EN ISO 16535 Wyroby izolacji cieplnej do zastosowań budowlanych – Oznaczanie długotrwałej absorpcji wody przez zanurzenie

Norma europejska „EN ISO 16535 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie – Oznaczanie długotrwałej absorpcji wody przez zanurzenie”, opublikowana następnie przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje urządzenia i procedury stosowane do określania długotrwałej absorpcji wody próbek badawczych. Procedury te mają zastosowanie do wyrobów do izolacji cieplnej.

Norma ta obejmuje dwie metody:

• Metoda 1: Częściowe zanurzenie
• Metoda 2: Pełne zanurzenie

Długotrwała absorpcja wody przez częściowe zanurzenie ma symulować absorpcję wody spowodowaną długotrwałym kontaktem z wodą. Długotrwała absorpcja wody przez pełne zanurzenie nie jest bezpośrednio związana z warunkami terenowymi, ale została uznana za istotny warunek testowy dla niektórych produktów w określonych zastosowaniach.

W zasadzie,

• W metodzie częściowego zanurzenia, długotrwałe wchłanianie wody przez częściowe zanurzenie określa się poprzez pomiar zmiany masy próbki badanej, której dolna część ma kontakt z wodą przez 28 dni. Nadmiar wody przylegający do powierzchni i niezaabsorbowany przez próbkę badaną jest usuwany poprzez drenaż w Metodzie 1A lub uwzględniany poprzez odjęcie początkowego wchłaniania wody w Metodzie 1B.
• W Metodzie 2, metodzie całkowitego zanurzenia, długotrwała absorpcja wody w wyniku całkowitego zanurzenia jest określana poprzez pomiar zmiany masy próbki badanej całkowicie zanurzonej w wodzie w ciągu 28 dni. Nadmiar wody przylegający do powierzchni i niezaabsorbowany przez próbkę jest usuwany poprzez odsączenie w Metodzie 2A lub uwzględniany poprzez odjęcie początkowego poboru wody w Metodzie 2B. Metoda 2C wykorzystuje prawo Archimedesa, aby umożliwić określenie absorpcji wody bez wyjmowania próbki ze zbiornika z wodą.

Urządzenie używane w tych testach musi być wyposażone w następujący sprzęt:

• Waga umożliwiająca pomiar masy próbki z dokładnością do 0,1 g.
• Zbiornik na wodę zawiera urządzenie utrzymujące poziom wody z dokładnością plus/minus 2 mm oraz urządzenie utrzymujące próbkę w żądanym położeniu. Przykłady urządzeń pomiarowych przedstawiono na rysunkach. Urządzenie utrzymujące próbkę w położeniu nie powinno obejmować więcej niż 15% powierzchni przekroju poprzecznego próbki wystawionej na działanie wody. Urządzenie powinno być zaprojektowane tak, aby zachować pierwotny kształt próbki.
• Woda z kranu doprowadzona do temperatury 23°C plus/minus 5°C. W przypadku braku zgodności należy użyć wody dejonizowanej. W krajach tropikalnych mogą obowiązywać inne warunki i warunki badania. W takich przypadkach temperatura powinna wynosić 27°C plus/minus 5°C, co należy uwzględnić w raporcie z badania.
• Urządzenia odwadniające. Przykłady pokazano na rysunkach.

Grubość próbek do badań powinna być równa grubości oryginalnego produktu. Próbki do badań powinny być prostopadłościanami o bokach 200 mm plus/minus 1 mm. Liczba próbek do badań powinna być taka, jak określono w odpowiedniej normie produktowej lub innej specyfikacji technicznej dla wyrobów do izolacji termicznej. W przypadku braku takiej specyfikacji, należy użyć co najmniej czterech próbek do badań. W przypadku braku normy produktowej lub innej specyfikacji technicznej, liczba próbek do badań może zostać uzgodniona między stronami. Próbki do badań powinny być przycięte tak, aby nie obejmowały krawędzi oryginalnego produktu. Próbki do badań powinny być przygotowane metodami, które nie zmieniają znacząco oryginalnej struktury produktu. Wszelkie powierzchnie zewnętrzne, wykończenia i/lub powłoki powinny zostać zachowane. Szczegółowe metody przygotowania, w razie potrzeby, są określone w odpowiedniej normie produktowej lub innej specyfikacji technicznej dla wyrobów do izolacji termicznej.

Próbki do badań należy przechowywać w temperaturze 23°C (+/- 5°C) przez co najmniej 6 godzin. W przypadku braku porozumienia, próbki należy przechowywać w temperaturze 23°C (+/- 2°C) i wilgotności względnej 50% (+/- 5%) przez co najmniej 6 godzin, zgodnie z okresem określonym w odpowiedniej normie produktowej. W krajach tropikalnych mogą obowiązywać inne warunki przechowywania. W takim przypadku warunki muszą wynosić 27°C (+/- 5°C) i wilgotność względną 65% (+/- 5%) przez co najmniej 6 godzin, co musi zostać wyraźnie określone w raporcie z badań.

Testy należy przeprowadzać w temperaturze 23°C ± 5°C. W przypadku braku porozumienia, testy należy przeprowadzać w temperaturze 23°C ± 2°C. W krajach tropikalnych mogą obowiązywać inne warunki testowe. W takim przypadku temperatura powinna wynosić 27°C ± 2°C, a wilgotność względna 50% ± 5%, co musi być wyraźnie określone w raporcie z testu.

Metoda badania powinna być zgodna z odpowiednią normą produktową lub inną specyfikacją techniczną dla wyrobów do izolacji termicznej. W przypadku braku takiej specyfikacji, metoda może zostać uzgodniona przez strony. Długotrwałą absorpcję wody określa się po 28 dniach zanurzenia. Na życzenie, odczyty mogą być wykonywane w krótszych odstępach czasu, np. po 7 i 14 dniach zanurzenia. Wymiary próbek do badań należy zmierzyć z dokładnością do 0,5 mm zgodnie z normą ISO 29768 przed badaniem. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek zmian wymiarów po okresie zanurzenia, należy ponownie zmierzyć wymiary próbek do badań.

Metodę długotrwałego wchłaniania wody przez częściowe zanurzenie przeprowadza się w następujący sposób:

• Metoda 1A (odwodnienie): Próbkę badawczą waży się z dokładnością do 0,1 g w celu określenia masy początkowej m0. Badanie przeprowadza się, ustawiając połowę próbek w pozycji skierowanej do góry, a drugą połowę w dół. Próbkę badawczą umieszcza się w pustym zbiorniku z wodą i przykłada się odpowiednie obciążenie, aby utrzymać ją częściowo zanurzoną podczas dodawania wody. Ostrożnie dolewa się wodę do zbiornika, aż dno próbki badanej znajdzie się 10 mm plus/minus 2 mm pod powierzchnią wody. Poziom wody powinien pozostać stały podczas badania. Po 28 dniach próbkę badawczą wyjmuje się i umieszcza pionowo w sitku o nachyleniu 45 stopni, a następnie odwadnia przez 10 minut plus/minus 0,5 minuty. Próbkę badawczą ponownie waży się w celu określenia jej masy.
• Metoda 1B (Odjęcie początkowego poboru wody): Próbkę badaną waży się z dokładnością do 0,1 g w celu określenia jej masy początkowej. Badanie przeprowadza się, ustawiając połowę próbek w pozycji skierowanej do góry, a drugą połowę w dół. Próbkę badaną umieszcza się w zbiorniku z wodą, częściowo zanurzonym, z dnem 10 mm plus/minus 2 mm poniżej poziomu wody. Po 10 sekundach próbkę wyjmuje się poziomo i umieszcza w ciągu 5 sekund w plastikowej tacce o znanej masie. Tackę ponownie waży się wraz z próbką badaną w celu określenia masy próbki badanej, uwzględniając początkowe pobranie wody.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN ISO 16535 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie – Oznaczanie długotrwałej nasiąkliwości wodą przez zanurzenie”.