Metoda badania hydrofobowości AATCC TM 022 – test natryskowy

Norma „AATCC TM 022 Metoda badania hydrofobowości – test natryskowy”, opublikowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Chemików i Kolorystów Tekstyliów (AATCC), opisuje metodę badawczą mającą zastosowanie do wszystkich rodzajów tkanin, niezależnie od tego, czy zastosowano wykończenie hydrofobowe. Metoda ta mierzy odporność tkanin na zwilżanie wodą. Jest szczególnie przydatna do pomiaru skuteczności hydrofobowości wykończeń stosowanych na tkaninach.

Wyniki uzyskane tą metodą badawczą zależą od odporności na zwilżanie lub hydrofobowości włókien, przędz i wykończeń tkaniny oraz od struktury tkaniny.

Zasadniczo, woda rozpylona na napiętą powierzchnię próbki testowej w kontrolowanych warunkach tworzy zwilżony wzór, którego rozmiar zależy od względnej hydrofobowości tkaniny. Ocenę przeprowadza się poprzez porównanie zwilżonego wzoru z obrazami na standardowej karcie.

Na potrzeby niniejszej normy hydrofobowość odnosi się do zdolności włókna, przędzy lub tkaniny do opierania się zamoczeniu. W tekstyliach strona wierzchnia to strona tkaniny przeznaczona do zewnętrznej, widocznej powierzchni gotowego produktu.

Przenośność i prostota urządzenia, a także zwięzłość i prostota procedury testowej sprawiają, że ta metoda badawcza jest szczególnie odpowiednia do badań powierzchni. Nie jest ona jednak przeznaczona do szacowania potencjalnej odporności tkanin na przenikanie wody przez deszcz, ponieważ nie mierzy ona przenikania wody przez tkaninę. Do badania przenikania wody przez deszcz należy stosować metodę badania wodoodporności AATCC TM 035 – Deszcz.

Do badań wymagane są trzy próbki o wymiarach 180,0 mm x 180,0 mm, które należy kondycjonować w warunkach wilgotności względnej 65% plus/minus 2% i temperaturze 21°C plus/minus 1°C przez co najmniej 4 godziny przed badaniem. W miarę możliwości każda próbka powinna zawierać różne grupy włókien podłużnych i poprzecznych.

Aby skalibrować przyrząd, do lejka wlewa się 250 ml wody destylowanej o temperaturze 27°C (plus/minus 1°C) i mierzy czas opróżnienia lejka. Czas natrysku powinien wynosić od 25 do 30 sekund; w przeciwnym razie należy sprawdzić dyszę, czy otwory nie są rozszerzone lub zatkane. Próbkę testową mocuje się pewnie do ramy o średnicy 152,4 mm, upewniając się, że powierzchnia próbki tkaniny jest wystawiona na działanie strumienia wody. Powierzchnia próbki powinna być gładka i bez zmarszczek.

Tamborek umieszcza się na statywie testera, tkaniną skierowaną do góry, tak aby środek wzoru natrysku pokrywał się ze środkiem tamborka. W przypadku gabardyny, piki lub podobnych prążkowanych tkanin, tamborek umieszcza się na statywie tak, aby tkanina była zorientowana w kierunku, w którym będzie używana w produkcie końcowym. Wlać 250 ml wody destylowanej o temperaturze 27°C plus/minus 1°C do lejka testera i pozwolić jej na rozpylanie na próbkę testową przez 25–30 sekund. Unikać dotykania lejka cylindrem miarowym podczas nalewania wody destylowanej. Ruch lejka zmienia położenie rozpylonej cieczy na próbce. Tamborek jest trzymany za dolną krawędź i, z przeciwległą krawędzią skierowaną do tkaniny, jest uderzany raz mocno o twardy przedmiot. Następnie tamborek jest obracany o 180 stopni i poprzednio przytrzymany punkt jest ponownie uderzany. Te kroki są powtarzane dla wszystkich trzech próbek.

Norma AATCC TM 020 stanowi prostą, niezawodną i powszechnie stosowaną metodę oceny hydrofobowości tkanin, szczególnie w odzieży outdoorowej, ochronnej i sportowej. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:

• Pomiar hydrofobowości powierzchni: Norma ta ocenia, jak dobrze tkanina jest odporna na zwilżenie przez rozpyloną na nią wodę. Pomaga to określić, czy wykończenie hydrofobowe jest skuteczne i trwałe.
• Kontrola jakości i spójność produktu: Producenci i przetwórcy tekstyliów wykorzystują to do weryfikacji skuteczności impregnatów hydrofobowych w trakcie produkcji. Zapewnia to niezawodność produktu poprzez zapewnienie, że wszystkie partie spełniają określone standardy hydrofobowości.
• Badanie trwałości po praniu lub użytkowaniu: Metodę tę można stosować przed i po praniu lub noszeniu, aby sprawdzić, jak długo tkanina zachowuje właściwości hydrofobowe. Jest to kluczowe dla oceny długotrwałej wydajności w rzeczywistych warunkach użytkowania.
• Ekonomiczne i nieniszczące: Testowanie natryskowe jest szybkie, niedrogie i nieniszczące tkanin. Idealne do rutynowych testów w laboratoriach lub fabrykach.
• Standaryzacja na potrzeby uczciwego porównania: Jako globalnie uznawana metoda AATCC, umożliwia ona uczciwe porównania różnych tkanin lub obróbek i podłoży:
  • Rozwój produktu
  • Zgodność z przepisami
  • Oświadczenia marketingowe (np. hydrofobowość)
• Zastosowanie do wszystkich rodzajów tekstyliów: Metodę tę można stosować do tkanin tkanych, dzianych i włóknin, dzięki czemu jest uniwersalna w przemyśle odzieżowym, tapicerskim i tekstyliach technicznych.

W związku z tym norma AATCC TM 020 jest istotna dla zapewnienia parametrów funkcjonalnych, zadowolenia klienta i jakości produkcji tkanin hydrofobowych.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą „AATCC TM 022 Metoda badania hydrofobowości – test natryskowy”.