ISO 2313 Tekstylia - Określanie regeneracji po zmarszczkach przez pomiar kąta powrotu próbki złożonej tkaniny

ISO 2313 Tekstylia - Określanie regeneracji po zmarszczkach przez pomiar kąta powrotu próbki złożonej tkaniny

Norma ISO 390, której podstawą jest norma europejska (TS 22313 EN 2313) i ponownie opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących dwóch części pod głównym tytułem „Tekstylia – Oznaczanie odzysku próbka złożonej tkaniny z marszczenia się poprzez pomiar kąta powrotu:

ISO 2313 Tekstylia - Określanie regeneracji po zmarszczkach przez pomiar kąta powrotu próbki złożonej tkaniny

  • ISO 2313-1 Część 1: Metoda poziomo złożonej próbki
  • ISO 2313-2 Część 2: Metoda próbki złożonej pionowo

Norma ISO 2313-1 opisuje metodę testową określającą kąt bez zagnieceń tkanin. Jednak wyników uzyskanych tą metodą dla wielu różnych rodzajów tekstyliów nie można bezpośrednio porównywać.

Norma ISO 2313-2 opisuje metodę testową określającą kąt korekcji fałd podczas umieszczania próbki tkaniny linią zagięcia prostopadłą do płaszczyzny poziomej przez określony czas po usunięciu obciążenia fałdami. Niniejsza metoda badawcza ma zastosowanie do wszystkich rodzajów materiałów włókienniczych.

Dla celów tej normy kąt korekcji zagnieceń odnosi się do kąta utworzonego pomiędzy dwiema częściami próbki tkaniny złożonej w określonych warunkach w określonym czasie po usunięciu obciążenia zagnieceniami. W tej metodzie szybki kąt korekcji zagnieceń uzyskuje się w 15 sekund po usunięciu obciążenia zagnieceniami. Opóźniony kąt korekcji zmarszczek uzyskuje się 5 minut po usunięciu ładunku marszczącego.

Usuwanie zmarszczek jest jedną z najważniejszych cech użytkowych produktu, która musi być często oceniana w przemyśle tekstylnym w celu poprawy jakości i rozwoju produktu. Jest to zwykle określane przez monitorowanie zmian kąta zagięcia próbki tkaniny złożonej w czasie. W zaawansowanych laboratoriach testy usuwania zmarszczek są przeprowadzane na tkaninach z różnymi materiałami włóknistymi, różnymi strukturami tkanymi i różnymi metodami składania. Nowe systemy testowe są przeznaczone do rejestrowania i określania ilościowego zmian kąta zagięcia w całym procesie odzyskiwania przy użyciu technik analizy sekwencji obrazów. W ten sposób mierzone są zarówno chwilowe, jak i stabilne odzyski kąta zagięcia.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które wykonuje dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja oferuje również usługi badawcze w celu określenia powrotu po zagnieceniu poprzez pomiar kąta powrotu złożonej próbki tkaniny, w zakresie normy ISO 2313, dzięki wyszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu.

WhatsApp