ISO 4920 Materiały tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test natryskowy)

ISO 4920 Materiały tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test natryskowy)

Norma ISO 4920 „Tkaniny tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test rozpyłowy)”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę testu rozpyłowego służącą do określania odporności dowolnej tkaniny, z powłoką wodoodporną lub hydrofobową lub bez niej, na zwilżanie wodą. Nie jest ona przeznaczona do szacowania odporności tkaniny na deszcz, ponieważ nie mierzy przepuszczalności wody przez tkaninę.

ISO 4920 Materiały tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test natryskowy)

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

  • Ocena odporności na rozpylanie odnosi się do miary odporności powierzchni tkaniny na zamoczenie.
  • Termin „wierzch” odnosi się do powierzchni materiału, która ma stanowić widoczną stronę zewnętrzną produktu końcowego.

Zasadniczo, określona objętość wody destylowanej lub całkowicie dejonizowanej jest rozpylana na próbkę testową zamontowaną na pierścieniu i ustawioną pod kątem 45 stopni, tak aby środek próbki znajdował się w określonej odległości od dyszy rozpylającej. Stopień rozpylenia określa się poprzez porównanie wyglądu próbki z wzorcami opisowymi i fotografiami.

Główne urządzenia i materiały stosowane w testach to:

  • Opryskiwacz składa się z pionowo ustawionego lejka o średnicy 150 mm i metalowej dyszy połączonej z końcem rękojeści gumową rurką o średnicy 10 mm. Odległość od górnej krawędzi lejka do dolnej krawędzi dyszy wynosi 195 mm plus/minus 10 mm.
  • Metalowa dysza rozpylająca z 19 otworami i wypukłą powierzchnią o średnicy 0,86 mm plus/minus 0,05 mm. Otwory są rozmieszczone na całej powierzchni dyszy. Dla podanej objętości wody wlanej do lejka 250 ml plus/minus 2 ml, czas przepływu powinien wynosić od 25 do 30 sekund.
  • Uchwyt próbki (np. tamborek), do którego można zamocować próbkę, składający się z dwóch zazębiających się drewnianych lub metalowych pierścieni, jednego o średnicy wewnętrznej 155 mm +/- 5 mm i drugiego o średnicy zewnętrznej 155 mm +/- 5 mm. Pierścienie powinny spoczywać na odpowiednim podparciu, tak aby w pozycji testowej były nachylone pod kątem 45 stopni do środka obszaru testowego, 150 mm +/- 2 mm poniżej środka powierzchni dyszy rozpylającej.
  • Woda destylowana lub w pełni dejonizowana o temperaturze 20 stopni +/- 2 stopnie lub 27 stopni +/- 2 stopnie, lub innej temperaturze uzgodnionej między stronami. Zastosowane temperatury są określone w raporcie z testu.
  • Cylinder miarowy (250 ml, klasa B).

Kondycjonowanie i badania należy przeprowadzać zgodnie z normą ISO 139 Tekstylia – Standardowe warunki atmosferyczne do kondycjonowania i badań. Po uzgodnieniu kondycjonowanie i badania mogą być przeprowadzane w atmosferze otoczenia.

Pobiera się co najmniej trzy próbki testowe, każda o boku co najmniej 180 mm, z różnych części tkaniny, aby zapewnić jak najpełniejsze odwzorowanie materiału i zamocować je w uchwycie. Próbki testowe nie są pobierane z obszarów zmarszczek lub fałd.

Próbki testowe są kondycjonowane przez co najmniej 4 godziny w atmosferze zdefiniowanej w niniejszym dokumencie. Po kondycjonowaniu próbkę testową umieszcza się bezpiecznie w uchwycie, tkaniną do góry na podpórce tamborka. Uchwyt umieszcza się na podpórce. O ile specyfikacja materiału nie stanowi inaczej, próbkę należy zorientować tak, aby kierunek osnowy lub długości był równoległy do ​​kierunku wody spływającej po próbce.

Szybko, ale równomiernie wlewamy do lejka 250 ml plus/minus 2 ml wody, aby strumień był ciągły od samego początku. Czas trwania strumienia powinien wynosić od 25 do 30 sekund.

Natychmiast po zakończeniu natryskiwania, uchwyt wraz z próbką jest usuwany. Uchwyt próbki jest trzymany za dolną krawędź, z tkaniną w pozycji niemal poziomej, a tkaniną skierowaną w dół. Uchwyt jest mocno uderzany o twardy przedmiot, tkaniną zwróconą w stronę obiektu. Uchwyt próbki jest obracany o 180 stopni i ponownie mocno uderzany. Natychmiast po uderzeniu, z próbką nadal przymocowaną do uchwytu, rejestrowany jest stopień zwilżenia tylko powierzchni próbki.

Każdej próbce testowej przypisuje się ocenę, która najlepiej odpowiada stopniowi zwilżenia, zgodnie z opisem w skali oceny rozpylania lub fotograficznej skali standardowej oceny rozpylania. Można stosować oceny pośrednie w krokach co 0,5, odpowiadające ocenie ISO 1 lub AATCC 50 lub wyższej. Standardy fotograficzne nie są w pełni satysfakcjonujące w przypadku tkanin o ciemnych kolorach, gdzie konieczne jest poleganie na opisach słownych.

Skala oceny rozpylania jest zdefiniowana w następujący sposób:

  • 0 = Całkowite zwilżenie całej powierzchni próbki
  • 1 = Całkowite zwilżenie całej powierzchni próbki poza punktami natrysku
  • 2 = Częściowe zwilżenie powierzchni próbki poza punktami natrysku
  • 3 = Zwilżanie powierzchni próbki w punktach natrysku
  • 4 = Nieznaczne, losowe przyklejanie się lub zwilżanie powierzchni próbki
  • 5 = Brak przyklejania się lub zwilżania powierzchni próbki

Normę ISO 4920 uważa się za ważną z następujących powodów:

  • Spójna ocena jakości: Norma ta zapewnia producentom i nabywcom tekstyliów spójną i powtarzalną metodę oceny hydrofobowości tkanin. Bez takiej normy wyniki mogą się znacznie różnić w zależności od metody lub warunków badania.
  • Weryfikacja wydajności: Tkaniny hydrofobowe lub wodoodporne są stosowane w produktach takich jak odzież przeciwdeszczowa, odzież outdoorowa, uniformy i tapicerka. Norma ta pomaga zweryfikować, czy materiały te działają zgodnie z opisem i spełniają określone wymagania funkcjonalne.
  • Porównywalność: Za pomocą standardowego testu można obiektywnie porównać różne tkaniny i wykończenia. Pozwala to kupującym wybrać najodpowiedniejszy materiał na podstawie wiarygodnych danych, a nie subiektywnej oceny.
  • Rozwój produktu: Producenci stosują normę ISO 4920 w procesie badawczo-rozwojowym, aby ocenić skuteczność impregnatów i powłok. Norma ta pomaga w optymalizacji właściwości tekstyliów.
  • Zgodność i regulacje: W wielu branżach zgodność z tymi i podobnymi normami jest wymagana w celu spełnienia wymogów regulacyjnych lub dotyczących zamówień publicznych. Norma ISO 4920 zapewnia zgodność i ogranicza odpowiedzialność.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodne z normą ISO 4920 „Tkaniny tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test natrysku)”.

WhatsApp