstw i grubości), może być klasyfikowana w ramach tego systemu na podstawie jej właściwości gięcia. Alternatywnie do badań w pełnej skali wymaganych przez normę EN 789, system klasyfikacji można wykorzystać do wyprowadzenia wartości charakterystycznych dla sklejki poprzez porównanie z normą EN 12369-2 wartości charakterystycznych dla każdej klasy wymienionych w tabelach „Klasy wytrzymałości na zginanie sklejki” i „Moduły sprężystości w klasach gięcia sklejki” zawartych w normie.

Podane w tabelach dolne wartości graniczne wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości przy zginaniu odpowiadają wartościom 5. percentyla, opartym na wartościach średnich wyznaczonych dla poszczególnych płyt zgodnie z normami EN 310 i EN 326-2 oraz obliczonych zgodnie z normą EN 326-1. Wartości te nie powinny być wykorzystywane do projektowania konstrukcji. Określanie właściwości sprężystych przy zginaniu opisano w niniejszej normie.

Dla danej sklejki cztery klasy będą podawane w następującej kolejności:

• Wytrzymałość w kierunku podłużnym
• Siła w kierunku szerokości
• Moduł w kierunku długości
• Moduł w kierunku szerokości

Tolerancje wymiarowe muszą być zgodne z normą EN 315.

Właściwości gięcia należy określać na małych próbkach zgodnie z normą EN 310 i obliczać zgodnie z normą EN 326-1. Zgodnie z normą EN 326-2, wartości 5 percentyli określa się na podstawie co najmniej 30 płyt tego samego typu produktu.

Norma EN 636 jest niezbędna, ponieważ określa jasne i spójne kryteria jakości i wydajności, gwarantując, że sklejka używana w projektach budowlanych jest bezpieczna, trwała i odpowiednia do przeznaczenia. Oto powody, dla których ta norma jest ważna:

• Standardowe klasy wydajności: Norma ta dzieli sklejkę na trzy główne klasy, w zależności od jej przeznaczenia i narażenia na wilgoć:
  • EN 636-1: Do warunków suchych (do użytku wewnątrz pomieszczeń o niskiej wilgotności)
  • EN 636-2: Do warunków wilgotnych (wewnątrz pomieszczeń o wysokiej wilgotności lub przy czasowym narażeniu na działanie warunków zewnętrznych)
  • EN 636-3: Do warunków zewnętrznych (stałe użytkowanie na zewnątrz)

Pomaga to projektantom i wykonawcom wybrać właściwy rodzaj sklejki do środowiska, w którym będzie ona stosowana.

• Zwiększa bezpieczeństwo i niezawodność: Norma ta określa minimalne standardy wydajności (np. wytrzymałość mechaniczną, odporność na wilgoć), zmniejszając ryzyko: uszkodzeń konstrukcyjnych, degradacji materiałów oraz kosztownej konserwacji lub wymiany.
• Wspiera zgodność z przepisami: Norma ta jest zgodna z europejską dyrektywą w sprawie wyrobów budowlanych (CPR). Produkty zgodne z normą EN 636 mogą być oznaczone znakiem CE, co potwierdza, że ​​spełniają wymagania Unii Europejskiej.
• Gwarancja porównywalności: Dzięki tej normie wykonawcy i inżynierowie mogą łatwo porównywać produkty ze sklejki pochodzące od różnych producentów na podstawie: klasy wytrzymałości, jakości połączeń i trwałości.
• Promuje zrównoważone budownictwo: Standaryzacja gwarantuje, że materiały nadają się do długotrwałego użytkowania, co ogranicza ilość odpadów i przyczynia się do bardziej zrównoważonych praktyk budowlanych.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN 636 Sklejka – Specyfikacje”.