ASTM D4751-16 Standardowe metody testowe do określania pozornej rozpiętości geowłókniny

Norma ASTM D4751-16, opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) , definiuje dwie metody badań służące do określania widocznego wymiaru otwarcia geowłókniny:

• Metoda A: Metoda przesiewania na sucho szklanych kulek przez geowłókninę
• Metoda B: Metoda porometru kapilarnego

Geotekstylia włókninowe mają wiele zastosowań. Termin włóknina odnosi się do tkanin o strukturze wstęgi połączonej splątaniem włókien. Geotekstylia włókninowe to tkaniny wielofunkcyjne.

Geowłókniny to przepuszczalne tkaniny wykonane z polipropylenu lub poliestru. Tkaniny te mają zdolność oddzielania, filtrowania, wzmacniania, ochrony lub drenażu, gdy są używane w kilku różnych zastosowaniach związanych głównie z glebą. Geotekstylia produkowane są w trzech podstawowych formach: geowłókniny, geowłókniny tkane (igłowane) lub geowłókniny termozgrzewalne (tkane strukturalne).

W ostatnich latach wzrasta wykorzystanie geowłóknin. Odpowiednio dobrane geowłókniny przynoszą znaczne korzyści środowiskowe i ekonomiczne. Główne zastosowania geowłóknin to:

• Drenaż: Geotekstylia skutecznie zbierają i odprowadzają nadmiar wody, takiej jak woda deszczowa, z konstrukcji lub gleby.
• Filtracja: Geotekstylia zapewniają doskonały przepływ hydrauliczny i retencję gleby, dzięki czemu doskonale nadają się do filtracji w aplikacjach odwadniania podpowierzchniowego.
• Separacja: Geotekstylia są stosowane na drogach asfaltowych i nieutwardzonych, gdzie pogarszają się warunki gruntowe. Jako warstwa oddzielająca, geowłókniny pomagają zapobiegać mieszaniu się różnych materiałów i zwiększają wydajność i żywotność dróg.
• Wzmocnienie: Geotekstylia są idealnym rozwiązaniem wzmacniającym dzięki swojej wysokiej wytrzymałości na rozciąganie.
• Ochrona: Ze względu na stałą grubość i wagę geowłókniny zapewniają odpowiednią amortyzację i ochronę krytycznych systemów nawierzchni.

Pozorny rozmiar otworów geowłókniny to właściwość geowłókniny, która określa przybliżoną średnicę największej cząstki, która efektywnie przejdzie przez geowłókninę. Co najmniej 95% otworów ma pozornie taką średnicę lub mniejszą. Rozmiar otworów jest określany za pomocą suchego testu sitowego opisanego w normie ASTM D4751-16.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających, które zapewnia firmom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowania w celu określenia widocznego rozmiaru apertury geowłókniny, w zakresie normy ASTM D4751-16, z wyszkolonymi i fachową kadrę i zaawansowany sprzęt technologiczny.