
EN 17137, norma europejska, opisuje metodę analizy służącą do oznaczania zawartości chlorobenzenów i chlorotoluenu w wyrobach tekstylnych składających się z takich elementów, jak tkanina zewnętrzna, podszewka, plastikowe zamki błyskawiczne, plastikowe guziki, etykiety, nici i aplikacje. Niniejsza metoda analizy obowiązuje dla ułamka masowego od 0,1 mg/kg do 10 mg/kg na pojedynczy izomer. Zarówno wyższe, jak i niższe stężenia wyznacza się odpowiednio dobierając masę próbki lub w trakcie analizy przeprowadzając odpowiednie rozcieńczenia.

Podczas badania wyciętą próbkę testową ekstrahuje się za pomocą ultradźwięków w szczelnym pojemniku przy użyciu dichlorometanu. Cząstki blokujące i włókna są usuwane poprzez filtrację przez filtry membranowe. Bez dodatkowego oczyszczania ekstrakt poddaje się analizie w celu oznaczenia zawartości chlorobenzenów i chlorotoluenów metodą chromatografii gazowej – spektrometrii mas (GC-MS) z wybranym trybem jonowym z wykorzystaniem wewnętrznego wzorca do oznaczania ilościowego.
Chlorobenzeny i chlorotolueny stosowane są jako rozpuszczalniki, nośniki barwników, biocydy i półprodukty chemiczne. Te chemikalia są trwałe i ulegają bioakumulacji. W organizmie człowieka na ogół wpływa na wątrobę, tarczycę i centralny układ nerwowy. Heksachlorobenzen, najbardziej toksyczna i trwała substancja chemiczna z tej grupy, jest również substancją zaburzającą hormony. Niektóre chlorobenzeny i tolueny są bardzo toksyczne dla organizmów wodnych.
Narażenie zawodowe następuje głównie poprzez wdychanie substancji chemicznych. Dla konsumentów największym źródłem narażenia na te chemikalia jest żywność zawierająca oleje pochodzenia zwierzęcego. Wiele chlorobenzenów jest już objętych ograniczeniami prawnymi.
Chlorobenzeny i chlorotolueny stosuje się głównie jako półprodukty i rozpuszczalniki w syntezie innych substancji chemicznych. Jest szczególnie stosowany jako nośnik barwnika przy barwieniu poliestru i mieszanek poliestrowych oraz przy barwieniu akcesoriów poliestrowych, takich jak guziki, lub jako korektor przy barwieniu, drukowaniu i powlekaniu materiałów tekstylnych i skórzanych, w tym włókien, przędzy i tkanin. Materiały tekstylne i skórzane oraz preparaty klejące, które działają również jako środki wygładzające, dezodoryzujące, fumiganty, odtłuszczacze i pestycydy, zawierają te związki.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, jakie świadczy dla przedsiębiorstw różnych branż, nasza organizacja świadczy również usługi badawcze w zakresie oznaczania zawartości związków na bazie chlorobenzenów i chlorotoluenów w wyrobach tekstylnych, w zakresie normy EN 17137, z wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
