Metoda ta obowiązuje dla wszystkich rodzajów zapraw naprawczych i betonu o maksymalnej wielkości kruszywa 8 mm. Rozróżnia ona zaprawy hydrauliczne i polimerowe. W przypadku zapraw naprawczych i betonu o wielkości kruszywa powyżej 8 mm stosuje się konwencjonalne metody badania betonu zgodnie z normą „prEN 206 Beton – Specyfikacja, właściwości użytkowe, produkcja i przydatność”.
Dla celów niniejszej normy stosuje się definicje podane w normie EN 1504-1.
Metoda badawcza zaprawy na bazie cementu portlandzkiego (PC), betonu cementowego (PCC) i cementu hybrydowego (HC) ma na celu określenie wytrzymałości na ściskanie próbek sześciennych o boku 40 mm. Alternatywną metodą jest zastosowanie metody równoważnej kostki, wykorzystującej próbki pryzmatyczne o wymiarach 40 mm x 40 mm x 160 mm. Wytrzymałość na ściskanie w pryzmatycznych próbkach zaprawy na bazie cementu portlandzkiego (PC) określa się po przygotowaniu próbki poprzez pocięcie jej na kostki o boku 40 mm.
Do przygotowania zaprawy naprawczej stosuje się następującą technikę mieszania. O ile producent nie zaleci inaczej, używa się mieszalnika wolnoobrotowego. W przypadku betonu cementowego (PCC) i zaprawy cementowej, do miski dodaje się płyn odmierzający, a następnie suche składniki i miesza przez co najmniej dwie minuty. W przypadku zaprawy na bazie cementu portlandzkiego (PC) składniki zaprawy łączy się zgodnie z instrukcją producenta i miesza do uzyskania jednolitej konsystencji bez smug.
Jeżeli instrukcje producenta zabraniają stosowania materiału w dużych workach, należy zastosować betoniarkę lub inną metodę zalecaną przez producenta.
Stwierdzono, że niektóre rodzaje zapraw naprawczych nadmiernie się pienią pod wpływem mieszalnika określonego w normie EN 196-1. Alternatywnie można użyć betoniarki.
Wymieszany materiał należy ostrożnie umieścić w formie i zagęścić ręcznym ubijakiem lub, w razie potrzeby, belką. Jeśli producent na to zezwala, zaprawę należy zagęszczać za pomocą stołu wibracyjnego lub w inny sposób. Postępowanie z próbkami do badań przed wyjęciem z formy i ich przechowywanie, a także samo wyjmowanie próbek z formy, muszą być zgodne z normą EN 196-1.
Po wytworzeniu próbki testowe należy poddać procesowi utwardzania zgodnie z załącznikiem do niniejszej normy (załącznik A).
W badaniu gęstości objętościowej gęstość objętościową trzech pryzmatów lub sześciu sześcianów z zaprawy murarskiej określa się, ważąc je z dokładnością do 0,1 g po przechowywaniu. Wymiary próbek mierzy się z dokładnością do 0,1 mm. Gęstość objętościową oblicza się z dokładnością do 10 kg/m³, korzystając z równania podanego w normie. Wartość średnią i odchylenie standardowe gęstości oblicza się z dokładnością do 10 kg/m³.
Metoda wypierania wody opisana w normie prEN 206 jest stosowana jako metoda alternatywna w przypadku hybrydowej zaprawy cementowej (HC) utwardzanej pod wodą lub w przypadku zwykłego betonu cementowego (PCC) lub zapraw na bazie cementu portlandzkiego (PC) o niskiej absorpcji wody, poniżej 1%. Wartość średnią i odchylenie standardowe oblicza się z dokładnością do 10 kg/m³.
W badaniu wytrzymałości na ściskanie, próbki betonu cementowego (PCC) i zaprawy cementowej w kształcie pryzmatów przygotowuje się poprzez cięcie lub dzielenie próbek na równe połowy za pomocą odpowiednich narzędzi, które nie narażają ich na szkodliwe naprężenia. Próbki sześcienne do próbek betonu portlandzkiego (PC) w kształcie pryzmatów przygotowuje się poprzez piłowanie.
Dla każdego wieku, wytrzymałość na ściskanie sześciu próbek o kształcie sześcianu lub graniastosłupa określa się zgodnie z normą EN 196-1. Wiek zaprawy w momencie badania powinien być zgodny z definicją zawartą w serii norm EN 1504 i wynosić co najmniej 7 dni dla HC i PCC oraz 28 dni dla PC. Wytrzymałość na ściskanie należy obliczyć z dokładnością do 0,5 N/mm², korzystając z równania podanego w normie.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług badawczych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi badawcze zgodnie z normą „EN 12190: Wyroby i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Oznaczanie wytrzymałości na ściskanie zapraw naprawczych”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
