ISO 8339 Budownictwo - Uszczelniacze - Oznaczanie właściwości rozciągających (wydłużenie do zerwania)

Norma ISO 8339 Budownictwo – Uszczelniacze – Oznaczanie właściwości rozciągających (wydłużenie przy zerwaniu) opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę badawczą stosowaną do określania właściwości rozciągających uszczelniaczy stosowanych w złączach w budownictwie.

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie „ISO 6927 Uszczelniacze dla budownictwa i inżynierii lądowej – Słownik”.

Przystępując do badań, próbki testowe przygotowuje się w taki sposób, aby badany uszczelniacz przylegał do dwóch równoległych powierzchni styku. Próbki testowe są rozciągane aż do momentu zniszczenia, a właściwości rozciągające są rejestrowane na wykresie siła/rozciągnięcie. Wyniki testów służą do obliczenia modułu ścinania i wydłużenia przy zerwaniu.

Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:

• Materiały podłoża stosowane do przygotowywania próbek testowych określone w normie ISO 13640. Materiały podłoża wybierane są spośród zaprawy murarskiej, anodowanego aluminium lub szkła. Można stosować inne materiały podłoża, zgodnie z ustaleniami stron zaangażowanych w projekt. Do każdej próbki testowej wymagane są dwa kawałki podłoża wykonane z tego samego materiału, o przekroju poprzecznym odpowiadającym wymiarom podanym na rysunkach podanych w normie. Można stosować podłoża testowe o innych wymiarach, ale w takim przypadku wymiary warstwy uszczelniającej i powierzchnia klejenia muszą być takie same, jak pokazano na rysunkach.
• Przekładki sekcyjne (12 mm × 12 mm) z powierzchnią zapobiegającą przywieraniu. Przy przygotowywaniu próbek do badań należy posłużyć się danymi podanymi w normie.
• Podłoże antyadhezyjne (do przygotowania próbek testowych, np. folia polietylenowa, najlepiej według zaleceń producenta uszczelniacza).
• Maszyna do wytrzymałości na rozciąganie z urządzeniem rejestrującym. Maszyna ta może wydłużać próbki testowe z prędkością 5,5 mm/min plus/minus 0,7 mm/min.
• Obudowa chłodnicza. Obudowa ta umożliwia przechowywanie próbek testowych w temperaturach od -20 stopni do +/- 2 stopni przez dłuższy czas.
• Piekarnik konwekcyjny z wentylacją. Piekarnik można utrzymywać w temperaturze 70 stopni plus/minus 2 stopnie w celu kondycjonowania zgodnie z metodą B.
• Pojemnik. Naczynie to służy do zanurzania próbek badawczych w wodzie destylowanej w celu kondycjonowania zgodnie z metodą B.

Przygotowując próbki testowe, należy podgrzać uszczelniacz i podłoża testowe do temperatury 23 stopni plus/minus 2 stopnie. Dla każdego rodzaju podłoża i każdej temperatury badania należy przygotować trzy próbki testowe. W przypadku każdej próbki należy połączyć ze sobą dwa podłoża i dwa przekładki, a następnie umieścić je na podłożu nieprzylepnym. Na przykład należy postępować zgodnie z instrukcjami producenta uszczelniacza dotyczącymi tego, czy należy użyć podkładu, a także procedury mieszania uszczelniaczy wieloskładnikowych. Przestrzeń utworzoną przez podłoża i przekładki należy wypełnić materiałem uszczelniającym.

W międzyczasie należy podjąć następujące środki ostrożności:

• Należy zapobiegać tworzeniu się pęcherzyków powietrza.
• Uszczelniacz należy wcisnąć w wewnętrzne powierzchnie podłoży.
• Powierzchnię uszczelniacza należy przyciąć na równo z powierzchniami podłoży i przekładek.

Próbki do badań należy umieścić na krawędzi jednego z podpór. Podłoże nieprzylegające należy usunąć możliwie jak najszybciej. Próbki należy umieścić w tej pozycji, aby umożliwić optymalne utwardzenie i wyschnięcie uszczelniacza. Podczas kondycjonowania należy trzymać podkładki na miejscu.

Próbki testowe kondycjonuje się zgodnie z metodą A lub metodą B, zgodnie z ustaleniami stron zaangażowanych w badanie.

W przypadku stosowania metody A próbki testowe są kondycjonowane w temperaturze 28 stopni plus/minus 23 stopnie i wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent przez 5 dni.

W przypadku stosowania metody B próbki testowe kondycjonuje się zgodnie z metodą A, a następnie poddaje trzykrotnie następującemu cyklowi przechowywania:

• 70 stopni plus/minus 2 stopnie w piekarniku przez trzy dni
• Jeden dzień w wodzie destylowanej o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie
• Dwa dni w piekarniku w temperaturze 70 stopni plus/minus 2 stopnie
• Jeden dzień w wodzie destylowanej o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie

Alternatywnie cykl ten można wykonać w krokach trzecim, czwartym, pierwszym i drugim. Po kondycjonowaniu zgodnie z metodą B próbki do badań należy przechowywać w temperaturze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent przez 5 godziny przed badaniem. Metoda B jest standardową procedurą kondycjonowania wykorzystującą działanie ciepła i wody. Nie nadaje się do podawania informacji o trwałości uszczelniacza.

Badanie przeprowadza się w temperaturach 23 stopni plus/minus 2 stopnie i minus 20 stopni plus/minus 2 stopnie. W każdej temperaturze bada się trzy próbki testowe.

• Podczas przeprowadzania procedury testowej w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie, przekładki są usuwane w celu przygotowania próbek testowych, a próbka testowa jest umieszczana w maszynie do wytrzymałości na rozciąganie, a następnie rozciągana z prędkością 5,5 mm/min plus/minus 0,7 mm/min w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie, aż do momentu pęknięcia. Rejestruje się wykres siły/rozciągnięcia.
• Podczas przeprowadzania testu w temperaturze minus 20 stopni plus/minus 2 stopnie, próbki testowe są przechowywane w temperaturze minus 4 stopni plus/minus 20 stopnie przez co najmniej 2 godziny przed rozpoczęciem testu. Aby przygotować próbki do badań, usuwa się przekładki, a próbkę umieszcza się w maszynie do wytrzymałości na rozciąganie, a następnie rozciąga z prędkością 5,5 mm/min plus/minus 0,7 mm/min w temperaturze minus 20 stopni plus/minus 2 stopnie, aż do momentu pęknięcia. Rejestruje się wykres siły/rozciągnięcia.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „ISO 8339 Budownictwo - Uszczelniacze - Oznaczanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie (wydłużenie przy zerwaniu)”.