ISO 24336 Pokrycia podłogowe laminowane – Oznaczanie pęcznienia grubości po częściowym zanurzeniu w wodzie

ISO 24336 Pokrycia podłogowe laminowane – Oznaczanie pęcznienia grubości po częściowym zanurzeniu w wodzie

Norma Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) „ISO 24336 Laminowane pokrycia podłogowe – Oznaczanie pęcznienia grubości po częściowym zanurzeniu w wodzie” opisuje metodę badania pęcznienia grubości elementów podłóg laminowanych po częściowym zanurzeniu w wodzie. Metoda ta jest niszcząca i ma na celu przede wszystkim ocenę zachowania się elementu podłogi laminowanej w kontakcie z wodą. Wszelkie miękkie materiały podkładowe, podłoża lub inne zintegrowane materiały wstępnie przymocowane do dolnej powierzchni elementu podłogi nie są uwzględniane w badaniu i dlatego muszą zostać usunięte przed badaniem.

ISO 24336 Pokrycia podłogowe laminowane – Oznaczanie pęcznienia grubości po częściowym zanurzeniu w wodzie

Zasadniczo próbki elementów podłogi laminowanej zanurza się częściowo (do 50 mm) w wodzie o temperaturze 20 stopni na okres 24 godzin, a następnie określa się powstałe pęcznienie grubości.

Do badań, z elementu podłogi laminowanej wycina się cztery próbki o wymiarach 150 mm plus minus 1 mm x 50 mm plus minus 1 mm. Dwie próbki pobiera się równolegle do jednej krawędzi elementu i dwie próbki prostopadle do tego pierwszego kierunku. Element następnie dzieli się na mniej więcej dwie równe części wzdłuż obu kierunków. Oba zestawy próbek pobiera się z każdej połowy elementu w obu kierunkach. Jeśli to możliwe, próbki pobiera się co najmniej 20 mm od każdej krawędzi elementu. Jeśli nie jest to możliwe dla niektórych próbek, odległość od krawędzi może być mniejsza niż 20 mm, ale we wszystkich przypadkach profil złącza musi być całkowicie wycięty. Jeśli szerokość elementu podłogi laminowanej jest mniejsza niż 150 mm, wyłączając profil złącza, wszystkie cztery próbki testowe można pobrać w kierunku długości, jeśli to możliwe. Jeśli nie jest to możliwe, należy pobrać jak najwięcej próbek z jednego elementu podłogi.

Przed badaniem lub kondycjonowaniem próbek testowych należy usunąć wszelkie wstępnie przyklejone miękkie podłoże, substrat lub inny materiał zintegrowany ze spodnią stroną elementu wykładziny podłogowej. Wszystkie laminowane wykładziny podłogowe zazwyczaj zawierają warstwę podkładową (równoważącą), zgodnie z definicją zawartą w normie EN 13329. Ta warstwa podkładowa musi zostać zachowana. Wszelkie inne wstępnie przyklejone materiały należy usunąć w całości lub w odległości co najmniej 75 mm od dolnej krawędzi próbki za pomocą ostrego noża lub innego ostrego przedmiotu. Klej lub spoiwo użyte do połączenia wstępnie przyklejonego materiału z podłożem należy usunąć w sposób celowy.

Próbki testowe są mierzone po otrzymaniu. Do celów homologacji typu lub weryfikacji, próbki testowe muszą być utrzymywane w stałej masie w temperaturze 23°C ± 2°C i wilgotności względnej 50% ± 5%. Stałą masę uważa się za osiągniętą, gdy wyniki dwóch kolejnych ważeń, wykonanych w odstępie 24 godzin, nie różnią się o więcej niż 0,1% od masy próbek testowych.

Łaźnia wodna używana w testach była wystarczająco duża, aby zapewnić stały poziom wody i została zaprojektowana tak, aby utrzymać temperaturę wody z dokładnością do 20 stopni Celsjusza plus/minus 1 stopień Celsjusza przez cały czas trwania testu. W testach wykorzystano również mikrometr o minimalnej średnicy 5 mm, płaskie, równoległe, okrągłe powierzchnie pomiarowe i dokładności plus/minus 0,05 mm.

Aby rozpocząć badania, należy określić początkową grubość próbek testowych prostopadle do krawędzi końcowych, jak pokazano na rysunku zamieszczonym w normie. Zmierzyć grubość próbki, która ma zostać zanurzona w wodzie, usuwając wszelki materiał, który wcześniej się z nią związał. Istniejące próbki testowe umieszcza się w łaźni wodnej, jak pokazano na rysunku. Po 24 godzinach (plus/minus 15 minut) próbki testowe wyjmuje się i natychmiast suszy ręcznikiem. W ciągu 5 minut od wyjęcia z łaźni wodnej określić końcową grubość próbek testowych w punktach pomiarowych, w których określono grubość początkową.

Rejestruje się wszystkie wartości i określa różnice między początkową a odpowiadającą jej końcową wartością grubości. Dla każdej pary wartości oblicza się pęcznienie grubości w procentach, zgodnie ze wzorem podanym w normie. Wykorzystując wyniki pęcznienia grubości z poszczególnych punktów pomiarowych, średnie pęcznienie grubości wyraża się w procentach z dokładnością do 0,1%.

Podłogi laminowane stają się coraz popularniejszym wyborem zarówno w zastosowaniach mieszkaniowych, jak i komercyjnych, dzięki swojej trwałości, estetyce i przystępnej cenie. Norma ISO 24336 została opracowana w celu zapewnienia spójności, wydajności i bezpieczeństwa na rynkach globalnych. Norma ta określa wymagania dla podłóg laminowanych o strukturze warstwowej, zazwyczaj składających się z warstwy wierzchniej z papieru lub innego materiału impregnowanego żywicami termoutwardzalnymi. Norma ta określa definicje, klasyfikacje i metody badań służące do oceny właściwości użytkowych podłóg laminowanych. Niniejsza norma jest częścią szerszej serii norm ISO 24300, które dotyczą różnych rodzajów elastycznych, tekstylnych i laminowanych pokryć podłogowych.

Norma ISO 24336 dotyczy laminowanych pokryć podłogowych zaprojektowanych specjalnie do stosowania w:

  • Budynki mieszkalne
  • Środowiska komercyjne o średnim i dużym natężeniu ruchu

Norma ta określa również wspólne ramy dla:

  • Klasyfikacja produktów podłóg laminowanych według ich właściwości użytkowych
  • Określ wymagania techniczne dotyczące właściwości fizycznych i mechanicznych
  • Ustal metody testowe w celu weryfikacji zgodności

Produkty są klasyfikowane według systemu kodów numerycznych (podobnego do klasyfikacji w normie EN 685) według ich zastosowania i trwałości. Na przykład:

  • Klasa 21-23: Użytek mieszkaniowy
  • Klasa 31-33: Użytek komercyjny
  • Klasa 34: Intensywne użytkowanie komercyjne

W normie tej określono kluczowe wskaźniki efektywności, obejmujące:

  • Odporność na zużycie
  • Odporność na uderzenia
  • Odporność na plamy
  • odporność na wilgoć
  • Stabilność wymiarowa
  • Wytrzymałość adhezji powierzchniowej

Norma ISO 24336 opisuje szczegółowe metody badania każdej z tych właściwości w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Zapewnia to spójność oceny produktów różnych producentów i regionów.

Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:

  • Producenci: zapewnienie produkcji wyrobów o spójnej, wysokiej jakości, spełniających wymagania rynku międzynarodowego.
  • Instalatorzy i wykonawcy: upewnijcie się, że pracują z materiałami podłogowymi, które sprawdzą się zgodnie z oczekiwaniami w różnych środowiskach.
  • Konsumenci i osoby sporządzające specyfikacje: Zapewnia gwarancję wydajności produktu i pomaga w wyborze właściwej wykładziny podłogowej do konkretnych zastosowań.
  • Organy regulacyjne: stanowią punkt odniesienia w zakresie zgodności z przepisami i przepisami bezpieczeństwa.

W związku z tym norma ISO 24336 odgrywa kluczową rolę w standaryzacji jakości i właściwości użytkowych podłóg laminowanych. Przynosi korzyści każdemu ogniwu w łańcuchu dostaw podłóg, od produkcji po montaż, gwarantując bezpieczeństwo, trwałość i przydatność produktów do ich przeznaczenia. Wraz ze wzrostem popytu na podłogi o wysokiej wydajności i zrównoważonej produkcji, te i podobne normy pozostaną kluczowe dla zapewnienia jakości i dostępu do rynku.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiaru, analizy i oceny, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowy rozwój nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą ISO 24336 „Laminowane wykładziny podłogowe – Oznaczanie pęcznienia grubości po częściowym zanurzeniu w wodzie”.

WhatsApp