GOST 12.1.044-89 System norm bezpieczeństwa pracy - Zagrożenie pożarem i wybuchem substancji i materiałów - Nazewnictwo wskaźników i metod ich wyznaczania

Norma „GOST 12.1.044-89 System norm bezpieczeństwa pracy – Zagrożenie pożarem i wybuchem substancji i materiałów – Nazewnictwo wskaźników i metody ich oznaczania”, wydana przez Euroazjatycką Radę Normalizacji, Metrologii i Certyfikacji, regionalną organizację normalizacyjną działającą pod auspicjami Wspólnoty Niepodległych Państw, określa wymagania dla materiałów podstawowych, związków chemicznych i ich mieszanin w różnych formach i kombinacjach, w tym materiałów polimerowych i kompozytowych, stosowanych w różnych gałęziach gospodarki narodowej. Norma ta nie ma jednak zastosowania do materiałów i substancji wybuchowych i radioaktywnych.

Niniejsza norma zawiera zakres wskaźników zagrożenia pożarowego i wybuchowego substancji i materiałów oraz metody ich wyznaczania.

Metody określania wskaźników zagrożenia pożarowego i wybuchowego substancji i materiałów podano w załącznikach standardowych w następujący sposób:

• Protokół ustalania wskaźników zagrożenia pożarowego i wybuchowego dla substancji i materiałów (proponowany załącznik 1)
• Techniki obliczania temperatury zapłonu cieczy (zalecany załącznik 2)
• Techniki obliczania temperatury zapłonu cieczy (zalecany załącznik 3)
• Techniki obliczania stężeń granicznych rozprzestrzeniania się płomienia w mieszaninach gazu lub pary i powietrza (Załącznik 4 Normatywny)
• Projekt opryskiwacza substancji rozproszonych do wyznaczania wskaźników wybuchu mieszanin pyłowo-powietrznych (zalecany Załącznik 5)
• Techniki obliczania granic temperatury rozprzestrzeniania się płomienia (zalecany załącznik 6)
• Techniki doświadczalnego wyznaczania normalnej prędkości rozprzestrzeniania się płomienia w gazie lub mieszaninach pary i powietrza (zalecany załącznik 7)
• Technika doświadczalnego wyznaczania maksymalnego ciśnienia wybuchu i szybkości wzrostu maksymalnego ciśnienia wybuchu mieszanin gazu lub pary i powietrza (zalecany Załącznik 8)
• Opis próbki standardowej do techniki wyznaczania współczynnika wydzielania dymu (załącznik 9 normatywny)
• Opis makiety próbki standardowej do techniki wyznaczania wskaźnika rozprzestrzeniania się płomienia (Załącznik 10 Normatywny)
• Technika obliczania maksymalnego ciśnienia wybuchu gazów lub mieszanin pary i powietrza (proponowany załącznik 11)
• Techniki obliczania szybkości wzrostu ciśnienia wybuchu gazów lub mieszanin pary i powietrza (zalecany załącznik 12)
• Technika eksperymentalnego określania warunków termicznego samozapłonu materiałów stałych i materiałów (proponowany w załączniku 13)
• Technika eksperymentalnego wyznaczania minimalnej energii zapłonu dla mieszanin pyłowo-powietrznych (zalecany Załącznik 14)
• Technika określania minimalnej energii zapłonu Maksymalna szybkość wzrostu ciśnienia wybuchu mieszanin pyłowo-powietrznych (zalecany załącznik 15)

Metody badań opisane w rosyjskiej normie państwowej GOST 12.1.044-89 obejmują:

• Palność
• temperatura zapłonu
• punkt zapłonu
• punkt samozapłonu
• Granice stężeń rozprzestrzeniania się płomienia
• Granice temperatury rozprzestrzeniania się płomienia
• punkt tlący
• Termiczne warunki samozapłonu
• Minimalna energia zapłonu
• indeks tlenowy
• Zdolność do eksplodowania i spalania podczas interakcji z wodą, powietrzem, tlenem itp.
• Normalna prędkość rozprzestrzeniania się płomienia
• szybkość spalania
• Współczynnik wydzielania dymu
• Wskaźnik rozprzestrzeniania się płomienia
• Wskaźnik toksyczności produktów spalania materiałów polimerowych
• Minimalne stężenie opóźniacza
• Minimalny materiał wybuchowy
• Minimalna wybuchowa zawartość tlenu
• Maksymalne ciśnienie rozrywające
• Szybkość wzrostu ciśnienia wybuchu

Zagrożenie pożarowe i wybuchowe substancji i materiałów określa się za pomocą wskaźników, których wybór zależy od całkowitego stanu substancji (materiału) i warunków stosowania. Ustalono klasyfikację tych wskaźników i wprowadzono dla nich wymagania regulacyjne, dlatego stosuje się metody wyznaczania wskaźników dla materiałów budowlanych.

Do celów niniejszego standardu

• Grupa palności to klasyfikacja charakteryzująca zdolność substancji i materiałów do spalania.
• Spalanie jest reakcją egzotermiczną zachodzącą w warunkach stopniowego samoprzyspieszania.

Ze względu na palność substancje i materiały dzieli się na trzy grupy:

• Niepalny: Substancje i materiały, które nie mogą palić się w powietrzu. Substancje niepalne mogą powodować wybuch w ogniu (np. utleniacze lub substancje wydzielające produkty łatwopalne w przypadku interakcji z wodą, powietrzem, tlenem lub sobą nawzajem)
• Niska palność (trudno do spalenia): Substancje i materiały, które mogą palić się w powietrzu pod wpływem źródła zapłonu, ale nie mogą palić się same po usunięciu.
• Łatwopalne: Substancje i materiały, które mogą samozapalić się, a także zapalić się pod wpływem źródła zapłonu i po niezależnym usunięciu. Ciecze łatwopalne, których temperatura zapłonu nie przekracza 61 stopni w tyglu zamkniętym lub 66 stopni w tyglu otwartym, mieszaniny flegmatyzowane, które nie migają w tyglu zamkniętym, zalicza się do cieczy łatwopalnych o temperaturze zapłonu 0,100. Temperatury nie wyższe niż 28 stopni nazywane są szczególnie niebezpiecznymi.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, ustanowiła „GOST 12.1.044-89 System standardów bezpieczeństwa pracy - Pożar i wybuch zagrożenie substancjami i materiałami - Indeksy Świadczy także usługi badawcze określone w normie „Nomenklatura i metody oznaczania”.