استاندارد ISO 8156 که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) منتشر شده است، روش تعیین شاخص نامحلول بودن را به عنوان ابزاری برای ارزیابی حلالیت شیر کامل فوری یا خشک نشده، شیر نیمه بدون چربی خشک شده و شیر بدون چربی خشک توصیف می کند.
این روش را می توان برای آب پنیر خشک، دوغ خشک شده و غذاهای کودک بر پایه شیر خشک، و همچنین هر محصول خشکی که در آن چربی شیر با چربی دیگری جایگزین شود یا به جای اسپری در یک سیلندر خشک شود، اعمال شود.
برای اهداف این استاندارد، شاخص نامحلول بودن حجم باقیمانده (بقایای نامحلول) بر حسب میلی لیتر است که هنگام بازسازی شیر خشک یا فرآورده شیر خشک و شیر یا فرآورده لبنی بازسازی شده تحت شرایط مشخص شده در این سانتریفیوژ می شود. استاندارد
در طول آزمایش، آب در دمای 24 درجه یا در صورت لزوم 50 درجه با استفاده از یک میکسر مخصوص به بخش آزمایشی بازسازی شده اضافه می شود. پس از مدت زمان انتظار مشخص، حجم معینی از شیر یا فرآورده های لبنی بازسازی شده در یک لوله مدرج سانتریفیوژ می شود. مایع موجود در رسوب حذف می شود و پس از افزودن آب با همان دمای مورد استفاده برای رقیق سازی، رسوب دوباره توزیع می شود. مخلوط سانتریفیوژ می شود و حجم باقیمانده (بقایای نامحلول) به دست می آید. برای این آزمایش فقط از آب مقطر، آب غیر معدنی یا حداقل آب با خلوص معادل استفاده می شود.
به طور کلی، شاخص نامحلول بودن معیاری از توانایی پودر برای حل شدن در آب است. به عنوان حجم رسوب بر حسب میلی لیتر پس از سانتریفیوژ تعریف می شود. این روش معمولاً برای شیر بدون چربی، شیر کامل و پودر دوغ شیرین استفاده می شود، اما برای سایر محصولات لبنی محلول و خشک نیز استفاده می شود.
در واقع چندین روش وزنی نسبتاً دقیق برای تعیین حلالیت شیر خشک وجود دارد. با این حال، برای اهداف معمول از جمله درجه بندی، رایج ترین روش مورد استفاده، روش شاخص وضوح است.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین شاخص نامحلول بودن شیر خشک و لبنیات خشک، در محدوده استاندارد ISO 8156 ارائه می‌کند. کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فن آوری.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
