ISO 9073-3 Tekstylia - Metody badań włóknin - Część 3: Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia

ISO 9073-3 Tekstylia - Metody badań włóknin - Część 3: Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia

Norma ISO 9073-3 opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę badawczą służącą do określania właściwości rozciągających włóknin metodą ciętych pasków. Podczas badania niektórych włóknin typu spunlaid i włóknin szklanych mogą wystąpić nieprawidłowości. Wymaga to modyfikacji procedury badawczej.

ISO 9073-3 Tekstylia - Metody badań włóknin - Część 3: Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia

Chociaż włókniny zalicza się do sektora tekstylnego, przyjmuje się, że włókniny mają wspólne cechy technologiczne nie tylko z wyrobami tekstylnymi, ale także z wyrobami z papieru lub tworzyw sztucznych.

Norma ISO 5081 opisuje metodę badawczą (metoda paskowa) służącą do określania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia tkanin. Jednakże, aby spełnić specjalne wymagania włóknin, wymagania alternatywne do tych wymienionych w ISO 5081 opisano w ISO 9073-3. Te wymagania to:

  • Inna procedura pobierania próbek
  • Stała prędkość rozciągania, tj. 100 mm/min

Siła zrywająca materiału jest ogólnie znana jako wytrzymałość na rozciąganie lub ostateczna wytrzymałość na rozciąganie, która odnosi się do napięcia. Wydłużenie mierzy się poprzez przyłożenie siły rozciągającej lub rozciągnięcie materiału w taki sam sposób, jak opisano wcześniej i określenie zmiany długości w stosunku do oryginału.

Wytrzymałość na rozciąganie jest często stosowana jako kryterium kwalifikacyjne przy określaniu materiałów gumowych i poliuretanowych. Służy również jako kryterium kontrolne podczas testowania gotowych produktów, takich jak rury i pasy. Wytrzymałość na rozciąganie mierzy się zwykle jako siłę potrzebną do przeciągnięcia próbki do punktu zniszczenia materiału.

Wydłużenie mierzy się poprzez przyłożenie siły rozciągającej lub rozciągnięcie materiału w sposób opisany wcześniej i określenie zmiany długości w stosunku do oryginału. Wydłużenie wyraża się jako procent długości pierwotnej. Wydłużenie końcowe to procentowa zmiana długości od pierwotnej do zerwanej.

Ważne jest, aby wiedzieć i rozważyć, kiedy materiał ulegnie awarii. Jednak przy porównywaniu materiałów pod kątem konkretnego zastosowania ważniejsze są dane o niższym module.

Nasza organizacja świadczy liczne badania, pomiary, analizy i oceny dla przedsiębiorstw z różnych sektorów. Oferujemy również usługi badawcze w zakresie określania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia materiałów włókninowych zgodnie z normą ISO 9073-3, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.

WhatsApp