AATCC TM 16 Odporność kolorów na światło

Norma „AATCC TM 16 Trwałość kolorów na światło” opublikowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Chemików Tekstylnych i Kolorystów (AATCC) składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:

• „AATCC TM16.1 Odporność kolorów na światło: zewnętrzna Norma „do zastosowań wewnętrznych” opisuje ogólne zasady i procedury określania odporności kolorów materiałów tekstylnych na światło na zewnątrz, pod szkłem. Opisane opcje badań mają zastosowanie do wszystkich rodzajów materiałów tekstylnych oraz stosowanych w nich barwników, wykończeń i metod obróbki.
• Norma AATCC TM16.2 Odporność kolorów na światło: Carbon-Arc opisuje ogólne zasady i procedury określania odporności kolorów materiałów tekstylnych na światło. Opisane opcje testowe mają zastosowanie do wszystkich rodzajów materiałów tekstylnych oraz stosowanych w nich barwników, wykończeń i metod obróbki. Opcje testowe obejmują:
  • Wewnętrzna lampa łukowa z włókna węglowego, światło ciągłe
  • Lampa łukowa z węglem aktywnym, z naprzemiennym światłem i ciemnością

Korzystanie z tych opcji testowych nie oznacza, wyraźnie ani w inny sposób, przyspieszonego testowania dla konkretnego zastosowania. Związek między jakimkolwiek testem odporności na światło a rzeczywistą ekspozycją w trakcie użytkowania musi zostać określony i uzgodniony przez strony umowy.

• Norma AATCC TM16.3 Odporność kolorów na światło: łuk ksenonowy opisuje ogólne zasady i procedury określania odporności kolorów materiałów tekstylnych na światło. Opisane opcje testowe mają zastosowanie do wszystkich rodzajów materiałów tekstylnych oraz barwników, wykończeń i metod obróbki stosowanych do materiałów tekstylnych. Opcje testowe obejmują:
  • Lampa łukowa ksenonowa, naprzemienne światło i ciemność
  • Lampa ksenonowa łukowa, światło ciągłe, standardowa opcja w kolorze czarnym
  • Lampa łukowa ksenonowa, światło ciągłe, opcja czarnego panelu

Korzystanie z tych opcji testowych nie oznacza, wyraźnie ani w inny sposób, przyspieszonego testowania dla konkretnego zastosowania. Związek między jakimkolwiek testem odporności na światło a rzeczywistą ekspozycją w trakcie użytkowania musi zostać określony i uzgodniony przez strony umowy.

Norma AATCC TM 16 określa ogólne zasady i procedury określania odporności kolorów tekstyliów na działanie światła zewnętrznego i słonecznego. Opisane metody badań mają zastosowanie do wszystkich barwników, powłok i metod obróbki stosowanych na materiałach tekstylnych.

Zasadniczo próbki badanego materiału tekstylnego oraz uzgodnione wzorce są jednocześnie wystawiane na działanie światła słonecznego w określonych warunkach. Odporność próbki na światło ocenia się poprzez porównanie zmiany koloru naświetlonej części próbki testowej lub materiału oryginalnego z zamaskowaną częścią kontrolną, stosując skalę zmiany koloru lub instrumentalny pomiar koloru. Klasyfikację odporności na światło uzyskuje się poprzez ocenę serii podobnie naświetlonych wzorców odporności na światło białej wełny AATCC.

Nie wszystkie materiały są w równym stopniu podatne na to samo źródło światła i warunki otoczenia. Wyniki uzyskane przy użyciu dowolnej opcji testowej niekoniecznie odzwierciedlają wyniki innej opcji testowej lub dowolnego zastosowania końcowego, chyba że dla konkretnego materiału lub zastosowania ustalono korelację matematyczną. W badaniach odbiorczych materiałów tekstylnych powszechnie stosuje się łuk węglowy, łuk ksenonowy i światło dzienne. Mogą występować znaczne różnice w rozkładzie mocy widmowej, temperaturze powietrza i miejscach pomiaru wilgotności. Rozmiary komór testowych między urządzeniami testowymi różnych producentów mogą powodować różnice w raportowanych wynikach testów. Danych uzyskanych z urządzeń różnych producentów, różnych rozmiarów komór testowych lub różnych kombinacji źródeł światła i filtrów nie można stosować zamiennie. Jednakże korelacja technologiczna nie została jeszcze ustalona.

Wyniki uzyskane metodą ksenonową dla wszystkich materiałów powinny być zgodne z wynikami uzyskanymi dla szkła odpornego na światło dzienne ze względu na rozkład widmowy ksenonów. Ponieważ naprzemienne warunki oświetlenia i ciemności dla określonego szkła filtrującego są zbliżone do przeciętnego lub typowego światła dziennego za szybą okienną, oczekuje się, że wyniki będą zgodne z wynikami uzyskanymi metodą światła dziennego za szybą.

Dwie opcje łuku węglowego – ciągły lub naprzemiennie jasny i ciemny – dają w określonych warunkach wyniki odpowiadające wynikom uzyskanym metodą światła dziennego za szkłem, pod warunkiem, że na badany materiał nie wpływają niekorzystnie różnice w charakterystyce widmowej zamkniętego łuku węglowego i światła naturalnego.

Stosując tę ​​metodę badawczą, zaleca się uwzględnienie wpływu światła, wilgotności i ciepła w oparciu o dane statystyczne i doświadczenie. Wybór metody badawczej zależy od warunków użytkowania końcowego badanego materiału.

W tej metodzie badawczej stosuje się standard porównawczy, który charakteryzuje się niewielką zmianą smaku światła po danej ekspozycji w porównaniu z badanym materiałem. W tym celu powszechnie stosuje się standardy jakości światła wełny AATCC Blue.

Do badań odbiorczych wykorzystuje się co najmniej trzy powtórzenia próbek zarówno badanego materiału, jak i wzorca odbiorczego. Zapewnia to dokładność, chyba że tester i dostawca uzgodnią inaczej. Do celów praktycznych wykorzystuje się jedną próbkę testową i dwie próbki kontrolne. Chociaż ta procedura może być niedopuszczalna w niektórych niekorzystnych okolicznościach, może być wystarczająca do badań rutynowych.

Każda próbka jest oznaczona etykietą odporną na działanie środowiska, na które będzie narażona podczas badania. Powierzchnia próbki testowej i próbka odniesienia są zamontowane w tej samej odległości od źródła światła. Osłony zapobiegają ściskaniu powierzchni próbki, szczególnie podczas badania tkanin z włosem. Próbka testowa i wzorce odniesienia muszą mieć ten sam rozmiar i kształt. Próbkę testową wycina się i przygotowuje w następujący sposób:

• Podparcie próbek: W przypadku wszystkich opcji, próbki i próbki standardowe należy umieścić na białym kartonie. Karton powinien być biały, nieodblaskowy. Do maskowania osadzonych próbek testowych stosuje się maski o przepuszczalności światła bliskiej zeru. Oprawione lub oprawione i zamaskowane próbki testowe umieszcza się w podpartych ramkach, zgodnie z odpowiednią specyfikacją: z przezroczystym spodem, z litego metalu lub z litego spodu (biały karton).
• Tkanina: Próbki tkaniny są cięte w kierunku wzdłużnym równoległym do kierunku maszyny (osnowy), o minimalnych wymiarach 70 mm x 120 mm i odsłoniętej powierzchni co najmniej 30 mm x 30 mm. Próbki z podparciem od tyłu są mocowane do ram dostarczonych wraz z testerem. Przednie i tylne klapy uchwytów muszą dobrze przylegać do próbek i tworzyć ostrą granicę między odsłoniętymi obszarami, nie powodując nadmiernego ściskania próbki. W razie potrzeby krawędzie próbek można zszyć, spiąć lub skleić, aby zapobiec ich odkształcaniu.
• Nici: Nici lub ramki z białej tektury są nawijane lub mocowane na długości około 150 mm. Ocenia się zmianę koloru tylko w części nici bezpośrednio wystawionej na działanie energii promieniowania. Nić jest ciasno nawijana na ramę na szerokości co najmniej 25 mm. Próbka kontrolna powinna zawierać taką samą liczbę nici, jak próbka naświetlana. Po zakończeniu naświetlania nici skierowane w stronę źródła światła są wiązane taśmą maskującą o szerokości 20 mm lub inną odpowiednią taśmą, aby ściśle przymocować nici do ramki naświetlania w celu przeprowadzenia oceny.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiaru, analizy i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania dla firm zgodnie ze standardem „AATCC TM 16 Color Fastness to Light”.