
Europejska norma „EN 12088 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie – Oznaczanie długotrwałej absorpcji wody metodą dyfuzji” definiuje urządzenia i procedury służące do oznaczania długotrwałej absorpcji wody przez próbki testowe metodą dyfuzji. Norma ta ma zastosowanie również do wyrobów do izolacji termicznej.

Niniejsza norma ma na celu symulację absorpcji wody przez produkty narażone na wysoką wilgotność względną, sięgającą niemal 100 procent po obu stronach i poddane działaniu gradientu ciśnienia pary wodnej przez dłuższy okres czasu, np. odwrócony dach lub niezabezpieczona izolacja podłogi. Niniejsza metoda badawcza nie ma zastosowania do wszystkich produktów izolacji termicznej. Norma produktu powinna określać, do których produktów (jeśli w ogóle) stosuje się to badanie.
W przypadku niezabezpieczonej izolacji podłogi temperaturę 50 stopni można zastąpić niższą temperaturą, gdy dostępnych będzie więcej danych.
Zasadniczo długoterminową absorpcję wody przez dyfuzję określa się, mierząc przyrost masy próbki testowej wystawionej na działanie różnicy ciśnień pary wodnej i gradientu temperatury w okresie 28 dni.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Zasadę montażu urządzenia testowego przedstawiono na rysunku zamieszczonym w normie.
Grubość próbek testowych powinna być równa grubości oryginalnego produktu. Próbki do badań powinny mieć kształt kwadratu z kwadratowymi krawędziami cięcia o wymiarach 500 mm plus/minus 1 mm. Jeżeli produkt nie jest wystarczająco duży, aby umożliwić wykonanie próby testowej o takiej wielkości, należy odpowiednio zmniejszyć wielkość próby testowej. Próbki testowe nie powinny zawierać żadnych połączeń.
Liczba próbek testowych musi wynosić co najmniej dwie. Próbki testowe należy dociąć w taki sposób, aby nie obejmowały krawędzi oryginalnego produktu. Próbki testowe należy przygotować metodami, które nie zmieniają znacząco oryginalnej struktury produktu. Każde pokrycie, skóra lub powłoka muszą być chronione. W razie konieczności szczegółowe metody przygotowania podano w odpowiedniej normie produktu lub innej specyfikacji technicznej.
Próbki testowe należy przechowywać w temperaturze 6 stopni plus/minus 23 stopni przez co najmniej 5 godzin. W razie braku porozumienia produkt należy przechowywać przez co najmniej 23 godzin w temperaturze 2 stopni plus/minus 50 stopnie i wilgotności względnej 5 procent plus/minus 6 procent przez okres określony w odpowiedniej normie produktowej.
Wymiary próbek testowych należy mierzyć zgodnie z normą EN 12085. Zważ próbkę badawczą z dokładnością do 0,1 g, aby określić masę początkową. Próbkę testową umieszcza się na ramie pojemnika. Jeżeli produkt jest skierowany tylko jedną stroną, rozpocznij test od strony skierowanej do góry. Dolna krawędź próbki testowej jest zamknięta w pojemniku. Szerokość uszczelnienia nie powinna przekraczać 10 mm. Izolowaną płytę chłodzącą umieszcza się na próbce testowej.
Utrzymując wodę w temperaturze 50 stopni plus/minus 1 stopień i chłodząc ją po drugiej stronie w temperaturze 1 stopień plus/minus 0,5 stopnia, próbkę testową poddaje się działaniu różnicy temperatur i ciśnienia pary wodnej przez 28 dni. Próbka testowa jest wymieniana co 7 dni. Po 28 dniach próbkę testową wyjmuje się, a wodę z powierzchni wyciera się. Próbkę badawczą waży się ponownie w celu określenia jej masy.
Wynik testu powinien być wartością średnią poszczególnych wartości. Dla każdej próbki testowej oblicza się długoterminową absorpcję wody dyfuzyjnej w kilogramach na metr kwadratowy lub jako procent objętości, korzystając ze wzorów podanych w normie.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 12088 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie – Oznaczanie długotrwałej absorpcji wody metodą dyfuzji”.
