Metody badań hełmów ochronnych opisano w normie europejskiej „EN 13087-2 Hełmy ochronne – Metody badań – Część 2: Amortyzacja”. Celem tych testów jest upewnienie się, że działanie kasku zostało ocenione zgodnie z odpowiednią normą dotyczącą kasku.
W niniejszej normie podano metodę określania amortyzacji. Aby zastosować tę normę, przynajmniej niektóre parametry muszą być określone w odpowiedniej normie kasku. Warunki wstępne opisanych testów określa się w następujący sposób:
Badania przeprowadzane są w warunkach środowiskowych określonych w normie EN 13087-1. Jeżeli metoda badania określa, że kask ma być dopasowany do kształtu głowy, odbywa się to zgodnie z odpowiednią normą dotyczącą kasków. Określono dwie metody badań: metodę spadającej masy i metodę opadającej głowy. Odpowiednia norma dotycząca kasków określa, która z tych metod ma zastosowanie. Dodatek A odnosi się do niepewności pomiaru.
W metodzie badania masy spadającej określony impaktor może spaść z określoną energią na hełm przymocowany do sztywno zamontowanego modelu głowy. Przenoszona siła mierzona jest za pomocą przetwornika siły umieszczonego pod głowicą.
Podstawowy sprzęt używany w tych testach obejmuje: podstawę, formy głowicy badawczej, wybijak, system naprowadzania, środki pomiaru prędkości uderzenia oraz oprzyrządowanie rejestrujące i analizujące dane (przetwornik siły i oprzyrządowanie do kondycjonowania sygnału).
Podstawa musi mieć solidną konstrukcję wykonaną ze stali lub połączenia stali i betonu i mieć masę co najmniej 500 kg. Przynajmniej górne 25 mm musi być wykonane ze stali i, jeśli ma to zastosowanie, musi być trwale przymocowane do betonu. Żadna część zespołu montażowego podstawy i głowicy nie powinna mieć częstotliwości rezonansowej, która może mieć wpływ na pomiary.
Formularze głowic testowych muszą być zgodne z normą EN 960. Rozmiary, które należy zastosować, są określone w normie kasku, ale należy je wybrać spośród definicji rozmiarów 495, 535, 575, 605 i 625. W pozycji pionowej model głowy należy ustawić w taki sposób, aby jego środkowa oś pionowa pokrywała się z przetwornikiem siły i napastnikiem.
Wyróżnia się dwa rodzaje napastników: płaskie i półkuliste. Rodzaj napastnika określony jest w odpowiedniej normie dotyczącej kasku. Zabijak musi być wykonany ze stali i mieć masę 5 plus/minus 0,05 kg. Płaski zaczep ma płaską powierzchnię uderzającą o średnicy 100 plus/minus 2 mm, a krawędź jego obwodu ma nominalny promień 2 mm. Półkulisty napastnik musi mieć półkulistą powierzchnię uderzającą o promieniu 50 plus/minus 1 mm.
Przewidziano środki do opuszczania impaktora podczas opadania swobodnego lub ukierunkowanego.
System prowadzenia musi być taki, aby napastnik:
Jeżeli nie stosuje się swobodnego spadania, zapewnione są środki umożliwiające pomiar prędkości uderzenia z odległości nie większej niż 60 mm przed uderzeniem z dokładnością plus/minus 1%. Pomiar prędkości uderzenia odbywa się podczas uruchomienia urządzenia. Nie trzeba tego robić przy każdym guzku, ale powinno być wystarczająco regularnie.
Nieinercyjny przetwornik siły powinien być trwale przymocowany do podstawy i ustawiony tak, aby jego oś czułości pokrywała się z osią pionową przechodzącą przez środek ciężkości głowicy i środek uderzenia. Przetwornik musi wytrzymać bez uszkodzeń siłę ściskającą 40 kN.
Oprzyrządowanie do kondycjonowania sygnału musi zapewniać, że cały kanał pomiarowy ma charakterystykę częstotliwościową zgodną z klasą częstotliwości kanału 6487 normy ISO 600. Jeżeli stosowane jest próbkowanie cyfrowe, należy zastosować częstotliwość próbkowania co najmniej 6 kHz. Wymagany filtr dolnoprzepustowy można włączyć do oprogramowania komputerowego.
W ciągu 1 minuty od zdjęcia z kondycjonowania (okres ten dotyczy wyłącznie kondycjonowania temperaturowego) przymocuj hełm do odpowiedniego kształtu głowy, tak jak jest on przeznaczony do noszenia na głowie, a pałkarz może spaść do określonego punktu uderzenia. Energia uderzenia musi być zgodna z odpowiednią normą dotyczącą kasku. Jeżeli konstrukcja kasku umożliwia bezpośredni kontakt pałkarza z kształtem głowy, badanie nie jest przeprowadzane, a wynik uznaje się za niezaliczony. Rejestruje się maksymalną siłę przenoszoną podczas uderzenia i podaje ją z dokładnością do 10 N.
W metodzie badania metodą opadającej głowy badany hełm mocuje się do modelu głowy, a całość spada na sztywno zamontowane kowadło z określoną prędkością. Opóźnienie głowicy mierzone jest za pomocą trójosiowego akcelerometru umieszczonego wewnątrz głowicy.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy usługi testowania określone w „EN 13087-2 Hełmy ochronne – Metody badań – Część 2: Standard amortyzacji. To też daje.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
