DIN 53331 Badania skóry – Określanie wytrzymałości szwów na rozerwanie

DIN 53331 Badania skóry – Określanie wytrzymałości szwów na rozerwanie

Norma „DIN 53331 Badania skóry – Oznaczanie wytrzymałości na rozdzieranie szwów”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metodę badania wytrzymałości na rozdzieranie szwów (odporności na rozdzieranie szwów) w materiałach skórzanych. Ta właściwość jest szczególnie istotna w branżach, w których skóra jest szyta lub przetwarzana, na przykład:

DIN 53331 Badania skóry – Określanie wytrzymałości szwów na rozerwanie

  • Produkcja obuwia (buty, botki)
  • Wyroby skórzane (torby, paski, tapicerka)
  • Tapicerka skórzana do wnętrz samochodowych
  • Wyroby siodlarskie i inne wyroby skórzane

Ta metoda testowania pozwala ocenić, jak dobrze skóra wytrzymuje siłę przyłożoną za pomocą symulowanego szwu (za pomocą igły lub podobnego narzędzia), która imituje naprężenia powstające podczas noszenia lub w pobliżu szwu.

Norma ta mierzy siłę potrzebną do rozdarcia próbki skóry poprzez umieszczenie prostej igły (lub czasami trzpienia) blisko krawędzi i pociągnięcie jej prostopadle. Symuluje to ruch rozrywający, który może wystąpić wzdłuż linii szwu w szytych wyrobach skórzanych. Pomaga ona ocenić trwałość i jakość skóry w zastosowaniach, w których wytrzymałość szwu ma kluczowe znaczenie.

Zasadniczo, podczas badania, prosty trzpień wbija się lub wkłada w przygotowaną próbkę skóry (w określonej odległości od krawędzi, zazwyczaj około 5 mm). Następnie próbkę zaciska się w maszynie wytrzymałościowej, a następnie rejestruje się siłę potrzebną do rozdarcia wzdłuż trzpienia.

W testach tych wykorzystuje się następujący sprzęt:

  • Uniwersalna maszyna do wytrzymałości na rozciąganie
  • Specjalny uchwyt/urządzenie przeznaczone do badania rozdarcia szwów (często nazywane urządzeniem zgodnym z normą DIN 53331 lub urządzeniem do badania rozdarcia szwów skórzanych)
  • Kołek prosty lub trzpień o określonych wymiarach.

Proces testowania zazwyczaj przebiega następująco:

  • Przygotowanie próbek: Próbki skóry są cięte na określone wymiary (dokładne wymiary są określone w dokumencie standardowym).
  • Warunki badania: Testy skórne zazwyczaj wykonuje się w standardowych warunkach temperatury i wilgotności.
  • Wynik: Wytrzymałość na rozerwanie szwu wyrażana jest w niutonach (N), co stanowi maksymalną siłę rejestrowaną podczas rozerwania.

Mimo że norma DIN 53331 jest nieaktualna, jest nadal stosowana, jednak w dużej mierze została zharmonizowana z normami międzynarodowymi lub zastąpiona nimi, np. „DIN EN ISO 23910 Skóra — Badania fizyczne i mechaniczne — Pomiar wytrzymałości szwów na rozerwanie”.

Wielu producentów sprzętu testowego wyraźnie deklaruje zgodność zarówno z normami DIN 53331, jak i ISO 23910. Starsza norma DIN 53331 jest nadal stosowana w niektórych kontekstach, szczególnie tam, gdzie nadal obowiązują starsze specyfikacje lub wymogi krajowe.

Krótko mówiąc, norma DIN 53331 została opracowana w celu określenia odporności skóry na rozdarcie w szwach. Test ten ocenia, jak dobrze skóra jest odporna na rozdarcie pod wpływem sił działających przez otwory w szwach, co jest kluczową cechą w przypadku produktów takich jak obuwie, torby, tapicerka, odzież i wnętrza samochodowe.

Wyroby skórzane są zazwyczaj łączone za pomocą szwów. Obszary wokół szwów są często narażone na duże obciążenia podczas użytkowania. Norma DIN 53331 określa następujące parametry:

  • Odporność skóry na rozdarcie spowodowane szwem.
  • Odporność skóry na stres lokalny.
  • Przydatność skóry do zastosowań zszywanych.
  • Kontrola jakości i wydajność rozwoju produktu

Test ten pomaga producentom ocenić trwałość i zapobiec pękaniu szwów w gotowych produktach.

Metoda ta symuluje rzeczywiste warunki naprężeń szwu:

  • Próbkę skóry przygotowuje się z odpowiednimi otworami na szwy lub ze szwem.
  • Próbkę umieszcza się na maszynie do wytrzymałości na rozciąganie.
  • Stosowana jest kontrolowana siła, aż do momentu wystąpienia rozdarcia.
  • Rejestrowana jest maksymalna siła (N) potrzebna do spowodowania rozerwania.
  • Wynik odzwierciedla odporność materiału na pękanie szwu pod wpływem obciążenia.

Na początku testu próbki są przycinane do standardowych rozmiarów. Otwory do szycia są dziurkowane w określonych odstępach i w określonej odległości od krawędzi. W niektórych przypadkach używana jest oryginalna nić do szycia. Próbki są kondycjonowane przed badaniem w standardowych warunkach klimatycznych (zazwyczaj 23 stopnie Celsjusza i 50% wilgotności względnej). Prawidłowe przygotowanie próbek ma kluczowe znaczenie dla powtarzalności i porównywalności wyników.

Sprzęt używany w testach obejmuje:

  • Uniwersalna maszyna do wytrzymałości na rozciąganie
  • Pasujące zaciski do skóry.
  • Urządzenie służące do wykonywania równomiernych dziurek.
  • Standardowa nić do szycia (jeśli potrzebna)

Maszyna do wytrzymałości na rozciąganie musi przykładać siłę przy stałej prędkości poprzeczki, zgodnie z normą.

Podczas oceny wyników,

  • Podstawową podawaną wartością jest wytrzymałość szwu na rozerwanie, która jest maksymalną wytrzymałością przed rozerwaniem.
  • W niektórych przypadkach dodatkowe obserwacje mogą obejmować:
  • Rodzaj uszkodzenia (rozdarcie krawędzi, poszerzenie otworu, pęknięcie szwu)
  • Wydłużenie w momencie pęknięcia
  • Wzór uszkodzeń wizualnych

Wyższe wartości oznaczają lepszą odporność na rozerwanie szwów.

Norma DIN 53331 ma zastosowanie w szczególności do następujących zagadnień:

  • Cholewki butów
  • Torby i walizki skórzane
  • Tapicerstwo meblowe
  • Skórzane wnętrza samochodowe
  • Odzież skórzana

Producenci stosują ten test w celu porównania różnych rodzajów skóry, ich grubości i procesów wykończeniowych.

Na wytrzymałość szwów na rozerwanie wpływają następujące czynniki:

  • Grubość skóry
  • Struktura i orientacja włókien
  • Metoda opalania
  • Procesy wykończeniowe
  • zawartość wilgoci

Dzięki wdrożeniu normy DIN 53331 producenci mogą:

  • Identyfikacja słabych stron
  • Optymalizacja doboru materiałów
  • Ulepszanie projektu ściegu
  • Aby zapewnić zgodność ze specyfikacjami klienta.

W praktyce szwy są często najsłabszym punktem wyrobów skórzanych. Uszkodzenia występują zazwyczaj w następujących miejscach:

  • W otworach ściegu
  • Ze względu na koncentrację naprężeń pomiędzy otworami
  • Na krawędziach szwów

Norma DIN 53331 pomaga przewidywać tego typu awarie zanim produkty trafią na rynek.

Wytrzymałość na rozdarcie szwu jest ważnym parametrem kontroli jakości w produkcji skóry. Niskie wartości mogą wskazywać na słabą strukturę lica, nieodpowiednie garbowanie lub wady materiału, co może prowadzić do uszkodzenia szwu w gotowych produktach.

Podsumowując, norma DIN 53331 zapewnia znormalizowaną i wiarygodną metodę określania odporności szwów na rozdarcie. Symulując rzeczywiste warunki naprężenia szwów, zapewnia ona, że ​​materiały skórzane używane w produktach zszywanych spełniają wymagania dotyczące trwałości i bezpieczeństwa.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53331.

WhatsApp