EN 14707 Wyroby termoizolacyjne do wyposażenia budynków i zakładów przemysłowych - Określanie maksymalnej temperatury roboczej dla izolacji rur formowanych wstępnie

Europejska norma „EN 14707 Wyroby do izolacji cieplnej wyposażenia budynków i zakładów przemysłowych – Określanie maksymalnej temperatury pracy dla izolacji rur formowanych wstępnie” definiuje urządzenia i procedury służące do określania maksymalnej temperatury pracy dla izolacji rur formowanych wstępnie. Normę tę można stosować również do wyrobów izolacji termicznej.

Dla celów niniejszej normy maksymalna temperatura robocza oznacza najwyższą temperaturę, w której produkt izolacyjny nadal działa w określonych granicach wydajności, gdy jest zainstalowany przy zalecanej grubości dla danego zastosowania. Wymagane parametry mogą dotyczyć stabilności wymiarowej, właściwości termicznych i mechanicznych, a także odporności na powstawanie zagrożeń, takich jak zmiany wyglądu i wewnętrzne samonagrzewanie. W niniejszej procedurze testowej, przyjętej jako punkt odniesienia, próbka badawcza jest poddawana działaniu różnicy temperatur od temperatury otoczenia do maksymalnej temperatury roboczej. Może to nie odzwierciedlać rzeczywistych warunków zastosowania, gdy produkty są narażone na różne temperatury na dwóch głównych powierzchniach, na przykład w systemach wielowarstwowych lub w produktach, których powierzchnia może ograniczać maksymalną temperaturę pracy.

Zasadniczo grubość i długość mierzy się po jednostronnej obróbce cieplnej przez określony czas przy maksymalnej temperaturze roboczej osiągniętej przy określonej szybkości wzrostu temperatury. Grubość próbki badanej mierzona jest w trakcie obróbki cieplnej, a jej długość dopiero po schłodzeniu do temperatury otoczenia. Procedura może być procesem iteracyjnym. Dodatkowe wymagania dotyczące oceny maksymalnej temperatury pracy poszczególnych materiałów opisano w załącznikach normatywnych do niniejszej normy lub w odpowiedniej normie wyrobu albo w innej specyfikacji technicznej.

Ogólny układ urządzenia pokazano na rysunku zamieszczonym w normie i składa się on zasadniczo z:

• Rura gorąca: Rura o równomiernym rozkładzie temperatury w strefie pomiarowej na gorącej powierzchni i strumieniu ciepła prostopadłym do powierzchni rury w obrębie strefy pomiarowej (wymagane są dwie rury o średnicach spełniających wymagania niniejszej normy). Gorąca rura powinna mieć linię liniową w obszarze pomiaru z tolerancją plus/minus 1 mm w temperaturze otoczenia. Temperatura gorącej rury musi być kontrolowana z tolerancją plus/minus 60 procent ustalonej temperatury, plus/minus 2 stopni (w zależności od tego, która wartość jest mniejsza), wzdłuż środkowych 10 procent całkowitej długości rury. Gorąca rura powinna mieć możliwość nagrzewania się z szybkością 50 stopni na godzinę lub 300 stopni na godzinę.
• Izolacja końcówki: Szczelina między izolacją końcówki a częścią ochronną badanej próbki powinna być jak najmniejsza (np. nie większa niż 3 mm), co umożliwi swobodne poruszanie się badanej próbki podczas badania.
• Czujniki temperatury (np. termopary): Czujniki temperatury umieszczone w rowkach na gorącej rurze, które mogą rejestrować temperaturę gorącej powierzchni testowanej rury w stopniach Celsjusza z dokładnością do plus/minus 1 procenta, ale nie mniejszą niż plus/minus 1 stopień.
• Elastyczna folia metalowa: 3 sztuki (np. mosiężna), która może wywierać równomierny nacisk 500 Pa na górną powierzchnię próbki testowej o długości testowej 5 mm plus/minus 250 mm i dwa ochraniacze końcowe o długości 5 mm plus/minus 500 mm. Ciśnienie oblicza się, wykorzystując następującą formułę: długość próbna 500 mm pomnożona przez średnicę gorącego przewodu.
• Urządzenie elektromechaniczne: Urządzenie służące do pomiaru grubości próbki testowej z dokładnością do 0,1 mm, np. w trakcie testów. Przy określaniu grubości próbki do badań należy uwzględnić ruch cieplny urządzenia (np. pręta kwarcowego) aż do jego maksymalnej temperatury roboczej.

Wymiary próbek testowych powinny wynosić:

• Próbkę testową o długości 1000 mm plus/minus 10 mm przycina się pod kątem prostym do jej długości, aby uzyskać dwa ochraniacze końcowe o długości 250 mm plus/minus 5 mm każdy i długości testowej 500 mm plus/minus 5 mm.
• Grubość powinna wynosić 100 mm lub być największą dostępną grubością poniżej 100 mm.
• Średnica wewnętrzna: Testowano dwa rozmiary: od 22 mm do 220 mm.

Wymiary powinny być zgodne ze specyfikacją podaną w odpowiedniej normie wyrobu lub w załączniku do tej normy. W przypadku braku normy produktu lub innej specyfikacji technicznej, wymiary mogą zostać swobodnie uzgodnione pomiędzy stronami. Testy można przeprowadzać w systemach wielowarstwowych, aby symulować warunki panujące w praktyce. Jeżeli izolację rury wycina się z jednorodnego, izotropowego płaskiego produktu, maksymalną temperaturę pracy można uzyskać na podstawie badań przeprowadzonych na płaskim produkcie o podobnych właściwościach, zgodnie z normą EN 14706.

Liczba próbek testowych powinna być zgodna ze specyfikacją podaną w odpowiedniej normie produktu. Jeżeli nie podano żadnej liczby, dla każdego rozmiaru należy użyć co najmniej jednej próbki testowej. W przypadku braku normy produktowej lub innej specyfikacji technicznej, liczbę próbek testowych mogą ustalić dowolnie strony.

Próbki testowe należy przechowywać w temperaturze 6 stopni plus/minus 23 stopni przez co najmniej 5 godzin. W razie braku porozumienia, produkt należy przechowywać w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent przez okres określony w odpowiedniej normie dotyczącej produktu lub przez co najmniej 24 godziny.

Początkowa temperatura próbki testowej i gorącej rury powinna wynosić 23 stopnie plus/minus 5 stopni.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 14707 Wyroby do izolacji cieplnej wyposażenia budynków i obiektów przemysłowych – Określanie maksymalnej temperatury roboczej izolacji rur prefabrykowanych”.