
Europejska norma „EN 15817 Powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami do izolacji przeciwwodnej – Odporność na wodę” opisuje procedurę określania odporności na wodę grubych powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do izolacji przeciwwodnej.

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie EN 15814.
Powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami są szeroko stosowane do hydroizolacji w budownictwie ze względu na doskonałą elastyczność, zdolność mostkowania rys oraz odporność na wilgoć i chemikalia. Materiał ten jest powszechnie stosowany w:
Grube powłoki z bitumu modyfikowanego polimerami stosuje się z następujących powodów:
Po przygotowaniu elastycznej warstwy emulsji bitumicznej modyfikowanej polimerami, próbkę przechowuje się w wodzie o temperaturze pokojowej przez 28 dni. Po tym okresie przeprowadza się ocenę wizualną.
Do badań używa się szklanej zlewki zawierającej 2,5 litra wody wodociągowej. Wymiary próbki muszą wynosić co najmniej 90 mm × 250 mm. Próbkę umieszcza się tak, aby dwie trzecie jej powierzchni było zanurzone, a jedna trzecia nie. Próbkę zawiesza się w centralnej części zlewki, otoczoną wodą ze wszystkich stron. W badaniach stosuje się również mieszadło magnetyczne.
Składnik emulsji bitumicznej polimerowej należy kondycjonować przez 28 dni zgodnie z normą ISO 554 w normalnych warunkach klimatycznych, w temperaturze 23°C (+/- 2°C) i przy wilgotności względnej 50% (+/- 5%). Mokrą powłokę należy wyrównywać za pomocą ramy lub linijki w temperaturze pokojowej, zgodnie z zaleceniami producenta, tak aby uzyskać grubość suchej warstwy 4 mm (+/- 0,4 mm). Wielkość próbki zależy od rozmiaru pojemnika. W razie potrzeby należy dodać materiał wypełniający.
Po przechowywaniu w normalnym klimacie, próbkę należy przechowywać w pojemniku z wodą przez 28 dni. W tym czasie wodę należy stale delikatnie mieszać mieszadłem magnetycznym.
Po 28 dniach należy dokonać oceny wizualnej, aby sprawdzić, czy nastąpiła jakaś zmiana w materiale, czy zbrojenie się łuszczy lub czy zmienił się kolor wody.
Celem normy EN 15817 jest określenie wytrzymałości adhezyjnej powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami, nakładanych na podłoża mineralne (np. beton, mur). Powłoki te są szeroko stosowane w budownictwie do hydroizolacji piwnic, fundamentów i konstrukcji podziemnych.
Norma EN 15817 jest ważna z wielu powodów, szczególnie w kontekście hydroizolacji i materiałów budowlanych. Główne powody jej znaczenia to:
W związku z tym norma EN 15817 cieszy się dużym zainteresowaniem, ponieważ gwarantuje niezawodną, bezpieczną i skuteczną przyczepność bitumicznych systemów hydroizolacyjnych do powierzchni budynków. Zwiększa ona niezawodność, weryfikację właściwości użytkowych i zaufanie do materiałów budowlanych niezbędnych do ochrony konstrukcji przed wilgocią i uszkodzeniami spowodowanymi przez wodę.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą EN 15817 dla grubych powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami do hydroizolacji – Wodoodporność.
