EN ISO 2411 Tkaniny powlekane gumą lub tworzywem sztucznym – Oznaczanie przyczepności powłoki

W normie „EN ISO 2411 Tkaniny powlekane gumą lub tworzywem sztucznym – Oznaczanie przyczepności powłok”, która jest oparta na normie europejskiej i została opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisano metodę określania wytrzymałości adhezji powłok na tkaninach powlekanych.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Delaminacja to częściowe lub całkowite rozdzielenie dwóch lub więcej warstw składowych powlekanej tkaniny. Może to być rozdzielenie tkaniny w polimerze lub rozdzielenie wewnątrz samej warstwy polimerowej.
• Oderwanie powłoki od tkaniny oznacza rozdzielenie bez pozostawiania resztek polimeru powłokowego na podłożu.
• Częściowe rozerwanie folii występuje wtedy, gdy w wyniku rozwarstwienia do podłoża nadal przylegają fragmenty polimeru powłoki.
• Nierozdzielność odnosi się do odporności powłoki na łuszczenie się z powodu pękania podczas przygotowywania lub testowania. Oznacza to, że wytrzymałość adhezyjna powłoki jest większa niż wytrzymałość polimeru powłoki.
• Rozwarstwienie powłoki lub filmu polega na oddzieleniu się powłoki wielowarstwowej, w wyniku czego na podłożu pozostaje jedna lub więcej pozostałości powłoki.
• Uszkodzenie tkaniny to uszkodzenie podłoża podczas testu. Oznacza to, że wytrzymałość powłoki na rozciąganie jest większa niż wytrzymałość podłoża.
• Delaminacja tkaniny to oddzielenie lub oderwanie podłoża, w wyniku którego do powłoki przylega jedynie część lub cały laminat tkaniny. Przykładem tego jest uszkodzenie elementu włókninowego w przypadku powlekanych laminatów włókninowych, ponieważ siła przylegania powłoki przekracza spójność międzywłóknową włókniny.
• Podłoże jest składnikiem tekstylnym powlekanej tkaniny.

Atmosfera do kondycjonowania i badań powinna być zgodna z metodą kondycjonowania „1”, określoną w normie ISO 2231. Dla tkanin powlekanych jednostronnie zaleca się co najmniej 16 godzin ekspozycji. Dla tkanin powlekanych dwustronnie zaleca się co najmniej 24 godziny ekspozycji. Atmosferę do badań dobiera się w zakresie od A do C, zgodnie z normą ISO 2231. Temperatura wynosi 23 stopnie Celsjusza (typowa atmosfera testowa w krajach o klimacie umiarkowanym) oraz 27 stopni Celsjusza (typowa atmosfera testowa w krajach tropikalnych i subtropikalnych).

Do wszystkich celów testowych minimalny czas między produkcją a testowaniem wynosi 16 godzin. W przypadku testów innych niż testy produktów, maksymalny czas między produkcją a testowaniem wynosi 4 tygodnie, a w przypadku ocen, które mają być porównywalne, testy należy przeprowadzać po takim samym odstępie czasu, o ile jest to możliwe. W przypadku produktów, czas między produkcją a testowaniem nie powinien przekraczać 3 miesięcy, chyba że strony uzgodnią inaczej.

Podczas przygotowywania próbek do badań, wszystkie próbki do określania przyczepności powłoki powinny być pobrane z użytecznej szerokości badanej tkaniny powlekanej, zgodnie z normą ISO 2286-1. Należy zbadać łącznie 10 próbek do badań. Każda próbka do badań powinna mieć co najmniej 20% dodatkowej szerokości w stosunku do wyciętej próbki do badań przed docięciem na szerokość i minimalną długość 200 mm. Pięć próbek do badań powinno być wyciętych tak, aby ich długości były równoległe do kierunku wzdłużnego badanej tkaniny powlekanej, a pięć tak, aby ich długości były równoległe do kierunku poprzecznego badanej tkaniny powlekanej. W przypadku tkanin powlekanych z podłożem z włosem, 10 próbek do badań powinno być przygotowanych w kierunku wzdłużnym, pięć w kierunku włosa i pięć w kierunku przeciwnym do kierunku włosa. Można zastosować obie metody przygotowania. W razie potrzeby, metodę przygotowania należy określić na podstawie wstępnych badań. Zasadniczo, grube powłoki są przetwarzane metodą 1, a cienkie – metodą 2.

• Metoda przygotowania 1: Gdy wytrzymałość warstwy powłoki przekracza wytrzymałość wiązania adhezyjnego do podłoża, należy przygotować próbkę do badań poprzez ostrożne przycięcie powłoki w kierunku podłoża pod kątem prostym do długości próbki. Ostrożnie odciąć powłokę od podłoża, aby umożliwić zamocowanie końców próbki w szczękach maszyny testowej. Ostrożnie odciąć szerokość próbki do 50 mm plus/minus 0,5 mm lub 20 mm plus/minus 0,5 mm, uważając, aby nie uszkodzić podłużnych zębów podłoża. Próbki do badań są kondycjonowane zgodnie z niniejszą normą. Po kondycjonowaniu próbka do badań jest montowana w maszynie testowej, powlekany koniec zaciskany w szczęce stałej, a powłoka w szczęce ruchomej lub ruchomej. Gdy przyczepność jest bardzo silna i nie jest możliwe ręczne oddzielenie powłoki od podłoża, należy zastosować Metodę przygotowania 2.
• Metoda przygotowania 2: Gdy warstwa powłoki nie jest wystarczająco wytrzymała, aby odklejać się od podłoża w sposób ciągły, ale jest wyraźnie odróżniona od podłoża i można ją ciąć oddzielnie, dwie próbki tego samego materiału są łączone lub zgrzewane powierzchniowo za pomocą systemu klejowego odpowiedniego do rodzaju badanej powłoki, pozostawiając pierwsze 50 mm wolnej warstwy kleju. Ważne jest, aby wybrany klej nie powodował nieodwracalnego pęcznienia powłoki ani w inny sposób nie wpływał na wytrzymałość połączenia powłoki z tkaniną. Jeśli powierzchnia powłoki jest w jakikolwiek sposób obrobiona, np. silikonowana, co mogłoby utrudnić połączenie między powłokami, zaleca się wykonanie testu przyczepności przed nałożeniem takiej obróbki. Alternatywnie, podczas badania tkanin powlekanych poliuretanem, zamiast jednej z powlekanych próbek można użyć arkusza gumowego. Skład mieszanki gumowej powinien zapewniać arkusz o niskiej twardości i niskim wydłużeniu. W razie potrzeby można użyć płóciennej tkaniny bawełnianej, zaklejonej i wybielonej, aby zapewnić całkowite uwolnienie resztek rozpuszczalnika. Aby zapewnić dobre wiązanie, próbkę kompozytową należy przewałkować co najmniej dwukrotnie wałkiem o szerokości roboczej 76 mm i masie 2 kg.

Krótko mówiąc, produkty wykorzystujące tkaniny powlekane muszą być zgodne z normą EN ISO 2411 dotyczącą zapewnienia jakości, bezpieczeństwa i globalnej standaryzacji.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 2411 „Tkaniny powlekane gumą lub tworzywem sztucznym – Oznaczanie przyczepności powłoki”.