EN 13594 Motosiklet Sürücüleri için Koruyucu Eldivenler - Gereksinimler ve Test Yöntemleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 13594 Motosiklet sürücüleri için koruyucu eldivenler - Gereksinimler ve test yöntemleri“ standardında, motosikletlerde karayolu kullanımına yönelik koruyucu eldivenler için gereklilikler ve test yöntemleri açıklanmaktadır. Bu standart, boyutlandırma, ergonomi, zararsızlık, mekanik özellikler, darbe koruması, işaretleme ve kullanıcılar için bilgilendirme gerekliliklerini belirtir. Ayrıca, uygun test yöntemlerini açıklar.

Bu standardın amaçları doğrultusunda, EN 388 ve EN 420 standartlarında verilen terimler ve tanımlar yanı sıra şu tanımlar geçerlidir:

• Mafsal koruma bölgesi: Eldivenlerin, mafsallara ek özel koruma sağlaması amaçlanan bölgesini ifade eder. Bu bölge, darbe direnci için özel testlere tabidir. Mafsallar, elin arkasındaki eklemlerin 4 çıkıntısıdır.
• Koruyucu katman: Dikişler veya başka yollarla bir araya getirilerek eldivenin sürekli ve mekanik olarak güçlü yapısını oluşturan tek parça veya birden fazla parça veya katmandan oluşan herhangi bir malzemedir (yani dış katman olması gerekmez). Bu, parmak ucundan manşetin üst kısmına kadar olan kısımdır.
• Fourchettes (dörtlüler): Başparmak hariç dört parmak arasındaki boşluklarda ön ve arka tarafı birleştiren eldivenin parçasıdır.
• Bilek çizgisi: Avuç içi tabanına en yakın olan ilk kıvrımla çakışan çizgidir.

Eldivenler hem bu standardın tüm gerekliliklerini hem de EN 420 standardında belirtilen tüm zararsızlık gerekliliklerini karşılamalıdır. Eldivenin iç veya dış kısmında sert, keskin kenarlar veya sivri uçlar bulunmamalıdır. Eldivenin koruyucu tabakasının bir parçasını oluşturan çivi, zımba, perçin, plaka veya benzeri yapılar şeklinde bulunan metalik, seramik, plastik veya benzeri sert malzemeler el için tehlike oluşturmamalıdır.

Ergonomik açıdan, Ek A’da açıklanan yönteme göre test edildiğinde, değerlendirici, tanımlanan tüm hareketleri herhangi bir önemli sorun veya tehlikeyle karşılaşmadan gerçekleştirebilmelidir.

Motosikletçi eldivenleri, EN 420 standardında tanımlanan beden sistemine veya kullanıcı bilgilerinde açıklanan diğer uygun beden sistemine uygun olmalıdır. Uygun el ölçüsüne sahip bir değerlendirici tarafından giyildiğinde, değerlendiricinin bilek hizasından ölçülen manşet uzunluğu standart içinde verilen tabloya uygun olmalıdır.

Bileğe veya manşete ayarlanabilir bir kısıtlama sistemi entegre edilmelidir. Bu standarda göre test edildiğinde, kısıtlama sistemi ilgili tablodaki gereklilikleri karşılamalıdır.

Yırtılma dayanımı açısından bu standarda göre test edildiğinde, koruyucu tabaka ilgili tablodaki gereklilikleri karşılamalıdır.

Tüm katmanlar EN 388 standardına göre birlikte test edildiğinde, minimum kesilme direnci endeksi ilgili tablodaki gereklilikleri karşılamalıdır. Bu gereklilik, fourchettes için geçerli değildir.

Bu standarda göre test edildiğinde, ortalama darbe aşınma süresi ve herhangi bir tek aşınma süresi, ilgili tablodaki gereklilikleri karşılamalıdır.

Eklem yerlerinin darbe koruması

“Darbe azaltmanın minimum gereksinimleri“ başlıklı tablodaki darbe sönümleme gereklilikleri, Seviye 1 eldivenler için isteğe bağlıdır, Seviye 2 eldivenler ve eklem bölgesindeki darbe enerjisini sönümlemek üzere tasarlanmış ve üretilmiş tüm eldivenler için zorunludur. Dört eklem yerinin korumasının doğru konumu, bu standarda göre değerlendirilmelidir. Ayrıca eldivenin hiçbir parçası çatlamamalı veya keskin kenarlar oluşturacak şekilde parçalanmamalı ve test parçası ile örs arasındaki yumuşak bölünmüş deri yırtılmamalı veya delinmemelidir.

Motosiklet dünyasında güvenlik çok önemlidir ve koruyucu donanımlar kazalardaki riskleri azaltmada kritik bir rol oynar. Çeşitli ekipmanlar arasında eldivenler genellikle göz ardı edilir, ancak sürücülerin ellerini, yani vücudun en becerikli ve kazalarda en sık yaralanan kısmını korumak için hayati önem taşırlar.

Motosiklet sürücülerinin yolda kullanımı için özel olarak tasarlanmış koruyucu eldivenler için tasarlanan EN 13594 standardı, kişisel koruyucu donanım (KKD) hakkındaki (AB) 2016/425 sayılı yönetmelik kapsamında uyumlu hale getirilmiştir ve eldivenlerin aşınma, darbe ve diğer tehlikelere karşı güvenilir bir koruma sağlamasını garantilemek için sıkı gereklilikler içermektedir.

EN 13594 standardı aynı zamanda üreticiler için bir ölçüt ve birçok ülkede yasal güvenlik kriterlerini karşılayan CE işaretli eldiven arayan sürücüler için bir güvencedir. Eldivenlerin bu standart kapsamında CE işaretini taşıyabilmesi için, simüle edilmiş çarpışma koşullarında performanslarını garanti altına almak üzere onaylanmış kuruluşlar tarafından bağımsız testlerden geçmeleri gerekir.

EN 13594 standardı, EN 420 (genel KKD eldiven gereksinimleri) ve EN 388 (mekanik riskler) standartlarından yararlanarak eldiven performansını değerlendirmek için kapsamlı bir çerçeve sunar. Bu standardın temel unsurları şu şekildedir:

• Beden seçimi ve ergonomi: Eldivenler, hareketi kısıtlamadan tam oturmasını sağlamak için EN 420 standardının beden sistemine veya eşdeğerine uygun olmalıdır. Bedenler, el çevresi ve uzunluğuna bağlı olarak 6 (ekstra küçük) ile 12 (ekstra büyük) arasında değişir. Ergonomik testler, değerlendiricinin gidonu kavrama, frenleri çalıştırma ve sinyal verme gibi tüm el hareketlerini rahatsızlık veya tehlike yaratmadan gerçekleştirmesini gerektirir. Bu, eldivenlerin kontrolü engellememesini ve yüksek hızda felakete yol açmamasını sağlar.
• Zararsızlık (malzeme güvenliği): Malzemeler toksik olmamalı ve cilt dostu olmalıdır. Testler, deri için pH seviyelerini (tahrişi önlemek için 4,0-9,0), krom VI içeriğini (alerjileri önlemek için 3 mg/kg’ın altında) ve suya, tere ve sürtünmeye karşı renk haslığını içerir. Metal çivi veya toka gibi sert elemanlar, yaralanmayı önlemek için koruyucu olmayan bölgelerle sınırlıdır.
• Mekanik özellikler:
• Aşınma direnci: Asfaltta 110 km/sa hızla kaymayı simüle eden bir darbe aşındırma makinesi kullanılarak test edilir. Numuneler kuru, ıslak veya yağlı olarak şartlandırılmış ve performansları delik oluşum süresine göre derecelendirilmiştir.
• Yırtılma direnci: EN 388 standardına göre ölçülür ve avuç içi için en az 20N, arka kısım için ise 10N gerektirir.
• Kesilme direnci: EN 388 standardına göre, minimum 1. seviye direnç (1,2 indeks) gerektiren ileri geri hareket eden bir bıçak testi ile değerlendirilir.
• Dikiş mukavemeti: EN 13594 standardı testi, dikişleri kopana kadar çekerek düşme sırasında eldivenin bütünlüğünün bozulmamasını sağlar. Bu, zayıf dikişlerin eldivenin kopmasına yol açabileceği için oldukça zorlu bir süreçtir.
• Darbe koruması: Seviye 1 eldivenler için isteğe bağlı, Seviye 2 eldivenler için zorunludur. Eklem koruyucuları, 4 kN’yi aşan bir iletim kuvveti olmadan en az 7,5 Joule enerjiyi emmelidir ve ağırlık düşürme yöntemiyle test edilmiştir. Bu özellik, düşük hızlı darbelerin yaygın olduğu şehir içi ulaşım gibi yüksek riskli sürüşler için çok önemlidir.
• Kısıtlama testi: Dinamik çekme testi, bir çarpışma sırasında eldivenin aniden çekilmesini simüle eder. Eldivenler, yapılarının en az yüzde 80’ini korumalı ve sıyrılıp ellerin açıkta kalmasını önlemelidir. Tüm testlerde malzeme türü başına üç numune kullanılır ve herhangi bir bölgedeki arıza eldiveni diskalifiye eder.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere “EN 13594 Motosiklet sürücüleri için koruyucu eldivenler - Gereksinimler ve test yöntemleri“ standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.