
گونه های باکتریها با توجه به نیاز اکسیژن یا ارتباط آنها با اکسیژن به هوازی و بی هوازی تقسیم می شوند. در حالی که تنفس باکتری های هوازی در حضور 21٪ O2 ، که ما آن را غلظت اکسیژن کامل می نامیم ، باکتری های بی هوازی نمی توانند با اکسیژن تنفس کنند.

باکتری های بی هوازی باکتری هایی هستند که در حضور اکسیژن قادر به زنده ماندن یا تولید مثل نیستند. تفاوت در اکسیژن مورد نیاز میکروارگانیسم ها باعث تمایز تکنیک های کشت می شود. در باکتری های بی هوازی ، اکسیژن باید از محیط کشت خارج شود.
باکتریهای بی هوازی به 3 گروه تقسیم می شوند.
باکتریهای بی هوازی در فلور باکتریایی طبیعی انسان و حیوانات یافت می شوند. باکتریهای بی هوازی می توانند بیشتر روی پوست رشد کنند و باعث تحریک پوست ، تشکیل آبسه و چرک شوند. مهم است که به دنبال باکتریهای بی هوازی باشید به ویژه در محصولاتی که روی پوست استفاده می شود ، مانند مواد غذایی ، خوراک یا مواد آرایشی.
تجزیه و تحلیل "تعداد باکتری های بی هوازی" در آزمایشگاه های معتبر بین المللی ما. ما این کار را در غذا و خوراک انجام می دهیم.
