Norma „EN 717 Płyty drewnopochodne – Oznaczanie emisji formaldehydu” wydana przez Niemieckie Stowarzyszenie Przemysłu Motoryzacyjnego (VDA) składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:
Zasadniczo próbki testowe o znanej powierzchni umieszcza się w komorze, w której kontroluje się temperaturę, wilgotność względną, prędkość powietrza i tempo zmian na określonych wartościach. Formaldehyd emitowany z próbek testowych miesza się z powietrzem w komorze. Powietrze w komorze jest okresowo pobierane. Stężenie formaldehydu określa się poprzez zasysanie powietrza z komory przez butelki skrubera zawierające wodę, która absorbuje formaldehyd. Określa się stężenie formaldehydu w wodzie. Stężenie formaldehydu w atmosferze komory oblicza się na podstawie stężenia w wodzie w butelkach skrubera i objętości pobranego powietrza. Jest ono wyrażane w miligramach na metr sześcienny (mg/m3). Pobieranie próbek jest okresowo kontynuowane, aż stężenie formaldehydu w komorze osiągnie stan ustalony.
Wpływ temperatury, wilgotności względnej, współczynnika obciążenia i szybkości wymiany powietrza na stężenie formaldehydu w atmosferze pomieszczenia można opisać za pomocą wzorów (np. wzoru Andersena). Oczywiste jest, że istnieje związek między strukturą próbek testowych, a w szczególności ich powierzchniami, a prędkością powietrza, ale związku tego nie da się w pełni wyjaśnić za pomocą jednego wzoru.
Norma EN 717-1 to kluczowa metoda badawcza służąca do określania ilości formaldehydu uwalnianego z płyt drewnopochodnych, takich jak płyty wiórowe, płyty MDF (płyty pilśniowe średniej gęstości), sklejka i inne produkty z drewna konstrukcyjnego. Norma ta odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu jakości powietrza w pomieszczeniach i bezpieczeństwa konsumentów, szczególnie we wnętrzach mieszkalnych i komercyjnych, gdzie materiały te są powszechnie stosowane.
Formaldehyd to bezbarwny gaz o ostrym zapachu, powszechnie stosowany w produkcji materiałów budowlanych i artykułów gospodarstwa domowego. Występuje powszechnie w klejach i żywicach stosowanych w produktach z kompozytów drewnianych. Ze względu na potencjalne zagrożenia dla zdrowia, takie jak podrażnienia oczu, nosa i gardła, oraz jego klasyfikowanie jako czynnika rakotwórczego, regulacja emisji formaldehydu jest kluczowa.
Niniejsza norma określa kontrolowany i znormalizowany sposób pomiaru emisji formaldehydu z wyrobów drzewnych w określonych warunkach. Główne cele niniejszej normy to:
Norma EN 717-1 wykorzystuje metodę komorową, uważaną za najdokładniejszą i najbardziej wiarygodną metodę pomiaru emisji formaldehydu. Panel z próbką umieszczany jest w komorze testowej (zazwyczaj o kubaturze 1 m³ lub większej), w której temperatura, wilgotność i przepływ powietrza są ściśle kontrolowane (zazwyczaj 23 stopnie Celsjusza i 45% wilgotności względnej). Powietrze z komory jest stale monitorowane, a stężenie formaldehydu mierzone jest za pomocą technik spektrofotometrycznych lub chromatograficznych. Emisje formaldehydu podawane są w mg/m³ powietrza. Metoda ta symuluje warunki panujące w pomieszczeniach, dostarczając danych odzwierciedlających ilość formaldehydu, na którą ludzie mogą być narażeni w rzeczywistych warunkach.
Produkty badane zgodnie z normą EN 717-1 są klasyfikowane według poziomu uwalniania formaldehydu:
Norma EN 717-1 jest szczególnie ważna dla: producentów mebli, dostawców materiałów budowlanych, projektantów wnętrz i architektów, a także organów regulacyjnych i laboratoriów badawczych.
Zasadniczo próbkę o znanej powierzchni umieszcza się w zamkniętej komorze, w której temperatura, wilgotność, przepływ powietrza i ciśnienie są kontrolowane zgodnie z określonymi wartościami. Formaldehyd uwalniany z próbki miesza się z powietrzem w komorze. Powietrze to jest stale zasysane z komory i przepływa przez butle skrubera gazu z wodą, które absorbują uwolniony formaldehyd. Po zakończeniu badania stężenie formaldehydu jest oznaczane fotometrycznie. Uwalnianie formaldehydu jest obliczane na podstawie tego stężenia, czasu pobrania próbki oraz powierzchni, na którą wystawiono próbkę, i wyrażane w miligramach na metr kwadratowy na godzinę (mg/m²h).
Emisja formaldehydu z płyt drewnopochodnych stanowi poważny problem w takich branżach jak produkcja mebli, budownictwo i aranżacja wnętrz. Opracowano różne normy w celu oceny i kontroli tych emisji. Wśród nich norma EN 717-2 jest powszechnie stosowaną metodą oceny emisji formaldehydu za pomocą analizy gazowej.
Metoda EN 717-2 jest często stosowana w fabrycznej kontroli produkcji i rutynowym zapewnieniu jakości, ponieważ zapewnia szybsze testy w porównaniu z normą EN 717-1. Główne cele tej normy to:
Norma ta jest uznawana za odpowiednią do kontroli jakości w środowiskach produkcyjnych. Badanie polega na wystawieniu próbki płyty drewnopochodnej na działanie kontrolowanych warunków atmosferycznych, a następnie analizie uwalnianego formaldehydu za pomocą detektora gazu.
Metoda analizy gazowej pozwala na klasyfikację materiałów pod względem emisji formaldehydu. Do najpopularniejszych klas należą:
Niektórzy producenci stosują także E0 (do 0,5 mg/m2h), ale nie jest to część oficjalnej serii EN 717, choć może być ważne w przypadku oznakowania ekologicznego lub na rynkach międzynarodowych.
Norma EN 717-2 jest szczególnie cenna w przypadku:
Norma ta jest powszechnie stosowana w produkcji następujących wyrobów: płyt wiórowych, płyt MDF, sklejek, płyt OSB oraz laminatów i paneli fornirowanych.
Zasadniczo, uwalnianie formaldehydu oznacza się poprzez zawieszenie próbek o znanej masie nad powierzchnią wody w zamkniętym pojemniku w stałej temperaturze. Formaldehyd uwalniany z próbek w określonym czasie jest absorbowany przez wodę. Zawartość formaldehydu w wodzie oznacza się fotometrycznie metodą acetyloacetonową, a wynik wyraża się w miligramach formaldehydu na kilogram suchej masy.
Niniejsza norma jest częścią serii norm EN 717, które oceniają emisję formaldehydu z płyt drewnopochodnych. Formaldehyd, lotny związek organiczny (LZO), jest stosowany w produkcji żywic i klejów do płyt wiórowych, sklejki i innych produktów drewnopochodnych. Jednak narażenie na formaldehyd może stanowić zagrożenie dla zdrowia i dlatego wymaga regulacji.
Norma EN 717-3 zawiera metodę pomiaru emisji formaldehydu do powietrza z płyt drewnopochodnych w określonych warunkach, z wykorzystaniem metody butelkowej. Norma ta przedstawia uproszczoną i ekonomiczną metodę oznaczania emisji formaldehydu. Metoda ta jest szczególnie przydatna do kontroli jakości i rutynowych badań w procesach produkcyjnych.
W przeciwieństwie do bardziej czułej, ale złożonej metody komorowej określonej w normie EN 717-1 lub metody analizy gazów określonej w normie EN 717-2, norma EN 717-3 została opracowana z myślą o testach na małą skalę, dzięki czemu idealnie nadaje się do wewnętrznych kontroli fabrycznych.
Metoda butelkowa polega na umieszczeniu próbki testowej płyty drewnopochodnej w szczelnym pojemniku (zazwyczaj szklanej butelce) z określoną ilością wody lub innego materiału absorbującego. Formaldehyd uwolniony z płyty rozpuszcza się w wodzie. Po określonym czasie (zazwyczaj trzech godzinach w temperaturze 40 stopni Celsjusza) woda jest poddawana analizie chemicznej w celu określenia ilości wchłoniętego formaldehydu. Jednostką miary są miligramy formaldehydu na metr kwadratowy na godzinę.
Norma EN 717-3 jest szeroko stosowana w następujących obszarach:
Mimo że metoda ta nie jest powszechnie stosowana w celach certyfikacji ze względu na jej niższą dokładność w porównaniu z normą EN 717-1, jest to cenne narzędzie pozwalające zachować spójną jakość produktu.
Mimo że norma EN 717-3 nie jest najdokładniejszą metodą testowania, dostarcza ona cennych informacji na każdym etapie procesu produkcyjnego i pomaga zagwarantować, że materiały mieszczą się w bezpiecznych limitach emisji.
Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania badań, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN 717 „Płyty drewnopochodne – Oznaczanie emisji formaldehydu”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
