EN 15815 Modyfikowane polimerami powłoki bitumiczne o dużej grubości do hydroizolacji – odporność na ciśnienie

EN 15815 Modyfikowane polimerami powłoki bitumiczne o dużej grubości do hydroizolacji – odporność na ciśnienie

Europejska norma „EN 15815 Powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami do celów hydroizolacji – Odporność na ciśnienie” opisuje procedurę określania odporności na ciśnienie powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do celów hydroizolacji.

EN 15815 Modyfikowane polimerami powłoki bitumiczne o dużej grubości do hydroizolacji – odporność na ciśnienie

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie EN 15814.

Zasadniczo, po pokryciu i kondycjonowaniu podłoża, próbkę umieszcza się w urządzeniu pomiarowym. Następnie do powierzchni powlekanego podłoża przykłada się stałe obciążenie, aż do momentu ustabilizowania się redukcji grubości.

Sprzęt używany w testach obejmuje:

  • Płaska podstawa o średnicy 10 mm lub większej (dokładność 10 µm) do pomiaru grubości warstw przed załadowaniem.
  • Urządzenie badawcze umożliwiające wywieranie stałego nacisku na powierzchnię przez dłuższy okres czasu.
  • Tensometr lub suwmiarka (o dokładności 10 µm), znaki pomiarowe, mikrometr.
  • Rama metalowa lub plastikowa lub szablon wylewki.
  • Betonowe płyty podporowe lub obciążające o powierzchni 20 cm x 20 cm lub większej i grubości 4 cm lub większej, starsze niż 28 dni i o klasie wytrzymałości co najmniej C 20/25 zgodnie z normą EN 206-1. Górna i dolna powierzchnia płyt podporowych lub obciążających jest oszlifowana na płasko i równolegle do siebie.

Do badań używa się kwadratowej próbki o wymiarach około 20 cm x 20 cm.

Podłoża i elementy grubych powłok z bitumu modyfikowanego polimerami powinny być kondycjonowane przez co najmniej 24 godziny zgodnie z normą ISO 554 w normalnym klimacie 23°C plus/minus 2°C i wilgotności względnej 50% plus/minus 5% przed przygotowaniem próbek. Grubą powłokę z bitumu modyfikowanego polimerami należy przygotować w temperaturze pokojowej określonej przez producenta produktu i nałożyć na powierzchnię podłoża betonowego, również w temperaturze pokojowej, na powierzchnię 20 cm x 20 cm. Grubość mokrej warstwy powinna być taka, aby grubość suchej warstwy odpowiadała grubości określonej przez producenta dla każdego rodzaju zastosowania po wyschnięciu (minimum 3 mm lub 4 mm) z tolerancją 10 procent. Należy użyć ramy lub szablonu jastrychu o odpowiedniej wysokości, z którego warstwa jest zeskrobywana w celu uzyskania wymaganej grubości. Przed badaniem próbki należy pozostawić do wyschnięcia na 28 dni, zgodnie z normą ISO 554, w normalnych warunkach klimatycznych: temperatura 23°C plus/minus 2°C i wilgotność względna 50% plus/minus 5%.

Grubość suchej warstwy próbki badanej mierzy się suwmiarką umożliwiającą pomiary z dokładnością do 0,1 mm. Wykonuje się dwanaście pomiarów. Wartości najwyższa i najniższa są ignorowane, a z pozostałych 10 wartości oblicza się wartość średnią.

Próbki testowe należy przechowywać w normalnym klimacie o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent przez co najmniej 28 dni przed wykonaniem testów.

Test należy wykonać w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie.

Grubości warstw należy określać w szesnastu punktach pomiarowych, równomiernie rozłożonych na powierzchni próbki, ale co najmniej 2 cm od jej krawędzi. Następnie należy określić średnią grubość suchej warstwy. W każdym teście należy badać co najmniej trzy próbki. Dla wygody kilka próbek można układać w stosy i badać jednocześnie. Na próbkach należy umieścić odpowiednią warstwę oddzielającą (np. papier pokryty silikonem), aby zapobiec przywieraniu powierzchni powłoki do podpory próbki lub płyt obciążających. Próbki badane jednocześnie należy umieścić w odpowiednim uchwycie badawczym, aby zapobiec jakiemukolwiek bocznemu przemieszczeniu próbek podczas badania i zapewnić równomierne rozłożenie siły na całej powierzchni próbek. Dwa znaki pomiarowe należy umieścić na wszystkich czterech bokach podpór próbki i płyt obciążających, w odległości jednej trzeciej długości od krawędzi, aby określić średnią zmianę grubości warstwy każdej próbki podczas badania.

Po zamontowaniu próbek w uchwycie pomiarowym, należy zmierzyć odległość między znacznikami pomiarowymi na każdej próbce z dokładnością do 10 µm. Następnie należy zastosować obciążenie wstępne 0,01 MN/m². Bezpośrednio po tym należy ponownie zmierzyć odległości między znacznikami pomiarowymi. Średnią zmianę grubości dla każdej próbki należy określić na podstawie różnic między poszczególnymi pomiarami.

Następnie przykłada się obciążenie główne zgodnie z normą EN 15814. Grubość warstwy każdej próbki należy mierzyć codziennie. Badanie uznaje się za pomyślne, jeśli średnia zmiana grubości każdej próbki po pięciu dniach jest mniejsza niż 50% początkowej grubości warstwy, a różnica między zmianami w ciągu ostatnich trzech dni, np. między dniem 2 a 5, nie przekracza 3% (stabilizacja). Jeśli zmiana w ciągu trzech dni przekroczy 3%, badanie można przedłużyć maksymalnie o 40 dni lub do momentu, aż zmiana w ciągu trzech dni wyniesie co najmniej 3%, a całkowita zmiana nie przekroczy 50%. Wszystkie trzy próbki muszą spełniać te wymagania.

Średnie odchylenie grubości każdej próbki od grubości początkowej przy każdym pomiarze wyraża się jako względną zmianę grubości warstwy.

Normę EN 15815 uważa się za ważną z następujących powodów:

  • Definiuje wytrzymałość na rozciąganie: Niniejsza norma opisuje sposób określania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia grubych powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami. Właściwości te są ważne dla zapewnienia odporności powłoki na naprężenia i ruchy bez pękania i rozwarstwiania.
  • Zapewnia trwałość konstrukcji: Budynki są narażone na ruchy gruntu, wahania temperatury i wilgoć gruntową. Norma ta gwarantuje, że powłoki bitumiczne zachowują elastyczność i przyczepność w czasie.
  • Gwarancja spójności produktu: Producenci stosują się do tej normy, aby wytwarzać powłoki o spójnych właściwościach mechanicznych, co pozwala na tworzenie bardziej niezawodnych systemów hydroizolacyjnych.
  • Gwarancja kontroli jakości: Profesjonaliści z branży budowlanej i laboratoria wykorzystują tę normę do testowania i weryfikowania wydajności grubych powłok z modyfikowanego polimerami bitumu przed i w trakcie instalacji.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa ze wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą EN 15815 dotyczącą „Grubowarstwowych powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do hydroizolacji – Odporność na nacisk”.

WhatsApp