W normie europejskiej „EN 1925 Metody badań kamienia naturalnego – Oznaczanie współczynnika absorpcji wody metodą podciągania kapilarnego” opisano metodę stosowaną do określania współczynnika absorpcji wody kamienia naturalnego metodą podciągania kapilarnego. Metoda ta nie nadaje się do kamieni o porowatości otwartej mniejszej niż 1936 procent, określanej zgodnie z normą „EN 1 Metody badania kamienia naturalnego – Oznaczanie gęstości rzeczywistej i gęstości pozornej oraz porowatości całkowitej i otwartej”.
Podczas przeprowadzania tego testu, po wysuszeniu do stałej masy, próbkę zanurza się w wodzie na głębokość 3 mm plus/minus 1 mm z jednej strony (nigdy od strony poddawanej obróbce), a przyrost masy mierzy się w funkcji czasu.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Podczas przygotowywania próbek pobieranie próbek nie należy do obowiązków laboratorium badawczego, chyba że zostanie o to wyraźnie poproszone. Z jednorodnej partii należy pobrać co najmniej sześć próbek i zbadać je w każdym kierunku poziomu wody względem położenia każdej płaszczyzny izotropowej (np. płaszczyzn warstwowania, foliacji). Płaszczyzny te powinny być oznaczone co najmniej dwiema równoległymi liniami na wszystkich próbkach.
Próbki powinny być wstępnie przycięte lub mieć jedną lub dwie powierzchnie polerowane lub chropowate. Powierzchnie te muszą być umieszczone pionowo (obrabiana powierzchnia nie może być nigdy powierzchnią zanurzoną).
Próbki do badań powinny mieć kształt sześcianu o boku 70 mm plus/minus 5 mm lub 50 mm plus/minus 5 mm albo być prostymi walcami kołowymi o średnicy i wysokości równej 70 mm plus/minus 5 mm lub 50 mm plus/minus 5 mm.
Próbki testowe należy suszyć w piecu z wentylacją w temperaturze 70 stopni plus/minus 5 stopni, aż do uzyskania stałej masy. Masę stałą uzyskuje się, gdy różnica między wynikami dwóch kolejnych ważeń, wykonanych w odstępach 24 godzin plus/minus 2 godziny, nie jest większa niż 0,1% masy próbki. Próbki należy przechowywać w eksykatorze, aż osiągną temperaturę pokojową (20 stopni plus/minus 5 stopni).
Po wysuszeniu próbki waży się z dokładnością do 0,01 g, a powierzchnię podłoża, która ma zostać zanurzona, oblicza się, mierząc oba media z dokładnością do 0,1 mm. Powierzchnię tę wyraża się w metrach kwadratowych. Próbki umieszczane są w zbiorniku na cienkich podstawkach w taki sposób, aby tylko częściowo spoczywały na swoich podstawach. Należy zadbać o to, aby położenie płaszczyzn anizotropii względem podnoszącego się poziomu wody spełniało wymagane wymagania. Podstawę zanurza się w wodzie na głębokość 3 mm plus/minus 1 mm. Urządzenie timera zostało uruchomione. Poziom wody utrzymuje się na stałym poziomie przez cały czas trwania testu poprzez uzupełnianie jej w razie potrzeby, a pojemnik jest zamykany, aby zapobiec parowaniu wilgotnych próbek. Początkowo w bardzo krótkich, a następnie w dłuższych odstępach czasu, każdą próbkę wyjmuje się po kolei, zanurzoną część delikatnie suszy się wilgotną szmatką, tak aby usunąć wszystkie krople wody, a następnie natychmiast waży z dokładnością do 0,01 g, a następnie umieszcza z powrotem w pojemniku. Notuje się czas, jaki upłynął od początku testu do momentu każdego ważenia.
Wybór czasu zależy od rodzaju kamienia. W przypadku kamieni o dużej chłonności odpowiednie czasy wynoszą: 1, 3, 5, 10, 15, 30, 60, 480 i 1440 minut. Odpowiednie czasy dla kamieni o niskiej chłonności wynoszą: 30, 60, 180, 480, 1440, 2880 i 4320 minut. Czasy te mierzone są z dokładnością do 5 procent. Wymaganych jest minimum 7 pomiarów. Badanie uznaje się za zakończone, gdy różnice między wynikami dwóch kolejnych ważeń nie przekraczają 1 procenta masy wody pochłoniętej przez próbkę.
Masę wchłoniętej wody, w gramach, wykreślono jako funkcję pierwiastka kwadratowego czasu wyrażonego w sekundach, podzielonego przez powierzchnię zanurzonej podstawy próbki, w metrach kwadratowych.
Nasza organizacja zatrudnia wykwalifikowaną kadrę, która śledzi rozwój nauki i techniki na całym świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN 1925 Metody badań kamienia naturalnego – Oznaczanie współczynnika nasiąkliwości kapilarnej”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
