EN 1027 Okna i drzwi – Wodoszczelność – Metoda badania

Norma europejska „EN 1027 Okna i drzwi – Wodoszczelność – Metoda badania” opisuje metodę badania, którą należy stosować do określania wodoszczelności w pełni zmontowanych zestawów okiennych i drzwiowych wykonanych z dowolnego materiału. Niniejsza metoda badania została opracowana z uwzględnieniem warunków użytkowania, gdy zestaw okienny lub drzwiowy jest montowany zgodnie ze specyfikacją producenta oraz wymogami odpowiednich norm europejskich i kodeksów postępowania. Niniejsza norma nie ma zastosowania do połączeń między ościeżnicą zestawu okiennego lub drzwiowego a konstrukcją budynku.

Zasada działania tej metody badawczej opiera się na ciągłym rozpylaniu określonej ilości wody na zewnętrzną powierzchnię badanej próbki i przykładaniu dodatnich przyrostów ciśnienia testowego w regularnych odstępach czasu, przy jednoczesnym rejestrowaniu ciśnienia testowego i szczegółów dotyczących miejsc, w których woda wnika.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Stan zamknięcia zamknięty: Części ruchome spoczywają w częściach stałych lub na nich w taki sposób, że można je zabezpieczyć (zatrzasnąć lub zablokować).
• Warunek zamknięcia jest ustalony: Warunek, w którym ruchoma część jest ustalona w jednym lub większej liczbie punktów i jest zdefiniowany przez co najmniej jeden z dwóch wymienionych poniżej.
  • Stan zamknięcia zatrzaśnięty: Część ruchoma powraca do pozycji zamkniętej i zostaje zabezpieczona za pomocą zapięcia samozatrzaskowego, zatrzasku rolkowego lub zatrzasku.
  • Stan zamknięcia zablokowany: Ruchoma część jest dodatkowo utrzymywana w pozycji zamkniętej przez dodatkowe działania (np. klamkę, klucz, urządzenia automatyczne lub elektroniczne) w celu załączenia zintegrowanych urządzeń blokujących (np. nakrętek, śrub lub zatrzasków), które będą miały wpływ na właściwości produktu.
• Bezpieczne zamknięcie: Jakiekolwiek działanie zapobiegające nieautoryzowanemu zwolnieniu urządzenia zamykającego w celu umożliwienia wyjścia lub wejścia (np. bezpieczeństwo dzieci, kradzież).
• Ciśnienie testowe: Odnosi się do różnicy między ciśnieniem statycznym powietrza wewnątrz i na zewnątrz komory testowej. Ciśnienie testowe jest dodatnie, jeśli ciśnienie statyczne powietrza wewnątrz komory testowej jest wyższe niż na zewnątrz. Ciśnienie testowe jest ujemne, jeśli ciśnienie statyczne powietrza wewnątrz komory testowej jest niższe niż na zewnątrz.
• Odporność na wodę: Określa zdolność próbki testowej do opierania się przenikaniu wody w warunkach testowych.
• Penetracja wody: Ciągłe lub powtarzające się zwilżanie części wewnętrznej powierzchni badanej próbki lub dowolnej części badanej próbki, która ma pozostać sucha i nie jest częścią systemu odprowadzania wody na zewnątrz, lub dowolnej części badanej próbki, z której woda nie wypływa w kontrolowany sposób. Ciągłe zwilżanie można opisać jako nieprzerwany ciąg kropel wody, na przykład cienką linię, natomiast powtarzające się zwilżanie można opisać jako częste odstępy między kroplami wody (wielokrotne krople).
• Granica wodoszczelności: Maksymalne ciśnienie testowe, przy którym próbka testowa pozostaje wodoszczelna w warunkach testowych przez określony czas.

Próbka testowa musi być odpowiednio zabezpieczona zgodnie z przeznaczeniem, bez zagięć ani odkształceń, które mogłyby wpłynąć na wyniki testu. Próbka testowa musi być w pełni sprawna. Otoczenie, w tym połączenia ramy, musi być przygotowane i umiejscowione w taki sposób, aby ewentualne wycieki wody były łatwo wykrywalne. Próbka testowa musi być oczyszczona, a jej powierzchnie suche. Wszelkie urządzenia wentylacyjne muszą być zabezpieczone taśmą.

Metodę natrysku (metoda A lub metoda B) powinien wybrać producent na podstawie lokalizacji próbki testowej (zabezpieczonej lub niezabezpieczonej) w planowanych badaniach. Test należy przeprowadzić przy użyciu tylko jednego zestawu. Należy postępować zgodnie ze schematem konfiguracji systemu natrysku.

Linia dysz łącząca końcówki dysz powinna być umieszczona nie wyżej niż 150 mm nad najwyższą poziomą linią styku dowolnej ramy ruchomej lub linią szkła dowolnego stałego przeszklenia, aby zapewnić całkowite zwilżenie sąsiednich poziomych elementów ramy. Linia dysz powinna być umieszczona w odległości 250 mm plus 10 mm minus 0 mm od zewnętrznej powierzchni próbki badanej, określonej przez najbardziej zewnętrzną płaszczyznę styku elementów ruchomych lub płaszczyznę szkła elementów stałych.

Dysze powinny być rozmieszczone w odległości 400 mm plus/minus 10 mm wzdłuż osi belki natryskowej, a także tak rozmieszczone, aby odległość poprzeczna między zewnętrzną krawędzią obwodu a najbardziej wysuniętymi dyszami była większa niż 50 mm, ale nie większa niż 250 mm.

Oś dyszy powinna leżeć na linii 24 stopnie plus 2 stopnie – 0 stopni poniżej linii poziomej w przypadku badania zgodnie z metodą 1A i 84 stopnie plus/minus 2 stopnie poniżej linii poziomej w przypadku badania zgodnie z metodą 1B.

W przypadku próbek o wysokości do 2,5 m, w tym na przykład profili przedłużających lub skrzynek żaluzjowych, należy zastosować pojedynczy rząd dysz, przy czym każda dysza powinna rozpylać średnio 2 l/min zarówno metodą 1A, jak i metodą 1B. Podane powyżej natężenia rozpylania są odpowiednie dla próbek o wysokości 2,5 m. W przypadku mniejszych próbek dysze rozpylają wodę powyżej progu, więc rzeczywisty przepływ w obszarze rozpylania wynosi około 2 l/(min m²) podczas badania metodą 1A i 1 l/(min m²) podczas badania metodą 1B.

W przypadku próbek o wysokości przekraczającej 2,5 m, w tym na przykład profili przedłużających lub skrzynek żaluzjowych, górny rząd dysz należy zamocować zgodnie z powyższym opisem. Dodatkowe rzędy dysz należy zamocować w odstępach pionowych co 1,5 m (z tolerancją plus/minus 150 mm) poniżej górnej linii dysz. W przypadku występowania jakichkolwiek występów poziomych, dodatkowe rzędy należy umieścić na poziomie, na którym woda nie będzie rozpylana w górę spod występu. Średnie natężenie przepływu dla każdej dyszy powinno wynosić 1 l/min dla metody natrysku 2A i 2 l/min dla metody natrysku 2B.

W przypadku próbek testowych zawierających jeden lub więcej poziomych prętów wodnych wystających na odległość większą niż 50 mm, dla każdego pręta wodnego należy umieścić dodatkowy rząd dysz, jak opisano powyżej.

Temperatura wody powinna wynosić od 4 do 30 stopni i być na tyle czysta, aby zapewnić prawidłowe rozpylanie ze wszystkich dysz.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą „EN 1027 Okna i drzwi – Wodoszczelność – Metoda badania”.